ଏକ ସମୟରେ ଧର୍ମର ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଉଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ଜନେ ଶୂରବୀରଙ୍କୁ ଏହିପରି କହାଯାଇଥିଲା— ପ୍ରଥମେ, ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ବୃକ୍ଷର ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ତାପରେ ନିଜର ଜାତି ଅନୁଯାୟୀ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପାଳନ କରିବା ଦାୟିତ୍ୱ ଅଛି। ଏହିପରି କରିବା ଦ୍ୱାରା ଚାହିଁଥିବା ଫଳ ଲାଭ କରାଯାଏ; ଏଠି ମିଛ କଥା କହିବା ଏବଂ ସତ୍ୟ ନଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। କୌଣସି ଦୁଷ୍ୟତା ତାଲି ନ ହେବା ଉଚିତ୍, ଧର୍ମକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏବଂ ଅଧର୍ମୀ ଲୋକଙ୍କ ସହ ସଂଗ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହିପରି ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା— ଶୂନ୍ୟ ଭୂମିରେ, ପ୍ରାୟ ଛାଡିଦିଆଯାଇଥିବା ଘରରେ, ରଜସ୍ତ୍ରୀ ନାରୀଙ୍କ ସହ, କିମ୍ବା ଜଳରେ, ଏ ଶୂରବୀର, ଗୃହସ୍ଥଙ୍କୁ ଏହି ସମୟରେ ଯୌନ ମିଳନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅନ୍ୟଥା, ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାରଣ ବିନା ପ୍ରାଣୀ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ ଏହା ଦୁଷ୍ୟ ହେଇ ନରକକୁ ନେଇଯାଏ। ଅନ୍ୟର ଜନାନୀକୁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାରଣ ବିନା ନେଇବାର ଫଳ ଏହି ଜଗତରେ ଭୟ ଜନକ, ଅନ୍ୟର ସମ୍ପତ୍ତି ନରକକୁ ନେଇଯାଏ, ଅନ୍ୟର ଜନାନୀ ମୃତ୍ୟୁକୁ ନେଇଯାଏ। ଏହି ଦୁଇ ଜନାନୀ ଓ ସମ୍ପତ୍ତି ଦୂରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍, ଦୂରେ ଦେଖିବା, ସ୍ପର୍ଶ କରିବା, କଥା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହି ନୀତି ନିଜର ମା ଓ ନିଜର କନ୍ୟା ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ଲାଗୁ ହୁଏ। ଭଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ଆସନ, ପାତ୍ର ଓ ଏହିପରି ଜିନିଷ ଦୂରରୁ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଯେତେବେଳେ ନାରୀମାନେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୂରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍; କିନ୍ତୁ ଶୁଭ ସଭାରେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅଂଶ ନେଇଯିବା ଯୋଗ୍ୟ। ଜ୍ଞାନୀ ନାରୀଙ୍କ ସହ ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଅନ୍ୟ ନାରୀଙ୍କ ସହ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସଦା କରିପାରିବା। ବନର ମୂଳ, ଭାଗ୍ରା ପଥରେ, ମାଂସ ଭୋଜନ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍; ଏବଂ ମାଘା, କୃତ୍ତିକା, ଉତ୍ତରା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ନାରୀ ସହ ମିଳନ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ମଧ୍ୟ ଏହି ଜଗତରେ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଅନ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହାତଲାଯିଥିବା ମାଲା, ଖାଦ୍ୟ, ପାନୀୟ, ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଗ୍ରହଣ, ନିଜ ବନ୍ଧୁ ଚାଲିଯିବା ବେଳେ, ଚନ୍ଦ୍ର ନିଜ ଜନ୍ମ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଥିଲେ, ଏହି ସମୟରେ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏ ରାତ୍ରି-ଚରଣଙ୍କ ନାଥ, ସ୍ନାନ ପରେ ଶରୀର ଓ ପୋଷାକ କୁ ହାତରେ ଶୁଖାଇବା ଉଚିତ୍। ଯେଉଁଠି କ୍ରୋଧ ମୁକ୍ତ, ନ୍ୟାୟ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠା, ଇର୍ଷ୍ୟା ନଥିବା ଲୋକ, କୃଷକ, ଔଷଧୀ ଉପସ୍ଥିତ, ସେଠି ଲୋକମାନେ ସଦା ଉତ୍ସବରେ ଲିନ, ଶତ୍ରୁତା ରେ ବନ୍ଧିତ, ଏବଂ ଜୟ ପାଇଁ ସଦା ଉତ୍ସୁକ୍ତ ଅଟନ୍ତି। ଏବେ ଆମେ ଜଣାଇବା ଯେ କେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରିବା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଶୁଷ୍କ, ତେଲ ହୀନ ଚାଉଳ ଏବଂ ଦୁଧ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି କାଉଁ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହିପରି ଦଳ ଏବଂ ଏହା ଭଳି ଖାଦ୍ୟ ମନୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଖାଦ୍ୟ ରୂପେ ଘୋଷିତ। ତଦୁପରି, ଘାସ ଦ୍ୱାରା ଆସିଥିବା ମୂଳ ଓ ଧାନ, ପାହାଡ଼ ଗଛ ଦ୍ୱାରା ଆସିଥିବା ମୂଳ ଓ ଧାନ ମଧ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଚାଲା ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ପୋଷାକ ପାଇଁ ପାଣିରେ ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ। କପାସ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ପୋଷାକ ପାଇଁ ଖାରା ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ। ମାଟିର ପାତ୍ର ପୁଣି ଉତ୍ତାପ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ। ରାସ୍ତାରେ ମିଳିଥିବା, ଅଜଣା ଉତ୍ସର, କିମ୍ବା ଚାକରି ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ— ଶିଶୁ ଓ ବୃଦ୍ଧଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଶିଶୁର ମୁଖ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ। ଦ୍ୱିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କର ଶବ୍ଦର ଫୁଟା ଏବଂ ଉତ୍ତାପିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଜଳ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ। ଘର ଚୁମ୍ବା, ଖୁଣ୍ଟିବା, ଶିତଳାଇବା, ଚ sweeping କରିବା, ଶୁଖାଇବା ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ। ମାଟି, ପାଣି, ଖାରା, ଏବଂ ଅଲକାଲି ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧି କରିବା ଉଚିତ୍। ଖାରା ଓ ପାଣି ଦ୍ୱାରା କପାସ ପାତ୍ର ଓ ପ୍ରସ୍ରାବ ପାତ୍ର ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ। ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଗନ୍ଧ ଦୂର କରିଲେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ। ଗଧେ ଭାର ବୋହିଲେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ, କୁକୁର ପ୍ରାଣୀକୁ ପକାଇଲେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ। ଭଟି ଦ୍ୱାରା ପକାଯାଇଥିବା ଜିନିଷ ପବନ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ। ଉପର ଅଂଶ କାଟି ଦୂରେ ଫେଲିଦିଅ, ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଂଶ ଛିଟା ଦେଇ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ। ଯଦି ଅଶୁଦ୍ଧି ଅଜଣା କିମ୍ବା ପୂର୍ବରୁ ଜଣା ଥିଲେ, ତେବେ ଶୁଦ୍ଧି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ନାହିଁ। ଅଶୁଦ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ସ୍ପର୍ଶ କରିଲେ, ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍, ମୃତଦେହ ବୋହିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହିପରି, ପାଣି ଚୁଷିବା, ଗାଈ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିବା ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ। ଏହିପରି ଧର୍ମ ନୀତି ଓ ଶୁଦ୍ଧିର ବିଧି ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଏ, ଯାହା ଜୀବନରେ ଉତ୍ତମ ପଥ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରେ।