ଅତି ଦୁଃଖ ଓ ବିପଦର ସମୟରେ, ବଲି ତାଙ୍କର ପିତାମହଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ। ସେତେବେଳେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ତେଜସ୍ୱୀ ବଲି ଯଜ୍ଞ ପାତ୍ର ନେଇ ଦଢ଼ିଆ ହୋଇ ଦଢ଼ିଆ ହୋଇ ଖଡ଼ା ଥିଲେ। ବଲି ତାଙ୍କ ପିତାମହଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି କହିଲେ, “ମୋତେ ସେଇ ଉପାୟ ବୁଝାଇଦିଅ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମୁଦ୍ରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବି।” ତାଙ୍କ ପିତାମହ ଚିନ୍ତା କରି କହିଲେ, “ଏହି ସଂସାରରେ ଯାହା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜ୍ଞାନ, ଆଜି ମୁଁ ତୁମକୁ ଓ ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉପକୃତ କରିବା ପାଇଁ ସେହି ଉପଦେଶ ଦେବି, ବଲି। ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଭୋଗର ଭୟଙ୍କର ଜଳରେ ଯେଉଁମାନେ ଡୁବିଯାଉଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକମାତ୍ର ଆଶ୍ରୟ ହେଉଛନ୍ତି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନାଉଁ ନୌକା ଭଳି। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ତୁମେ ଦୂରେ ରଖ; ମୁଁ ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କର ନାଥ, କିନ୍ତୁ ବୈଷ୍ଣବମାନଙ୍କ ଉପରେ ନୁହେଁ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଭକ୍ତ ଲୋକମାନେ ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ଯମଙ୍କ ଅପରିଧିରେ ରହନ୍ତି। ଯେହି ହାତ ଦ୍ୱାରା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେହି ହାତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଯେହି ହାତ ହରିଙ୍କ ଦୁଇ ଅରବିନ୍ଦ ପଦପଦ୍ମର ପୂଜା କରିପାରେ ନାହିଁ, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନୁହେଁ। ଯେ ଜିହ୍ୱା ହରିଙ୍କ ଗୁଣ କହିନଥାଏ, ସେଠାରେ ରୋଗ ଅଛି, ତାହା ଜିହ୍ୱା ନୁହେଁ। ଯେଉଁମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଚରଣାରବିନ୍ଦକୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଶୋକ କରିବାକୁ ନାହିଁ; ଏହି କଥା ମୁଁ ସତ୍ୟ କହୁଛି। ଏହି ସମସ୍ତ ଦୃଶ୍ୟମାନ, ସ୍ପର୍ଶନୀୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ଜଗତର ମୂଳ ଅଂଶ କେଶବଙ୍କୁ। ତାଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ସମସ୍ତ ଜଗତ, ଦେବତା ଓ ଦାନବ ସମେତ, ପୂଜିତ ହୁଏ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଗୁଣ ଅସଂଖ୍ୟ। ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁନି ସଂସାର ଭୟର ଗହ୍ୱରରେ ପଡ଼ନ୍ତିନାହିଁ। ସେମାନେ କଦାଚିତ୍ କଳଙ୍କିତ ହୁଅନ୍ତିନାହିଁ, ମୃତ୍ୟୁକୁ ଭୟ କରନ୍ତିନାହିଁ। ସେମାନେ ଯମଲୋକକୁ ଯାନ୍ତିନାହିଁ, ନରକରେ ବାସ କରନ୍ତିନାହିଁ। ହେ ଦାନବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତମାନେ ଏହି ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ତା’ପରେ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଏଠାରୁ ବଡ଼ ଅବସ୍ଥାକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଏହି ଦୈତ୍ୟ, ଏହି ଅବସ୍ଥା ଶ୍ରୀହରିଙ୍କ ସେବକମାନେ ପାଇଥିବା ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି। ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କୁ ଏକାନ୍ତ ଭକ୍ତି ସହିତ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପରମାତ୍ମାରେ ଲୟ ହୁଅନ୍ତି। ସେମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ମହାନ ଆତ୍ମା ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜେ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ହୁଅନ୍ତି। ବୈକୁଣ୍ଠ ହେଉଛି ସଂସାର ବନ୍ଧନକୁ କାଟିଦେଇଥିବା ତଳୱାର ଓ କୁଠାର। ସେ ଅସୀମ ତେଜସ୍ୱୀ ବିଷ୍ଣୁ ସର୍ବଦା ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ ବାସ କରନ୍ତି ଓ ବିହାର କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଜୀବନର ଶେଷରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ମନେ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସର୍ବଦା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଦାମୋଦରଙ୍କ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କ ଗୁଣଗାନ କରନ୍ତି କିମ୍ବା କେବଳ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ବଡ଼ ବଡ଼ ବିପଦକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ମନରେ ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବଡ଼ ବଡ଼ ବାଧା ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ହରିଙ୍କ ବାସସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଯୋଗୀଶ୍ୱର ହରି ବାସ କରନ୍ତି। ଏହି ସ୍ଥାନ କଠିନ ତପସ୍ୟାରେ ହଜାର ଜନ୍ମରେ ମଧ୍ୟ ଲାଭ ହୁଏ ନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ସମୟ ସମୟରେ ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ପରମ ଭକ୍ତି କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତପସ୍ୟା ଓ କୀର୍ତ୍ତି ବ୍ୟର୍ଥ। ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କାମ ସିଦ୍ଧି ହୁଏ। ଯେଉଁମାନେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ହୃଦୟରେ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ନୀଳ କମଳ ପରି ଅନ୍ଧକାର ରୂପେ ବାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନାମ ସ୍ମରଣ କରିଲେ, ମହାସୁର, ସେମାନେ କଦାଚିତ୍ ନାଶ ପାଆନ୍ତିନାହିଁ। ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବାର ଯେଉଁ ମହତ୍ତ୍ୱ, ସେହି ପୁଣ୍ୟର ସୋଳଟି ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ତାହାକୁ ସମାନ କରିପାରିବ ନାହିଁ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ସମସ୍ତ ଫଳ ଲାଭ ହୁଏ।