ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ହେଉଛନ୍ତି ସେଇ ମାନବ-ସିଂହ ଯିଏ ମୋର ପିତାଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥିଲେ। ଆପଣ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ରମା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଚଳ ଏବଂ ଅଚଳ ଜଗତର ଉତ୍ସ; ହେ ପ୍ରଭୁ, ହେ ସ୍ବାମୀ, ହେ ଗରୁଡ଼ଧ୍ୱଜ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ଆପଣ ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟାପ୍ତ। ଆପଣଙ୍କୁ କିଏ ଜିତିପାରିବ, ହେ ମାଧବ? ଆପଣ ଅଜୟ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ଅକ୍ଷୟ; ଆପଣଙ୍କୁ କେହି ବିଜୟ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ମୁଁ ଏକାନ୍ତ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରତି ଆତ୍ମସମର୍ପଣ କରି ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଧୀନ ହୋଇଯାଇଛି, ହେ ଦାଇତ୍ୟ। ତୁମକୁ ଶାସନାର୍ଥେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ବରାଦାନ ଦେବି, ଯେଉଁଠି ତୁମେ ଚାହଁଅ। ମୋର ଦେହ ଏବଂ ମନର ତାପ ଏବଂ ପାପ ନଶ୍ଟ ହେଉ। ଏହି ବର ଯଦି ପୁରୁଷଙ୍କୁ ମିଳିପାରେ, ତେବେ ମୋତେ ମଧ୍ୟ ଦିଅ। ଆଉ ଏକ ବର ଚାହଁ; ସେଉଁଠି ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେବି, ହେ ଅସୁର। ଯେଉଁମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି, ମନ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଆପଣଙ୍କୁ ଉପରେ ଏକାଗ୍ର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ଆପଣଙ୍କୁ ଶରଣ କରନ୍ତି—ଏହି ବର ମୁଁ ଚାହଁଉଛି। ଏହି ବର ମୁଁ ଦେଉଛି, ହେ ମହାବାହୁ। ମୋର କୀର୍ତ୍ତି ସଦା ଆପଣଙ୍କର ପଦପଦ୍ମ ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟାପ୍ତ ହେଉ। ମୋର କୃପାରେ ତୁମେ ଅଜର ଓ ଅମର ହେବ। ଯେଉଁମାନେ ମନକୁ ମୋ ପ୍ରତି ଏକାଗ୍ର କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି କର୍ମବନ୍ଧନ ନଥିବ। ହେ ଦାଇତ୍ୟ, ତୁମେ ତୁମ ଉତ୍ତମ କୁଳର ଯୋଗ୍ୟ ଧର୍ମ କର। ତେବେ ମୁଁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲି: ମୁଁ ରାଜ୍ୟକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଥିବାବେଳେ, ହେ ଜଗତ୍ଗୁରୁ, ଏହି ରାଜ୍ୟକୁ କିପରି ଗ୍ରହଣ କରିବି? ତୁମେ ଦାଇତ୍ୟ ଓ ଦାନବମାନେ ପାଇଁ ଉପଦେଷ୍ଟା ହେଉ, ସେମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କର। ଏଭଳି ଭାବେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ସେ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି, ନିଜ ସହରକୁ ଚଲିଗଲେ। ରାଜ୍ୟ ଶାସନ ପାଇଁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ ମିଳିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ନାରଦ ଏହି ରାଜ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିଲେ ନାହିଁ। ସେ କେଶବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଶରୀରକୁ ପବିତ୍ର କରି, ସେଠି ଦଢ଼ ହୋଇ ରହିଲେ। ହାରି ଯାଇ ରାଜ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରି, ସେ ଚିତ୍ତକୁ ଚେତନାର ଆଧାରରେ ନିଶ୍ଚିତ କରି ରହିଲେ। ଏହିପରି, ଯଦିଓ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ ହୋଇଥିଲେ, ସେ ଚିରନ୍ତନ ରାଜଧର୍ମ ଜାଣିଥିଲେ। ଦାଇତ୍ୟ ପ୍ରହଲାଦ ତାଙ୍କର ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ଲଲୋଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କଲେ। ସେ ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ କିପରି ବାସ କରୁଛନ୍ତି? ଏହା ମୋତେ କୁହ। ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଧାରୀ, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଦେବତାଙ୍କୁ ତପସ୍ୟା ଓ ଉପାସନା କରି, ସେ ଅଗ୍ନିରେ ଜଳିବା ଓ ଜଳରେ ଭିଜିବାରୁ ଅଜୟ ହେବାର ବର ପାଇଲେ। ଶୁକ୍ରଙ୍କୁ ପୂରୋହିତ କରି, ଅନ୍ଧକ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ହେଲେ। ସେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀକୁ ବିଜୟ କରି, ମନୁଷ୍ୟ ରାଜାମାନୋ ହରାଇଲେ। ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଅଦ୍ଭୁତ ମେରୁଶୃଙ୍ଗକୁ ଗଲେ। ଶିଖରରେ ଚଢ଼ି, ଅମରାବତୀରେ ସୁରକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥା କରି, ବିଦାୟ ନେଲେ। ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ଯାନରେ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ହୋଇ ବାହାରିଗଲେ। ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଯାନରେ ସେମାନେ ବଡ଼ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ଭାବେ ଯାତ୍ରା କଲେ। ବିଦ୍ୟାଧର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ନିଜ ଯାନରେ ଏହି ଯାତ୍ରା କଲେ। ଏଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ଧର୍ମ କଥାରେ ମୋର ବଡ଼ ଆଗ୍ରହ। ଏବେ ଛୋଟ ଏବଂ କ୍ରମିକ ଭାବେ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ଯାନ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଉଛି। ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଯାନ ହେଉଛି ଧଳା ହାତୀ, ଧର୍ମର ରାଜାଙ୍କ ଯାନ ହେଉଛି ପଉଣ୍ଡ୍ରକ ନାମକ ମହିଷ, ବରୁଣଙ୍କ ଯାନ ଦିବ୍ୟ ଚଳନଶୀଳ ଶିଶୁମାର, ଧନଦାଙ୍କ ଯାନ ଅମ୍ବିକାଙ୍କ ପାଦଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଏବଂ ସୌରଭେୟ ବଂଶର ଧଳା ବଳଦ୍, ଯେଉଁମାନେ ଦ୍ରୁତ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଯାନ।