ଏହିଅଧ୍ୟାୟରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଉଛି କିଏ କଣ ଖାଇବା ଉଚିତ୍, କଣ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଅଶୁଦ୍ଧ, ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧତା ପାଇଁ କିପରି ଆଚରଣ କରିବା ଦରକାର। ପ୍ରଥମେ, ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବାକୁ ଉଚିତ୍, ତାହା ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି—ମୃଦୁ, ତେଲ ଛଡ଼ା ଚାଉଳ ଓ ଦୁଧ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ବସ୍ତୁ ଖାଇବା ଉପଯୁକ୍ତ। ଏହା ସହିତ ଦାଲ ଓ ଏହା ସମ୍ପର୍କିତ ଖାଦ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ ମନୁ ମାନ୍ୟ କରିଛନ୍ତି। ତେଣୁ, ଘାସର ମୂଳ ଓ ଶସ୍ୟ, ପାହାଡ଼ ଗଛର ମୂଳ ଓ ଫଳ ମଧ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ। ପରେ ଶୁଦ୍ଧତା ବିଷୟରେ କହାଯାଇଛି—ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ବାର୍କ ଜାମାକୁ ପାଣି ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ କରାଯାଏ। କପାସ ଜାମାକୁ ଖାର ଏବଂ ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ କରିବା ଦରକାର। ମାଟିର ବାତ୍ରା ଉପକରଣକୁ ପୁଣି ଆଗନେଇ ଦେଲେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ। ରାସ୍ତାରେ ମିଳିଥିବା, ଅଜଣା ଉତ୍ସର ବସ୍ତୁ, କିମ୍ବା ଅନେକ ଦାସ-ଦାସୀ ଦ୍ୱାରା କୃତ କାର୍ଯ୍ୟ—ଏହା ଉପରେ ଶୁଦ୍ଧତାର ବିଚାର ହୁଏ। ପିଲାମାନେ ଓ ବୃଦ୍ଧମାନେ କରିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ, ଏବଂ ପିଲାର ମୁଁହ ଶୁଦ୍ଧ ଭାବିତ। ଦ୍ୱିଜାତିମାନଙ୍କର ମୂଖରୁ ତପିଥିବା ଶବ୍ଦ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟାଲୋକରେ ତପିଥିବା ପାଣି ଶୁଦ୍ଧ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ। ଘର ଝାଡ଼ୁ, ପୋଛ, ଛିଟିକି, ଚୁନା, ଏବଂ ପରିସ୍କାର କରିବା ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧତା ଆସେ। ମାଟି, ପାଣି, ଖାର, ଏବଂ ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧିକରଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାଣି ଦ୍ୱାରା ତମ୍ବା ଓ ଧୋଇବା ବାତ୍ରା ଶୁଦ୍ଧ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ। ଅନ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଦୂର କଲେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ। ଗଧା ବୋଝା ବହିଲେ ଶୁଦ୍ଧ, କୁକୁର ଶିକାର କଲେ ଶୁଦ୍ଧ। ଭାଟିରେ ପକାଯାଇଥିବା ବସ୍ତୁ କେବଳ ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ। ଉପର ଅଂଶଟି କାଟି ଫେଲିଲେ, ଅବଶିଷ୍ଟକୁ ଛିଟା ଦେଲେ ଶୁଦ୍ଧ ଭାବିତ। ଯଦି ଅଶୁଦ୍ଧତାର କାରଣ ଅଜଣା କିମ୍ବା ପୂର୍ବରୁ ଜଣା ଥିଲେ, ଏହାକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିବା ନିୟମ ନାହିଁ। ଯଦି ଅଶୁଦ୍ଧ ବସ୍ତୁକୁ ଛୁଆଯାଏ, କିମ୍ବା ମୃତଦେହ ବହିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ତେବେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍। କେବଳ ଅଳ୍ପ ପାଣି ପିଇବା, ଗାଈକୁ ଛୁଆଯାଏ, କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ। ପାଦଧୋଇବା ପାଣି, ଅବଶିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ, ମଳମୂତ୍ର ଘର ବାହାରେ ଫେଙ୍କିବା ଉଚିତ୍। ପବିତ୍ର ପୋଖରୀ, ପଦ୍ମଫୁଲ ଥିବା ଝିଲି, ଓ ବହୁଥିବା ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଜନମାନେ ଘୃଣା କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ଭୟଭୀତ, କିମ୍ବା ଅପଚାରଣା ନାରୀଙ୍କ ସହ କଥା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏମିତି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଛୁଇଁଲେ କିମ୍ବା କଥାହେଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିଲେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ। ଯେଉଁମାନେ ପତିତ, ନିଷ୍କାସିତ, ନଗ୍ନ, କିମ୍ବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିମ୍ନବର୍ଗୀୟ, ସେମାନେ କିଏ ଏହା ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି। ଏହିମାନେ 'ସୂତିକା' ବୋଲି ଡାକାଯାନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଅଶୁଦ୍ଧ। ଯିଏ ପିତୃଦେବତା ଓ ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜାକୁ ଅବହେଳା କରେ, ସେ 'ନପୁଂସକ' ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖିତ। ଯିଏ ପରଲୋକ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରେନାହିଁ, ସେ 'ବିଲାଇ' ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖିତ। ଯିଏ ଅନ୍ୟଙ୍କର ଗୁଣ ଦ୍ୱେଷ କରେ, ସେ 'କୁକୁର' ଭାବେ ପରିଚିତ। ଦେବତାମାନେ ତାକୁ 'କୁକୁଡ଼ା' ବୋଲି କହନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଅଶୁଦ୍ଧ। ଯଦି ଦୁଃଖରେ ନୁହଁନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନେ ପତିତ ବୋଲି ପଣ୍ଡିତମାନେ କହନ୍ତି। ଯିଏ ଗାଈ, ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ନାରୀକୁ ହତ୍ୟା କରେ, ସେ 'ଦୁଷ୍ଟ' ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ। ଏମିତି ଲୋକଙ୍କୁ ନଗ୍ନ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ତାଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଅଶୁଦ୍ଧ। ଯିଏ ଶରଣାଗତକୁ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ 'ଚଣ୍ଡାଳ', ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିମ୍ନ। ଗହ୍ବରରୁ ଖାଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ତାଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଲେ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଦରକାର। ସେମାନଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଲେ ତିନି ରାତି ଉପବାସ କଲେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ। କଞ୍ଜୁଷ ବ୍ୟକ୍ତିର ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଲେ ବି ଏହିପରି ଉପବାସ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧି ମିଳେ। କିନ୍ତୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ବିଶେଷ କଟିବା ନିୟମ କେବେ ବି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏପରି ଭାବରେ, ଏହି ଶାସ୍ତ୍ର ଖାଦ୍ୟ, ଶୁଦ୍ଧତା ଓ ଅଶୁଦ୍ଧତା ବିଷୟରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ନିୟମ ଦେଉଛି, ଯାହା ଆମ ଦୈନିକ ଜୀବନରେ ପବିତ୍ରତା ଓ ନୀତିରେ ଆଚରଣ କରିବା ପାଇଁ ଦିଗ୍ଦର୍ଶନା ଦେଇଥାଏ।