ମାଳୟ ପର୍ବତରେ ପୂର୍ବକାଳରେ ଯେଉଁ ଘଟଣା ଘଟିଥିଲା, ତାହା ବୁନକାର ଝିଅ ପୁତ୍ର ସହିତ ସଂପୃକ୍ତ ଥିଲା। ଏହି ପୁରାତନ ଓ ପୁଣ୍ୟମୟ କଥାକୁ ଶୁଣିବା ପାଇଁ ମୋତେ ବଡ ଉତ୍ସୁକତା ଜନ୍ମିଥିଲା। ଏହି କଥା ପୂର୍ବରୁ ହୋଇଥିବା ଆଚରଣରେ ବନ୍ଧା ଓ ସତ୍ୟ ଥିଲା। ସେଠାରେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବୁନକାର ଭାବେ ପରିଚିତ ଥିଲେ, ଯିଏ ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଜଣେ ନାରୀ, ବାତ୍ସ୍ୟାୟନଙ୍କର କନ୍ୟା, ଅତ୍ୟନ୍ତ ସତୀ ଓ ପତିବ୍ରତା ଥିଲେ। ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ବ୍ୟକ୍ତି ମୁକ ମନେ କଥା କହୁଥିଲେ, ଏବଂ ଅନ୍ଧ ମନେ ଦେଖୁଥିଲେ। ଏହା ଭାବି, ତାଙ୍କ ଜୀବନୀ ସହିତ ଛଅ ଦିନ ଅତିବାହିତ କରି, ସେ ତାଙ୍କୁ ଘର ଦ୍ୱାରରେ ଛାଡିଦେଲେ। ଏହି ସୂର୍ପାକ୍ଷୀ ନାମକ ନାରୀ, ନିଜର କ୍ଷୀଣ ଶିଶୁକୁ ନେଇ, ଶାଳୋଦର ପର୍ବତକୁ ଖାଇବାକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଏହି ଅନ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପଚାରିଲେ: "ପ୍ରିୟେ, କ'ଣ ଆଣିଛ?" ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ: "ଝାଞ୍ଜି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପୁତ୍ରକୁ ଆଣିଛି, ପ୍ରଭୁ।" ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ: "ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏକ ମହାଜ୍ଞାନୀ; ଯଦି କ୍ରୁଧ୍ଧ ହେବେ, ଶାପ ଦେଇଦେବେ। ଖୁବ ଶୀଘ୍ର ଅନ୍ୟ କାହାରି ଶିଶୁକୁ ଆଣ, ସୁନ୍ଦରି।" ସେ ତୁରନ୍ତ ଆକାଶକୁ ଦୌଡ଼ି, ସ୍ପଷ୍ଟ ସ୍ୱରରେ ଚିତ୍କାର କରି, ତାଙ୍କ ମୁହଁରେ ଅଙ୍ଗୁଠି ରଖି, କହିଲେ: "ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦେଖନ୍ତୁ, ଆପଣଙ୍କର ପୁତ୍ର ସ୍ୱର କରୁଛନ୍ତି।" ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶିଶୁକୁ ଦେଖିଲେ। ତାପରେ, ଝାଞ୍ଜି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହସି କହିଲେ: "ପୃଥିବୀରେ କେହି ସୁନ୍ଦର ଲୋକ ଆମକୁ ଠକାଇବା ପାଇଁ ଆସିଛନ୍ତି।" ସେ ଶିଶୁକୁ ଦୂରେ ଘର ଠାରୁ ମାଟି ଉପରେ ପକାଇ ଦେଲେ, ଏବଂ ଦର୍ବ ଓ ତାଙ୍କ ହାତର ଚିହ୍ନ ଦେଇ ମାଟିକୁ ଚିହ୍ନିତ କଲେ। ଯେତେବେଳେ ସୂର୍ପାକ୍ଷୀ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ସେ ଶିଶୁକୁ ଧରି ଦେଇଲେ। କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ରାକ୍ଷସୀ ନିଜ ପୁତ୍ରକୁ ନେବାକୁ ଆସିଲେ, ସେ ସେହି କାମ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। ସେ ଯେଉଁ ଘଟଣା ଘଟିଥିଲା, ଅର୍ଥାତ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ନେଇଯିବା, ସେ ସବୁ ଘଟଣା କଥା ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ। ଏହି ରାକ୍ଷସ ପୁତ୍ରଙ୍କ କଥା ତାଙ୍କର ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଲା। ସେ ଶିଶୁ ଦହି, ଖୀର ଓ ଅଖୁ ରସ ସହିତ ମିଶାଯିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ତାଙ୍କ ବାପା ସେମାନେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ନାମ ଦେଲେ: ନିଶାକର ଓ ଦିବାକର। ତାପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସଠିକ୍ କ୍ରମରେ ଉଭୟଙ୍କ ପାଇଁ ଉପନୟନ ସଂସ୍କାର କରିଦେଲେ। ନିଶାକର ମନ୍ଦମତି ଥିବାରୁ ପାଠ ପଢ଼ିପାରିଲେ ନାହିଁ, ଏହି କଥା ଆମେ ଶୁଣିଛୁ। ଏହିପରି ମାଳୟବାସୀ ତାଙ୍କୁ କେବେ ଅପବାଦ ଦେଇନଥିଲେ। ସେ ଏକ ବଡ଼ ପାଥର ଉପରେ ଢାକଣ ଭାବେ ରଖିଦେଲେ। ତାଙ୍କର ମାଆ, ଏକ ଅନ୍ଧାର ଓ ପାଥରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଉ ଗଭୀର କୁଆଁ ପାଖକୁ ଆସିଲେ। ସେ ବଡ ସ୍ୱରରେ ପଚାରିଲେ: "ଏହି କୁଆଁ ଉପରେ କିଏ ପାଥର ରଖିଛି?" ଶିଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ: "ଏହି ପାଥର ମୋ ବାପା ରଖିଛନ୍ତି।" ସେ ଆଉ କହିଲେ: "ମୁଁ ତୁମର ପୁତ୍ର, ନିଶାକର ନାମରେ ପରିଚିତ।" ସେ ମାଆ କହିଲେ: "ନିଶାକର ନାମରେ ମୋ ପୁତ୍ର କେହି ନାହିଁ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପାଥର ଉଠେଇଲେ, ତାଙ୍କ ଆଖିରୁ ଅଶ୍ରୁ ପଡ଼ିଲା। ସେ ନିଜ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ତାଙ୍କ ସହିତ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଶିଶୁକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ। ସେ ସମସ୍ତ ଘଟଣା, ନିଜ ପୁତ୍ରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସହିତ, କଥା କହିଦେଲେ। ଏହି ଯାହା ଆପଣ ଆଗରୁ କହିନଥିଲେ, ତାହା ମୋତେ ବଡ ଉତ୍ସୁକତା ଦେଇଥିଲା।