ଏକ ଦିନ, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ରାଜାଙ୍କୁ ବିବିଧ ପାପ କର୍ମର ଫଳ ବିଷୟରେ ବ୍ୟାପକ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ନନା କରାଯାଇଲା। ଏଠି ଦେଖାଯାଏ, ଏକ ଭ୍ରମିତ ପାପୀକୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଚଞ୍ଚୁ ଥିବା ପକ୍ଷୀମାନେ ଦୁଇ ଭାଗରେ ଭାଗି ଦେଇଛନ୍ତି। ଏହି ପକ୍ଷୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଉପରେ ଦଣ୍ଡ ଦେଇ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଚଞ୍ଚୁ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମଣ କରୁଛନ୍ତି। କାଉ ଓ ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷୀ, ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଚଞ୍ଚୁ ଓ ନଖ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ତୁଣ୍ଡା ଭଳି, ସେମାନେ ପାପୀର ଜିଭକୁ ଫାଟି ଦେଇଛନ୍ତି। ଏହି ପାପୀମାନେ ମୁହଁ ନିମ୍ନମୁଖୀ କରି ଅପବିତ୍ର ଦ୍ରବ୍ୟ, ପୁସ୍, ମୂତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଡୁବିଯାନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଶିଶୁ, ପିତା, ଅଗ୍ନି, କିମ୍ବା ମାତାଙ୍କୁ ଖାଇବା ପୂର୍ବରୁ ଖାଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଶୂଚୀମୁଖ ରୂପରେ ଜନ୍ମ ନେଉଛନ୍ତି; ଭୟଙ୍କର ଭୋକରେ ପୀଡିତ, ପର୍ବତ ଭଳି ଶରୀର ଥିବା। ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ରାଜା, ଯେଉଁମାନେ ମଳ ଖାନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟଙ୍କ ସହ ଖାଇନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ କଫ ଦ୍ଵାରା ତିଆରି ଖାଦ୍ୟ ଭୋଗ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି। ଏମାନେ ତାଙ୍କର ହାତକୁ ଭୟଙ୍କର ଉତ୍ତାପିତ ଲୋହା ହାଣ୍ଡିରେ ପକାଯାଏ। ଯମର ଦୂତମାନେ ତାଙ୍କର ଆଖିରେ ଅଗ୍ନି ଫୁଙ୍ଗି ଦେଇଛନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଜନନୀ, ପିତା, ଶିକ୍ଷକ କିମ୍ବା ଜନାନୀଙ୍କୁ ପାଦ ଦ୍ୱାରା ଛୁଇଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ରୌରବ ନରକରେ ନିମ୍ନଅଂଶ ଜଳି ଯାନ୍ତି। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍ତାପିତ ଲୋହାର ଗୋଲା ମୁହଁରେ ପକାଯାଏ, ଯାହା ଦେଖିବାକୁ ଅଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ। ଯେଉଁମାନେ ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ଦୁଷ୍ଟ ଶବ୍ଦ କହନ୍ତି, ସେମାନେ ଧର୍ମରାଜାଙ୍କର ଦୂତମାନେ କାନକୁ ଦୀଘା କରି ଖୋଇ ଦେଇଛନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ କୁଆଁ, ପୋଖରୀ, ଜଳାଶୟ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଯମର ଦୂତମାନେ ଭୟଙ୍କର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଛୁରୀ ଦ୍ୱାରା କାଟି ଦେଇଛନ୍ତି। ଏହି ପାପୀମାନଙ୍କର ଅନ୍ତ୍ର ମୁଁହଁ ଦ୍ୱାରା କାଉମାନେ ଫାଟି ଦେଇଛନ୍ତି। ଅନ୍ୟ ଦୂଷ୍ଟ କର୍ମ କରିଥିବାମାନେ ଦୁଃଖ ଓ ଅସ୍ଥିରତାର ସମୟରେ କୁକୁର ପାଇଁ ମନ୍ତି ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଫିଙ୍ଗି ଦିଅନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଯନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୂତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ ଓ ପିଟାଯାନ୍ତି। ସେମାନେ ପଥର ଚକିରେ ଚିପି ଦିଅନ୍ତି ଓ ଶୁଖି ଯାନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କର ଶରୀର ଶୁଖି ହୋଇ, ଜିହ୍ବା ଓ ଠୋଡ ଶୁଖି ଯାଇ, ବିଷ ଥିବା ବିଛା ଗହ୍ୱରେ ପକାଯାନ୍ତି। ସେମାନେ ଶାଲମଳୀ ଗଛକୁ ଆଲିଂଗନ କରନ୍ତି, ଯାହାର କଣ୍ଟ ଅଗ୍ନିରେ ଉତ୍ତାପିତ। ଏହି ପାପୀମାନଙ୍କର ଶିକ୍ଷକ ଶିର ଉପରେ ପଥର ବୋଝାନ୍ତି। ସେମାନେ ଅପବିତ୍ର ଦ୍ରବ୍ୟ, ମୂତ୍ର, ପୁସ୍ ଭରା ଅପସ୍ଥାନରେ ପଡିଯାନ୍ତି। ମୂଢ଼ମାନେ ଏକାଉଁଠାରେ ଏକାଉଁଠାର ମାଂସ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଗର୍ଭପାତର ଅର୍ପଣ ଭୋଗ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା କୀଟ, ପିପିଳିକା ଖାନ୍ତି, ପୂଜାରୀ ଓ ଯଜ୍ଞକର୍ତା ଦୁଇଜଣେ ମୋ ମଧ୍ୟରେ ଦେଖିବାକୁ ମୋଟା କୀଟ ହୋଇ ଯାନ୍ତି। ସେମାନେ ନରକରେ ଭୟଙ୍କର ଭେଡ଼ମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଫିଙ୍ଗି ଦିଅନ୍ତି। ଏହିପରି, ଯେଉଁମାନେ ଗାଁ ଚୋରି କରନ୍ତି, ଜମି ଚୋରି କରନ୍ତି, ଗାଁ, ମହିଳା କିମ୍ବା ଶିଶୁଙ୍କୁ ମାରନ୍ତି, ସୋମ ବିକ୍ରି କରନ୍ତି, ବେଦ ବିକ୍ରି କରନ୍ତି, ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ମହା ରୌରବ ନରକରେ ବାସ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଏତେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଅନ୍ଧତମିସ୍ର ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତଳୂକୁ ଯାଇଥାନ୍ତି। ଏହି ଦୂଷ୍ଟ କର୍ମ କରିଥିବାମାନେ ନିମ୍ନପଥରେ ପତିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତ ଦୂଷ୍ଟ କର୍ମ ଓ ତାଙ୍କର ଫଳ ଅନୁକ୍ରମରେ ବର୍ଣ୍ନିତ ହୋଇଛି—ଯେଉଁମାନେ ଅକୃତଜ୍ଞ ଓ ସମାଜରେ ନିନ୍ଦିତ। ଯେପରିକି ଅନନ୍ତ ମହାନାଗମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୃଥିବୀ ସମସ୍ତ ଜୀବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ, ଚାଷ ହୋଇଥିବା ଜମି ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବିସ୍ତୃତ ଜଳ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବ୍ରହ୍ମାର ନିବାସ ସମସ୍ତ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ, ଧର୍ମ ନିୟମରେ ତ୍ରୁତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସୁମ୍ଭ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତପସ୍ବୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଅଧ୍ୟୟନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶାସ୍ତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ମନୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିୟମମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ନୂତନ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତିଥିମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଉତ୍ସର୍ଗ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନମାନେ ମଧ୍ୟରେ—ଏହିପରି ଦୂଷ୍ଟ କର୍ମର ଫଳ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ବିବର୍ଣ୍ନିତ ହୋଇଛି।