ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅନ୍ଧକ ତାଙ୍କର ସତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରବଳ ଭାବରେ ପ୍ରହାର କରି ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରେ ଦହାଡ଼ିଲେ। ସେ ଅପାର ପ୍ରହାର ବର୍ଷା କରି, ସତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ପଛେଇ ଦେଲେ ଏବଂ ଶତକ୍ରତୁଙ୍କ ଦିଗରେ ଆଗେଇ ଚାଲିଲେ। ଅନ୍ଧକ ଶକ୍ତିରେ ହାତୀର ମାଳିକଙ୍କୁ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରହାର ଦେଇ ମାଟିରେ ଫିଙ୍ଗି ଦେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ବଜ୍ର ହାତରେ ନେଇ ଅମରାବତୀକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ପା, ମୁଠି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରହାରରେ ସତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ଚଟାଇ ଦେଲେ। ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକେ ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ ମାରିବା ପାଇଁ ଉଦ୍ୟତ ହେଇ ଆଗେଇ ଚାଲିଲେ। ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କର ଦ୍ରୁତ ପୁତ୍ର ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଧନୁ ତଣି ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଦଁଡାଇ ରହିଲେ। ସେ ଧନୁକୁ ଭଙ୍ଗ କରି, ଏକ ଦଣ୍ଡ ଫିଙ୍ଗିଲେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଭୟଭୀତ କରିଦେଲା। ସେ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ଅଗ୍ନିପରି ଦେଖା ଦେଲେ, ଯେପରି ତିନି ଲୋକକୁ ଦହି ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଛି। ଦେବମାନେ ଦୁଃଖରେ ଚିତ୍କାର କରିଲେ, "ହା! ପ୍ରହ୍ଲାଦକୁ ଯମ ମାରିଦେଲେ!" ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ଭୟ କରିବେନାହିଁ; ଯେପରି ମୁଁ ଏଠାରେ ଅଛି, ଦେବମାନେଙ୍କର ଏହି ତ୍ରାସଦାୟକ ଶତ୍ରୁ କିଏ?" ସେ ବର୍ଷା ଋତୁର ମେଘପରି ଭୟଙ୍କର ଦହାଡ଼ି ଦେଲେ। ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦାନବ ମୁଖ୍ୟମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଜୟଧ୍ୱନି କରିଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଯମ ଏହାକୁ ଅସହ୍ୟ ଓ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ବୋଲି ଭାବି, ଦୃଶ୍ୟରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅନ୍ଧକ ଦେବମାନେଙ୍କ ସେନାକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଭଙ୍ଗ କରି ଆରମ୍ଭ କଲେ। ତାଙ୍କର ଗଦାରେ ପ୍ରହାର କରି, ଭିରୋଚନ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସିଲେ। ଅନ୍ଧକ ଜଳର ମାଳିକଙ୍କୁ ଗଦା ଓ ପାଥରରେ ପ୍ରହାର କରିଲେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅନ୍ଧକ ଆଗେଇ ଯାଇ, ପାଗଳ ହାତୀକୁ ରଶିରେ ବାନ୍ଧି ଦେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଭାରୁଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନାରଦ ଆସି, ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କୁ ଧରିଲେ। ଅନ୍ଧକ ତାଙ୍କ ପା ଦେଇ ଜଳର ମାଳିକଙ୍କୁ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରମାନେକୁ ଚଟାଇ ଦେଲେ। ସେ ଆଗେଇ ଯାଇ ଶରରେ ପ୍ରହାର କରିଲେ, ଯାହା ଶରୀରକୁ ଭେଦିଦେଲା। ଦୁଷ୍ଟ ଅନ୍ଧକ ଦ୍ରୁତ ଭାବରେ ଜଳର ମାଳିକଙ୍କୁ ପା ଦେଇ ବାରମ୍ବାର ଚଟାଇ ଦେଲେ। ଅନ୍ଧକ ତାଙ୍କ ପା ଦେଇ ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁ, ହାତରେ ମୁଣ୍ଡ ଧରି, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଉପରକୁ ଫିଙ୍ଗି ଦେଲେ। ସେ ଭିରୋଚନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ହାତୀ, ଚାଳକ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ଉପରକୁ ଫିଙ୍ଗି ଦେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଦେବମାନେଙ୍କର ସହର ଦୁର୍ଗ, ଦ୍ୱାର ଓ ରାଜପ୍ରାସାଦ ଦୀପ୍ତିମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟପରି ଚମକୁଥିଲା। ତାପରେ ଦୈତ୍ୟମାନେ ଏକ ଉତ୍ତମ ଜୟଧ୍ୱନି କରିଲେ, ଯାହା ମେଘର ଗର୍ଜନ ପରି ଶୁଣାଗଲା। ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ତୁମେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ—ଜମ୍ଭ, କୁଜମ୍ଭ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ—ଅନ୍ଧକ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ନିଜେକୁ ରକ୍ଷା କର। ଅନ୍ଧକ ରଶି ଦେଇ ବାନ୍ଧି ଗଦାରେ ପ୍ରହାର କରିଥିଲେ, ଯେପରି ମହେନ୍ଦ୍ର ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞରେ ବଳିପଶୁକୁ ବଧ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କମାନେ ଦ୍ରୁତ ଭାବରେ ଜଳର ମାଳିକଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ, ଯେପରି ତୀବ୍ର ଅଗ୍ନିକୁ ଦେଖି ତିଳି ପଡ଼ିଯାଏ। କିନ୍ତୁ ଜଳର ମାଳିକ ତାଙ୍କର ଗଦା ଦେଇ, ଜମ୍ଭଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଆସିଥିବା ସତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂରେ ଖେଦି ଦେଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ପା ଦେଇ ଭୃତ୍ର, କୁଜମ୍ଭ ଓ ମୁଠିରେ ବଳାକୁ ଚଟାଇ ଦେଲେ। ତାପରେ ଅନ୍ଧକ ଦ୍ରୁତ ଭାବରେ ଜଳର ମାଳିକଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଆସିଲେ। ସେ ଏକ ରଶି ଫିଙ୍ଗିଲେ ଓ ଗଦା ନେଇ ଜଳର ମାଳିକଙ୍କୁ ପ୍ରହାର କଲେ। ଦ୍ରୁତ ଭାବରେ ସେ ସାଗରର ଗଭୀରତାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଏବଂ ଅନ୍ଧକ ଦେବମାନେଙ୍କ ସେନାକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ମହାବାହୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବ କାରିଗର ମୟା ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସିଲେ। ଶମ୍ଭର ତାଙ୍କ ଭାଲି ଦେଇ ମୟାଙ୍କ ଗଳାରେ ପ୍ରହାର କଲେ ଓ ଶକ୍ତି ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ଧରିଲେ। ମୟା ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଲେ, ଶମ୍ଭର ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଗଳାରେ ଭାଲି ଲାଗିଥିବା ଅଗ୍ନିପରି ଜ୍ୱଳି ଉଠିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଜଙ୍ଗଲରେ ଏକ ପାଗଳ ହାତୀକୁ ସିଂହ ଆକ୍ରମଣ କଲେ ଯେପରି, ତାହା ପୀଡ଼ାରେ ଦହାଡ଼ିଉଠେ, ସେପରି ଦୈତ୍ୟମାନେ ଚିତ୍କାର କଲେ, "ଆହ! ଏହା କଣ? କିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୟା ଓ ଦାନବ ଶମ୍ଭରକୁ ବିଜୟ କରିଛି?" "ନିଜେକୁ ରକ୍ଷା କର! ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଗ୍ନିଦେବଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ କେହି ବି ଟିକିପାରିବେ ନାହିଁ!