ସୁକେଶା, ଗୁଣରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସୁକେଶାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପିତା ଏକ ଦୂର୍ବଳ ଶକ୍ତି ଦେଲେ—ସେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁ ହେବେନାହିଁ, ଅଜୟ ରହିବେ। ସୁକେଶା ସଦା ରାତିରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ଜନମାନଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ଧର୍ମର ପଥରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଏହି ଭୂମିରେ, ସୁକେଶା ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାର ଋଷିମାନଙ୍କର ଆଶ୍ରମ ଦେଖିଲେ। ଏଠି ଏକ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠିଲା—"ମୋତେ ଆପଣମାନେ କୃପା କରି କହନ୍ତୁ, ମୁଁ ଆପଣମାନେକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେବିନାହିଁ।" କିପରି ଏକ ଗୁଣବତ୍ତା ମନ୍ୟ ହୁଏ, ଏବଂ କିପରି ସେ ସୁଖ ପାଏ? ଏହି ପ୍ରସ୍ନର ଉତ୍ତର ଦେବାକୁ ସମସ୍ତେ ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକ ଉଭୟର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପାୟ ଭାବିବା ପରେ କହିଲେ—"ଯାହା ଏଠି ଓ ପରେ ଉତ୍ତମ ମଙ୍ଗଳ ଦାୟୀ ଏବଂ ଅକ୍ଷୟ, ଏହି ଅମୂଲ୍ୟ ଧର୍ମ ଉପରେ ଯିଏ ଆଶ୍ରୟ କରେ, ସେ ଲୋକ ମନ୍ୟ ହୁଏ ଏବଂ ସୁଖୀ ହୁଏ।" "ଏହି ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଧୋପତନ ହେବେନାହିଁ।" ଏହି ଧର୍ମ କ'ଣ? ଏହା ହେଉଛି—ଆତ୍ମା ଅଧ୍ୟୟନ, ବେଦ ଜ୍ଞାନ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ପୂଜାରେ ଭକ୍ତି। ତଥା ନୀତି ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନ ଓ ହରାରେ ଭକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ ହେଉଛି। ଏହି ଦୁଇ ଉପାୟ ଓ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମା ଅଧ୍ୟୟନ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ ହୁଏ। ସରସ୍ବତୀରେ ଭକ୍ତି ଅଟୁଟ ଅଛି; ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ପଥ ହେଉଛି ଧର୍ମ। ବିଦ୍ୟାଧରମାନେ ପାଇଁ ଏହି ଧର୍ମ, ଭବାନୀରେ ମାତ୍ର ଭକ୍ତି ହେଉଛି। କିମ୍ପୁରୁଷମାନେ ପାଇଁ ସମସ୍ତ କଳାରେ ପାରଙ୍ଗତତା ଧର୍ମ ଗଣାଯାଏ। ସମସ୍ତଠାରେ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପୂର୍ବଜ ଧର୍ମ ଭାବିତ ହୁଏ। ଶାସନ ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମ ବୁଝିବା ଅର୍ଥ ଧର୍ମ ଅଟୁଟ ହୁଏ। ଅମିଷ୍ଟା, ସହଜତା, କରୁଣା, ଅହିଂସା, କ୍ଷମା ଏବଂ ନିଜରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ—ଏହି ଗୁଣଗୁଡିକ ଶଙ୍କର, ଭାସ୍କର ଓ ଦେବୀରେ ମାନବ ଧର୍ମ ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ। ଗୁହ୍ୟକମାନେ ପାଇଁ ଅଭିମାନ ଓ ଅନମ୍ରତା ଧର୍ମ ଅଟୁଟ ଅଛି। ରାକ୍ଷସମାନେ ପାଇଁ ଆତ୍ମା ଅଧ୍ୟୟନ ଓ ତ୍ରୟମ୍ବକ ପୂଜା ଧର୍ମ ଭାବିତ। ପିଶାଚମାନେ ପାଇଁ ମାଂସ ଲାଲସା ଧର୍ମ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ। ଏହି ଦ୍ୱାଦଶ ଉତ୍ତମ ଧର୍ମ ପଥଗୁଡିକ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଲା, ଯେଉଁଗୁଡିକ ଉନ୍ନତି ଦାୟୀ। ଏମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ମାନବ ଧର୍ମ ପଥ ଆପଣ ଆଉ ଏକଥା କହିବା ଉଚିତ। ଏହି ପୃଥିବୀରେ, ସାତ ଦ୍ୱୀପରେ ବସିଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି। ପୃଥିବୀ ଜଳ ଉପରେ ବସିଛି, ଏକ ନଦୀରେ ନୌକା ପରି। ଏଠି, ସେ ଉତ୍ତମ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ପଦ୍ମ ଗଣ୍ଡ ପରି ଆକୃତିରେ ଏକ ନିବାସ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ଚରାଚର ନାଥ ସେ ଦ୍ୱୀପଗୁଡିକୁ ନାମ ଦେଲେ। ତାଙ୍କ ଆକାର ଯୋଜନାରେ ମାପିବା ଏବଂ ବିବରଣୀ ଦିଆଯାଏ। ଏହି ଦ୍ୱୀପର ପ୍ରାକ୍ତନ ଭାଗରେ ପ୍ଲକ୍ଷ ଦ୍ୱୀପ ଅଛି, ଯାହା ଦୁଇଗୁଣି ଏକାକାର ଅଟୁଟ। ତାହା ପରେ ଶାଲମଳି ଦ୍ୱୀପ ଅଛି, ଏହି ବଡ଼ ସାଗର ଠାରୁ ଦୁଇଗୁଣି। ଶୁଧ ଘୃତର ସାଗର କୁଶଦ୍ୱୀପରୁ ଦୁଇଗୁଣି ବଡ଼। ତାହା ପରେ ଦହିର ସାଗର ଅଛି, ଯାହା ଦୁଇଗୁଣି ଅଟୁଟ। ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ୱୀପ ଏକାଉଁ ଦୁଇଗୁଣି ଆକାରରେ ପରସ୍ପର ଅନୁସୂତିରେ ଅଛି। ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଶେଷର ଦୁଧର ସାଗର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏଠି ଚାରି କୋଟି ପଞ୍ଚପଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ଏକାଉଁ ସଂଖ୍ୟା ଅଛି। ସମସ୍ତ ଦିଗ ପରିବେଷ୍ଟିତ ହୋଇଛି, ଲକ୍ଷ-ମଣ୍ଡ-କଟାହ ନାମକ ମାପ ଦ୍ୱାରା ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ। "ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ଏଠି ଯିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା; ରାତିରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ଜନ, ଶୁଣ।" ଏଠି ଶାଖାର ଶେଷରେ କେବେ ଯୁଗର ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୁଏନାହିଁ।