ସେଇପରି, ସେଉଁଠିର ଅରଣ୍ୟ କୋକନଦ ପଦ୍ମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା, ଏକ ପଦ୍ମସରୋବର ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ସେମାନେ ଖୁସି ହୃଦୟରେ, ହଂସମାନେ ବଡ଼ ସରୋବରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା ପରି, ସେଉଁଠି ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେଉଁଠି ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ଧନ-ସମୃଦ୍ଧିର ଅରଣ୍ୟରେ ଢାକାଯାଇଥିଲା। ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, କ୍ରିଷ୍ଟଳ ପରି ଶୁଭ୍ର ତେଜରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲା, ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ ପରିଚୟ ଦେଉଥିଲା। ଦ୍ୱାପର ଯୁଗର ଶେଷ ଓ ତିଷ୍ୟ ଆରମ୍ଭରେ, ଧର୍ମର ଶ୍ରମ ଆଶ୍ରମ ଏଠାରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା। ସେଉଁଠି, ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ଥାନରେ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ। ଏଠାରେ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ଚାରି ରୂପରେ ପୂର୍ବରୁ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲେ। ସେମାନେ ସେଉଁଠି ଶୁଶ୍ରୂଷା, ତପସ୍ୟା ଓ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଉପାସନା କରୁଥିଲେ, ଓ ନାରଦ। ତାପରେ, ଅସୁରମାନଙ୍କ ଭୟରୁ, ସେମାନେ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ପାହାଡ଼ରେ ଶରଣ ନେଲେ। କଳିନ୍ଦୀ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ସେମାନେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଚାଲିଗଲେ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କୃପାରେ ବଡ଼ ଅସୁରମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଉଁଠି ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ସମର୍ଥ ହେବା ଦୁଷ୍କର ଥିଲା। ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଗଣରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇ, ସେଇ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀମାନେ ସେଉଁଠି ରହିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଓ ମୁନି, ଭୃଗୁବଂଶଜ ଶୁକ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ କରାଇବାରେ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଲେ। ଶୁକ୍ର ନିଜେ ବାଲିଙ୍କ ପାଇଁ ଯଥାଯଥ ଦୀକ୍ଷା କରାଇଲେ। ବାଲିଙ୍କ ପଛ ମାଛ ଚର୍ମରେ ଢାକାଯାଇଥିଲା, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଦର୍ଭା ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲା। ହୟଗ୍ରୀବ, ପ୍ରଲମ୍ବ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ, ମାୟା ଓ ବାଣ ଆଗରେ ଥିଲେ। ଏକ ହଜାର କନ୍ୟାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଖ୍ୟ ଥିଲେ ମୁନିର କନ୍ୟା। ତାକୁ ପୃଥିବୀରେ ଚାଲିବାକୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ତାରକାକ୍ଷ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ। ତିନି ମାସ ଅତିତି ହେବା ସମୟରେ ଯଜ୍ଞାଗ୍ନି ଦିଆଯାଉଥିଲା। ଦେବମାତା ତାହାରେ ମାଧବଙ୍କୁ ବାମନ ରୂପେ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ମହାର୍ଷିମାନଙ୍କ ସହିତ ଆସି, ଏହି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। "ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଦହିଦେଉଥିବା ଅଗ୍ନି, ପାପର ଅରଣ୍ୟକୁ ଦହାଉଥିବା ଅଗ୍ନି, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ବିଶ୍ୱର ଧାରକ, ପରମ ପୁରୁଷ, ଶ୍ରୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ପିତାମ୍ବରଧାରୀ ଜନାର୍ଦନ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ସମସ୍ତ ଭାରବାହକ, ପୃଥିବୀର ଧାରକ, ରୂପଧାରୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଦେବମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଶ୍ରୁ ଶୁଖାଇଦିଅ।" ତାପରେ ଭଗବାନ ମୋତେ କହିଲେ, "ହେ ଶୂର, କୁରୁମାନଙ୍କ ଆଣିବା ବିଷୟରେ ମୋତେ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି।" ବୃହସ୍ପତିନନ୍ଦନ, ତପୋଧନ, ତେଜସ୍ବୀ ଭରଦ୍ୱାଜ ସେଉଁଠି ଥିଲେ। ସମସ୍ତେ ସ୍ନେହପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଅନୁଗ୍ରହ ବର ଦେଲେ। କୁମ୍ଭଯୋନି ଏକ ମୃଗଚର୍ମ ଦେଲେ, ଭରଦ୍ୱାଜ ଏକ ମେଖଳା ଦେଲେ। ବାରୁଣି ମାଳା ଦେଲେ, ଅଙ୍ଗିରା ରେଶମ ଓ ବେଦ ଦେଲେ। ତେଜସ୍ବୀ ବୃହସ୍ପତି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କମଣ୍ଡଳୁ ଦେଲେ। ଋଷିମାନେ ସ୍ତୁତି କରିବା ପରେ, ସେ ବେଦ ସହିତ ତାହାର ଅଙ୍ଗ ଅଧ୍ୟୟନ କଲେ। ବିଶାଳ ଗାଥା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ସହିତ, ସେ ଲୋକବ୍ୟବହାର ଓ କ୍ରିୟା ବୁଝିବା ପାଇଁ ବେଦରେ ପ୍ରବୀଣ ହେଲେ। ଏହିପରି, ସେ ଏହି ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଧାନ ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କୁ କହିଲେ: "ସେଉଁଠି ଦୈତ୍ୟପତି ବାଲିଙ୍କ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ହେଉଛି। ଏହି ଦ୍ୱାରା ମୁଁ କହୁଛି, ବାଲି କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଗଲେ। ଆମେ ବିଷ୍ଣୁ, ବାଲିଙ୍କ ଯଜ୍ଞକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଚିନ୍ତା କରନ୍ତୁ ନାହିଁ। ତୁମେ ଏଠାରେ ଅଛ କି ନାହିଁ, ମୋତେ କହ, ମୁଁ ଏହାକୁ ଏକଦମ ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ।