ଏହି ଶ୍ରୀମଦ୍ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ପୁରାଣର ଉପଖ୍ୟାନରେ, ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଦୀର୍ଘ ଯୁଦ୍ଧ ଚାଲିଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ, ଏକ ଦାନବ ଅନ୍ଧକାକୁ କହାଯାଇଥିଲା—"ତୁମେ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବ; ତେଣୁ ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ସେବନ କର।" ଏହା ପରେ, ଅନ୍ଧକା ଆନନ୍ଦିତ ହେଇ ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ ଡାକିଲେ ଏବଂ କହିଲେ, "ଏହି ରାଜ୍ୟ, ଯାହା ମୁଁ ଛାଡିଦେଉଛି, ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କର, ବଳଶାଳୀ।" ଏହି ଅବସରରେ, ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଶୁଦ୍ଧ ବଦରିକା ଆଶ୍ରମକୁ ଆସିଲେ। ସେ ହାତ ଜୋଡି ଶ୍ରଦ୍ଧାସହ କୃପାଳୁ ଚରଣରେ ନମସ୍କାର କଲେ। ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରାଗଲା, "ତୁମେ କାହିଁକି ଏଠାରେ ନମସ୍କାର କରିଛ, ବଡ ଦାନବ, ମୋତେ ଜିତିନଥିବାବେଳେ?" ପ୍ରହ୍ଲାଦ କହିଲେ, "ତୁମେ ନାରାୟଣ, ଅନନ୍ତ, ପୀତବସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା ଜନାର୍ଦନ। ତୁମେ ଅବିନାଶୀ, ମହାପ୍ରଭୁ, ନିତ୍ୟ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ। ବିଦ୍ୱାନମାନେ ତାଙ୍କର ପାଠ ଶେଷ କରି ତୁମର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି ସେମାନେ ତୁମେ ପୂଜନ୍ତି। ତୁମେ ମହା ମତ୍ସ୍ୟ, ଅଶ୍ୱମୁଖୀ, ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୂର୍ମ। ତୁମେ ମାନବ-ସିଂହ ଯିଏ ମୋ ପିତାଙ୍କୁ ବିନାଶ କଲେ। ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଚଳ-ଅଚଳର ଉତ୍ପତ୍ତି, ଏ ପ୍ରଭୁ, ଗରୁଡ ରାଜାଙ୍କର ଧ୍ୱଜ। ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ତୁମେ ବ୍ୟାପିଛ; କିଏ ତୁମେ ଜିତିପାରିବ, ମାଧବ? ତୁମେ ଅନ୍ୟଥା ଅଜୟ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ଅବିନାଶୀ।" ଏହି ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ପ୍ରହ୍ଲାଦ କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମେ ଦ୍ୱାରା ଜିତିଯାଇଛି, ଦାନବ।" ତାଙ୍କୁ କହାଯାଇଲା, "ଦଣ୍ଡ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ଵର ଦେବି; ଯାହା ଚାହୁଁଛ, ଚୟନ କର।" ପ୍ରହ୍ଲାଦ କହିଲେ, "ମୋର ଶରୀରୀକ ଏବଂ ମାନସିକ ପାପ ନଷ୍ଟ ହେଉ। ଏହି ଵର ଯଦି କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟକୁ ଦିଆଯାଇଛି, ମୋତେ ଦିଅ।" ପ୍ରଭୁ ଆଉ ଏକ ଵର ଦେବାକୁ କହିଲେ, "ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ କର, ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଦେବି।" ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଚୟନ କଲେ, "ଯେଉଁମାନେ ଦେବତାମାନେ ପୂଜନ୍ତି, ତୁମେ ଉପରେ ମନ ନିକ୍ଷିପ୍ତ କରନ୍ତି, ତୁମେ ଉପରେ ନିବେଦିତ—ସେମାନେ ନିରପଦ ରହନ୍ତୁ। ମୋର କୀର୍ତି ସଦା ତୁମର ପଦପଦ୍ମ ଦ୍ୱାରା ହେଉ।" ପ୍ରଭୁ କହିଲେ, "ମୋର କୃପାରେ, ତୁମେ ଅଜର ଅମର ହେବ। ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ଚିନ୍ତନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କର୍ମର ବନ୍ଧନ ରହିବ ନାହିଁ। ଦାନବ, ତୁମେ ତୁମର କୁଳକୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମ କର।" ପ୍ରହ୍ଲାଦ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ମୁଁ ରାଜ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କିପରି କରିବି, ବିଶ୍ୱର ଶିକ୍ଷକ, ଏହା ଛାଡିଦେଇ?" ପ୍ରଭୁ କହିଲେ, "ଦାନବ ଏବଂ ଦାଉନବମାନେ ପାଇଁ ଉପଦେଶକ ହେବା।" ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଭଗବାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଆନନ୍ଦିତ ହେଇ ନିଜ ସହରକୁ ଫେରିଗଲେ। ଚାଲିଥିବା ରାଜ୍ୟ ନେବାକୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ ଦେଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ନାରଦ ଏହି ରାଜ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କଲେ ନାହିଁ। ସେ କେଶବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଶରୀର ପବିତ୍ର କରି, ସେଠାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିଲେ। ହାରିଯିବା ସତ୍ୱେ, ରାଜ୍ୟ ଛାଡି, ସେ ଚେତନାର ଆଧାରରେ ମନ ରଖି ରହିଲେ। ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଜଣା ରାଜଧର୍ମ ଅନୁସାରେ ଲାଲୋକୁ ଦାନବ ରାଜ୍ୟରେ ଅଭିଷେକ କଲେ। ଏହା ପରେ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଲା, "ସେ କିପରି ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ଏକସାଥି ରହେ?" ଉତ୍ତର ହେଲା, "ତପସ୍ୱାର ଦ୍ୱାରା, ଦେବମହାଦେବ, ତ୍ରିଶୂଲଧାରୀ, ତ୍ରିନେତ୍ର ବିଶ୍ୱପତିଙ୍କୁ ପୂଜି, ସେ ଅଗ୍ନିର ଦାହ ଏବଂ ଜଳର ଭିଜା ଦୁଇଁଠୁ ଅଜୟ ହେଲା। ଶୁକ୍ରକୁ ପୁରୋହିତ କରି, ଅନ୍ଧକା ଧ୍ୟାନରେ ବସିଲେ। ସେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀକୁ ଜିତି, ମନୁଷ୍ୟ ରାଜମାନେଙ୍କୁ ହାରାଇଲେ। ସେମାନେ ସହିତ ଅନ୍ଧକା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ମେରୁ ପର୍ବତ ଶିଖରକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ଅମରାବତୀରେ ସୁରକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥା କରି, ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ। ଏଭଳି ଏହି ପବିତ୍ର ଉପଖ୍ୟାନରେ ଦାନବ, ଦେବତା ଏବଂ ଭକ୍ତିର ମହିମା ବିବର୍ଣ୍ତ ହେଉଛି।