ଏହି ବିଶିଷ୍ଟ ପୁରାଣ କଥାରେ, ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପର ପରିଧିରେ ପ୍ଲକ୍ଷ ଦ୍ୱୀପ ଅବସ୍ଥିତ ଅଛି, ଯାହା ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପର ଦ୍ୱିଗୁଣା ଆକାରର। ଏହା ପରେ ଶାଲ୍ମଳି ଦ୍ୱୀପ ଅଛି, ଯାହା ଏହି ବଡ଼ ସାଗରର ଦ୍ୱିଗୁଣା ଆକାରର। କୁଶଦ୍ୱୀପର ଦ୍ୱିଗୁଣା ଆକାରର ଘୀର ସାଗର ଅଛି। ଏହା ପରେ ଦଧିର ସାଗର, ଯାହା ଘୀର ସାଗରର ଦ୍ୱିଗୁଣା ଆକାରର। ଏହି ଦ୍ୱୀପ ଓ ସାଗରଗୁଡିକୁ ଏକାଉଁ ଏକ ଦ୍ୱିଗୁଣା ଆକାରରେ ଅନୁସୃତ ଭାବରେ ଅବସ୍ଥିତ କରାଯାଇଛି। ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଦୁଧର ସାଗର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନର ସଂଖ୍ୟା ଚାରି କୋଟି ପଚାଞ୍ଚି ଲକ୍ଷ ଅଟେ। ଏହା ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ‘ଲକ୍ଷ-ମଣ୍ଡ-କଟହ’ ମାପରେ ଭରି ରହିଛି। ରାକ୍ଷସ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆମେ ସେଠାକୁ ଯିବା; ଏହି ଗଭୀର କଥା ଶୁଣ। ଏଠାରେ ଶାଖାର ଶେଷରେ କେବେ ବୟସ ର ବଦଳ ହୁଏ ନାହିଁ। କଳ୍ପର ଶେଷରେ ଏହାର ବିଳୟ ଘଟେ। ଯେଉଁମାନେ ଦୈତ୍ୟ ଆଚରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କ କାମର ଶେଷରେ ନଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି। ସେମାନେ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶ୍ୟ, ଶୁଦ୍ଧି ହୀନ, ଭୟଙ୍କର ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ଶେଷରେ ବିନାଶକାରୀ। ଏହା ପରେ ରୌରବ ଓ ପୁଷ୍କର ନାମକ ଭୟଙ୍କର ନରକଗୁଡିକ ଆସିଥାଏ। ସେମାନେ କେତେ ଆକାରର ଓ କେଉଁ ପ୍ରକାରର ଅଛନ୍ତି? ରୌରବ ନାମକ ନରକ ପ୍ରଥମ; ଦ୍ୱିତୀୟ ନରକ ମହାରୌରବ, ଏହା ପ୍ରଥମ ଠାରୁ ଦ୍ୱିଗୁଣା ଆକାରର। ଚତୁର୍ଥ ଅନ୍ଧତାମିସ୍ର, ଏହା ଦୁଇଟି ଦ୍ୱାର ଥିବା ଭୟଙ୍କର ନରକ। ସପ୍ତମ ଅପ୍ରତିଷ୍ଠ ଓ ଘଟିୟନ୍ତ୍ର ନରକ। ଅଷ୍ଟମ ନରକ ନରକୋତ୍ତମ, ଯାହା ଯୋଜନରେ ମାପାଯାଇଛି। କରପତ୍ର ଓ ଶ୍ୱାନଭୋଜନ ନରକ ମଧ୍ୟ ଅଛି। ଏଠାରେ ଅଠାରଠ ନରକ ଭୟଙ୍କର ବୈତରଣୀ ନଦୀ। ସଂଶୋଷଣ ଓ ଅନନ୍ତ ନରକ ମଧ୍ୟ ଅଛି, ଏହି ନରକଗୁଡିକ ସୁକେଶିନ୍, ତୁମର। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ନରକ ବିଷୟରେ ମୋତେ କହ, ମୋର ଜିଜ୍ଞାସା ବହୁତ। ନରକଗୁଡିକର ବିବରଣୀ ଶୁଣ, ଯେଉଁମାନେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି। ଯେଉଁ ପାପୀମାନେ ପୁରାଣ ଓ ଇତିହାସର ଅର୍ଥକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇନାହିଁ, ଯେଉଁ ନିମ୍ନଜାତି ନିଜ ଯଜ୍ଞ କର୍ତ୍ତା ଓ ଉପାଧ୍ୟାୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଭାଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଯମର ଦୂତମାନେ କରପତ୍ର ନାମକ ଉଲ୍ଲା ବ୍ୟବହାର କରି ଦୁଇ ଭାଗ କରି ଦେଇଥାନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଶିଶୁର ପଂଖା ଚୋରି କରନ୍ତି କିମ୍ବା ମାଟି ମିଶା ଖାଦ୍ୟ ନିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଚିହ୍ନା ଥିବା ପକ୍ଷୀମାନେ ଦୁଇ ଭାଗ କରି ଦେଇଥାନ୍ତି। ପକ୍ଷୀମାନେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଉଭି ମୁକ୍କୁ ଦେଇ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି। ବିଜୁଳି ଭଳି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଚିହ୍ନା ଓ ନଖ ଥିବା କାଉଁ ତାଙ୍କ ଜିଭକୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେଇଥାନ୍ତି। ସେମାନେ ମୁହଁ ନିମ୍ନକୁ କରି ମଳ, ପୁୟ, ମୁତ୍ରରେ ଡୁବି ଯାନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଶିଶୁ, ପିତା, ଅଗ୍ନି, କିମ୍ବା ମାତାକୁ ଖାଇବା ପୂର୍ବରୁ ଖାଇ ଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ସୂଚୀମୁଖ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନିଅନ୍ତି, ପ୍ରବଳ ଭୋକ ଦେଇ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଶରୀର ପର୍ବତ ପରି ହୁଏ। ରାକ୍ଷସ ରାଜା, ଯେଉଁମାନେ ତ୍ୟାଗ କରି ମଳ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ଖାଇନାହିଁ, ସେମାନେ କଫ ମିଶା ଖାଦ୍ୟରେ ପଡ଼ନ୍ତି। ତାଙ୍କ ହାତ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ଉତ୍ତପ୍ତ ଲୋହା ଡେଗରେ ଫିଙ୍ଗାଯାଏ। ଯମର ଦୂତମାନେ ତାଙ୍କ ଚକୁରେ ଅଗ୍ନି ଫୁଙ୍ଗାଇ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏହିପରି ନରକର ଦୁଃଖ ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଏହି ପାପୀମାନେ ଦେଖନ୍ତି, ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।