ଏହି ଘଟଣାରେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ, ସେମାନେ ଶିଶୁଟିକୁ ଘରରୁ ଦୂରେ ମାଟି ଉପରେ ଫିଙ୍ଗିଦେଲେ। ପରେ, ଯେତେବେଳେ ସେଇ ରାକ୍ଷସୀ ନିଜ ପୁଅକୁ ଧରିବାକୁ ଆସିଲେ, ସେ ଏହା କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। ତାପରେ ସେ ଯାହା ଘଟିଥିଲା—ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୁଅଙ୍କୁ ନେଇଯିବା—ସେ ସବୁ କଥା କହିଦେଲେ। ଏହି ରାକ୍ଷସ ପୁଅଙ୍କ ବିଷୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଜଣେ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଖବର ଦିଆଗଲା। ସେ ଶିଶୁଟିକୁ ଦହି, ଦୁଧ ଓ ଖଣ୍ଡ ରସ ସହିତ ଭଲଭାବେ ମିଶାଯାଇଥିଲା। ତାଙ୍କ ପିତା ଏହି ଦୁଇ ଶିଶୁଙ୍କୁ ନାମ ଦେଲେ—ନିଶାକର ଓ ଦିବାକର। ବ୍ରାହ୍ମଣ ସେମାନଙ୍କୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଉପନୟନ ସଂସ୍କାର କରାଇଦେଲେ। କିନ୍ତୁ, ନିଶାକର ମନ୍ଦମତି ଥିବାରୁ ପାଠ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ—ଏହି କଥା ଆମେ ଶୁଣିଛୁ। ଏହିପରି, ମଲୟ ଜନମାନେ ତାଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିଲେ ନାହିଁ। ସେ ଏକ ବଡ଼ ପାଥର ଉପରେ ଢାକଣା ଭାବରେ ରଖିଦେଲେ। ତାଙ୍କ ମାଆ ସେଇ ଅନ୍ଧାର ଓ ପାଥର ଭରା କୁଆଁ ପାଖକୁ ଆସିଲେ। ସେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରେ ପଚାରିଲେ, "ଏହି କୁଆଁ ଉପରେ କିଏ ପାଥର ରଖିଛି?" ତାଙ୍କ ପୁଅ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ମୋ ପିତା ଏହି ପାଥର ରଖିଛନ୍ତି।" ସେ ଏହିପରି କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମର ପୁଅ, ଯେଉଁକୁ ନିଶାକର ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।" ତାଙ୍କ ମାଆ କହିଲେ, "ନିଶାକର ନାମରେ ମୋର କୌଣସି ପୁଅ ନାହିଁ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ମାଆ ତା ଚମକୁଥିବା ପାଥର ଉଠାଇଦେଲେ ଓ ତାଙ୍କ ଚକୁରୁ ଅଶୁଁ ପଡ଼ିଲା। ସେ ତାଙ୍କ ନିଜ ପୁଅ ଓ ତାଙ୍କ ଶିଶୁକୁ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କ ସମ ଥିଲେ। ସେ ସବୁ ଘଟଣା, ତାଙ୍କ ନିଜ ପୁଅଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସହିତ, ବ୍ୟାଖ୍ୟା କଲେ। ଯାହା ଆପଣ ପୂର୍ବରୁ କହିନଥିଲେ, ତାହା ମୋତେ ଅତି ଉତ୍ସୁକତା ଦେଇଥିଲା। ପୁଅ ତାଙ୍କ ମାଆ ଓ ବାପାଙ୍କୁ ଚମତ୍କାର ଉକ୍ତି କହିଲେ, "ମୋ ଦ୍ୱାରା, ନିର୍ମଳେ, ମୋର ଅଜ୍ଞାନ ଓ ଚକୁର ଅନ୍ଧତା ଏଭଳି ଘଟିଥିଲା।" ଏବଂ ବୃଷାକପିଙ୍କ ପୁଅ ମାଲାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। "ପ୍ରିୟେ, ମୋକୁ ମୁକ୍ତିର ପରମ ଶାସ୍ତ୍ର, ଇତିହାସ ଓ ପ୍ରଥା ମିଳିଥିଲା।" ମୁଁ ମଦର ଅନ୍ଧକାରରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଲି, ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିପ୍ତ ହେଲି। ବିବେକ ଉଦୟ ହେଲା ନାହିଁ, ମୁଁ ମୂଢ଼ତାରେ ପଡ଼ିଗଲି। ମୋର ମନ ସବୁବେଳେ ଅନ୍ୟଙ୍କ ଜନାନୀ ଓ ଧନରେ ଲାଗିଥିଲା। ମୁଁ କର୍ମରେ ବନ୍ଧି ମରିଗଲି, ରୌରବ ନାମକ ନରକକୁ ଗଲି। ଅରଣ୍ୟରେ, ମୁଁ ପାପୀ ମୃଗ ହନ୍ତା, ମୃଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ ହେଲି। ରାଜା, ସ୍ୱାମୀ ମୋତେ ତାଙ୍କ ନଗରକୁ ନେଇଗଲେ। ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଓ କାମ ଶାସ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ମୋ ପାଖରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା। ମୁଁ ଏକ ଜଡ଼ା ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି ନଗରରୁ ବାହାରିଗଲି। ସେ ବାହାରିବା ପରେ, ମୋ ପ୍ରିୟା ମୋ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ। ଧର୍ମ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଯେପରି, ମୁଁ ତାଙ୍କ ସହ କଥାହେଲି। "ତୁମେ ମୋର ହୃଦୟ ଚୁରିଯାଉଛ, କପିହା ଗୀତ ଯେପରି।" "କିପରି, ବୃକ, ଆମେ ଦୁହେଁ ମିଶି ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିପାରିବୁ?" "ଦୟାକରି ଦ୍ୱାର ଖୋଲ, ପ୍ରିୟେ, ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ବାହାରିଯିବି।" "ରାତିରେ ମୁଁ ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଦେବି, ତେବେ ଆମେ ଇଚ୍ଛାମୁତାବକ ଆନନ୍ଦ କରିବୁ।" "ସେହିପାଇଁ, ଦ୍ୱାର ଖୋଲି, ମୋତେ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ କର।" ଦ୍ୱାର ଖୋଲାଯିବା ସମୟରେ, ମୁଁ ସେଠାରୁ ବାହାରିଗଲି।