ଏକ କଳ୍ପର ଶେଷରେ, ହେ ମହାବାହୁ, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଲୟ ଘୋଷିତ ହୁଏ। ଯେମାନେ ଦାନବୀୟ ଆଚରଣକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କର କୃତ୍ୟର ଶେଷରେ ନଶ୍ୱର ହୋଇଯାନ୍ତି। ଏହି ପାପୀମାନେ ଦୁର୍ଦ୍ଦର୍ଶନୀୟ, ଶୁଦ୍ଧିହୀନ, ଭୟଙ୍କର ଓ ସମସ୍ତ ଶେଷକୁ ବିନାଶ କରିଥିବା ରୂପେ ଦେଖାଯାନ୍ତି। ଏହା ପରେ ରୌରବ ଓ ପୁଷ୍କର ନାମକ ଭୟଙ୍କର ଓ ଦୁର୍ଦ୍ଦର୍ଶନୀୟ ନରକମାନେ ଆସନ୍ତି। ଏହି ନରକମାନେ କେତେ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାପିଛନ୍ତି ଓ ସେମାନଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ କଣ? ରୌରବ ଆଦି ୨୧ଟି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ନରକ ରହିଛି। ପ୍ରଥମ ନରକ ହେଉଛି ରୌରବ। ଦ୍ୱିତୀୟ ନରକ ରୌରବର ଦୁଇଗୁଣା ବଡ଼ ଏବଂ ଏହାକୁ ମହାରୌରବ କୁହାଯାଏ। ଚତୁର୍ଥ ନରକ ହେଉଛି ଆନ୍ଧତାମିସ୍ର, ଏହା ଦୁଇଟି ଦ୍ୱାର ଥିବା ଭୟଙ୍କର ନରକ। ସପ୍ତମ ନରକ ହେଉଛି ଅପ୍ରତିଷ୍ଠା, ଯାହାକୁ ଘଟିଯନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ। ଅଷ୍ଟମ ନରକ ହେଉଛି ଯୋଜନ ମାପରେ ଥିବା ନରକୋତ୍ତମ। କରପତ୍ର ଓ ଶ୍ୱାନଭୋଜନ ନାମକ ଅନ୍ୟ ନରକମଧ୍ୟ ରହିଛି। ଅଠାରତମ ନରକ ହେଉଛି ଭୟଙ୍କର ଭୈତରଣୀ ନଦୀ। ସଂଶୋଷଣ ଓ ଅନନ୍ତ ନାମକ ଅନ୍ୟ ନରକମଧ୍ୟ ରହିଛି। ଏହି ସମସ୍ତ ନରକ ତୁମର ଅନୁଭବ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ଏଠି, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରାଯାଏ: "ମୋର ଉତ୍ସୁକତା ବହୁତ, ଏହି ନରକ ବିଷୟରେ ମୋତେ କୁହ।" ତେଣୁ ସେ କହିଲେ, "ତୁମେ ମୋ ପାଖରୁ ଶୁଣ, ଏହି ନରକମାନେ ନିଜର କର୍ମଫଳ ଅନୁଭବ ପାଇଁ ରହିଛି।" ଯେମାନେ ପୁରାଣ ଓ ଇତିହାସର ଅର୍ଥକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଉନାହାନ୍ତି, ଯେମାନେ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା ଓ ଗୁରୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ୱେଷ ବିକାଶ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଯମର ଦୂତମାନେ କରପତ୍ର ନାମକ ରକ୍ତାକ୍ତରା ଆରାରେ ଦୁଇଟି ଭାଗକୁ କାଟିଦିଅନ୍ତି। ଯେମାନେ ଶିଶୁଙ୍କର ପଖା ଚୋରି କରନ୍ତି କିମ୍ବା ବାଳୁ ମିଶା ଖାଦ୍ୟ ଖାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଚଞ୍ଚୁ ବିଶିଷ୍ଟ ପକ୍ଷୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଦୁଇଟି ଭାଗରେ କାଟାଯାନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ପକ୍ଷୀମାନେ ରହି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଚଞ୍ଚୁରେ ଆଘାତ କରନ୍ତି। ଅପରାଧୀଙ୍କ ଜିଭକୁ ବଜ୍ର ଭଳି ଚଞ୍ଚୁ ଓ ନଖ ଥିବା କାଉଁ ମାନେ ଫାଡ଼ିଦିଅନ୍ତି। ସେମାନେ ମୁହଁ ନିମ୍ନକୁ କରି ମଳ, ପୁସ୍ ଓ ପେଶାବ ମଧ୍ୟରେ ଡୁବିଯାନ୍ତି। ଯେମାନେ ଶିଶୁ, ପିତା, ଅଗ୍ନି କିମ୍ବା ମାତାକୁ ଖାଇବା ପୂର୍ବରୁ ଖାଇଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ସୂଚୀମୁଖ ରୂପେ ଜନ୍ମ ନେଇ ଭୟଙ୍କର ଭୁକ୍କରେ ପୀଡିତ ହୁଅନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଦେହ ପାହାଡ଼ ପରି ଥାଏ। ଯେମାନେ ମଳ ଖାନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଯେମାନେ ଅଂଶନ କରିବା ବିନା ଖାନ୍ତି, ସେମାନେ କଫଠାରୁ ବନାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୀଡିତ ହୁଅନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ହାତକୁ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ଗରମ ଲୋହାର ହଣ୍ଡିରେ ପକାଯାଏ। ଯମର ଦୂତମାନେ ତାଙ୍କର ଆଖିରେ ଅଗ୍ନି ପୁଁକିଦିଅନ୍ତି। ଯେମାନେ ଜନନୀ, ପିତା, ଗୁରୁ ବା ଜ୍ୟେଷ୍ଠାଙ୍କୁ ପାଦ ଦ୍ୱାରା ଛୁଇଁଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ରୌରବ ନରକକୁ ଛାଡ଼ାଯାନ୍ତି ଓ ତାଙ୍କର ଗୁଡ଼ିକ ଅଗ୍ନିରେ ପୁଡ଼ିଯାଏ। ସେମାନଙ୍କ ମୁଁହରେ ଗରମ ଲୋହାର ଗୋଲା ଛାଡ଼ାଯାଏ, ଯାହା ଦେଖିଲେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଲାଗେ। ଯେମାନେ ପାପୀମାନେ କୁଅପରାଧ ଦେଖି ତାଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ କାନରେ ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଦୂତମାନେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବସ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ଛିଦ୍ର କରନ୍ତି। ଯେମାନେ କୁଆ, ପୋଖରୀ, ଜଳାଶୟ ଭାଙ୍ଗିଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ଯମଦୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଚାକୁ ଦ୍ୱାରା କାଟାଯାନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ଗୁଦ୍ଦ୍ୱାର ଦ୍ୱାରା କାଉଁ ତାଙ୍କର ଆନ୍ତ୍ରା ବାହାର କରିଦିଅନ୍ତି। ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ କିମ୍ବା ଅଶାନ୍ତିରେ ସେମାନେ କୁକୁରଙ୍କ ପାଇଁ ଥିବା ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଛାଡ଼ାଯାନ୍ତି। ଯେମାନେ ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ ଯନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୀଡିତ, ସେମାନେ ଯମଦୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମାଡ଼ ଖାନ୍ତି ଓ ଆଘାତ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏଭଳି, ପାପୀମାନେ ନିଜ କର୍ମଫଳ ଅନୁଭବ କରି ଭୟଙ୍କର ନରକରେ ପୀଡିତ ହୁଅନ୍ତି।