ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ସମୟ ଚକ୍ରର ନାୟକ, ସମସ୍ତ ଜୀବନର ଧାରକ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ଶତ୍ ଶତ୍ ନମସ୍କାର। ଆପଣ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ନାୟକ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ନାୟକ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ନାୟକ; ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଶିରୋନମ୍ର ହୋଇ ନମସ୍କାର କରେ। ଆପଣ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କର ରୂପ, ଆପଣ ନିରାକାର, ନିର୍ମଳ ଓ ପରମ ଶୁଦ୍ଧ। ଆପଣ ଉପରେ ଥିବା ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱଗାମୀ ଶକ୍ତିର ସ୍ୱାମୀ; ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନଃ ପୁନଃ ନମସ୍କାର କରେ। ସମସ୍ତ ପାପ ପ୍ରତି ଅସହାୟ ହୋଇ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଛି। ଏହି ମହାତ୍ମା ବାକ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ପୂର୍ବେ କାଶୀ ନଗରରେ ମହାପ୍ରଭୁ କହିଥିଲେ, ହେ ମହାମୁନି। ଏଭଳି ପ୍ରାର୍ଥନା ପରେ ରୁଦ୍ର, ଯିଏ ପାପରେ ଅତିକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଥିଲେ, ଶାନ୍ତ ହେଲେ। ସେ ପାପମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଶାନ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ ଓ ଦେବମାନ୍ୟ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ। ଏହି ପବିତ୍ର ଶ୍ଲୋକ କିଏ ଯଥାଯଥି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ, ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହେବ। ମୁଁ ହୟଶୀର୍ଷ, ଭବ, ବିଷ୍ଣୁ, ତ୍ରିବିକ୍ରମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ନାରାୟଣଙ୍କୁ, ଗରୁଡ଼ାରେ ବସିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ଅବିଭକ୍ତ କାମଫଳ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯାହାକୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି, ସେହି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ହଂସ, ଶମ୍ଭୁ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ପ୍ରଜାପତିମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ଶିବ, ବିଷ୍ଣୁ, ସୁବର୍ଣ୍ଣନୟନୀ, ଗୋପାଳ, ପିତାମ୍ବରଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ଅର୍ଧନାରୀଶ୍ୱର, ପାପନାଶକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ବିଶ୍ୱରୂପ, ସୁଗନ୍ଧିତ ଓ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ କମଳନୟନ, କେଶବ, ଦୁଧର ଗନ୍ଧଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ଶାନ୍ତ, ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ଓ ଜମ୍ବୁକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ କାର୍ତ୍ତିକେୟ, ବାହ୍ଲିକ ଓ ଚୂଡ଼ାଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ଲଙ୍ଗଳୀଶ ଓ ଶ୍ରୀଙ୍କର ନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ତ୍ରିସୁବର୍ଣ୍ଣ, ଚନ୍ଦ୍ରଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ କପର୍ଦ୍ଦି, ସମସ୍ତ ରୋଗ ନାଶକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ପଦ୍ମନାଭ, ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ଓ ଅଖଣ୍ଡ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ସଦା ହଂସଙ୍କୁ ଓ ପରମ ହବିର୍ଦ୍ଧ୍ୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ଶ୍ରୀନିବାସ ଓ ପରମ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ଉଦ୍ଭିଦ୍ଧନ୍ୟ, ପଶୁପତି ଓ ଅଚଳ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ନିର୍ମଳ ସମସ୍ତ ନାଥ, ଗୌରୀଶ ଓ ନାଗନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ଯଶୋଧର, ମହାବାହୁ, କୁଶଗ୍ରାସ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ଭଦ୍ରାକ୍ଷ, ବୀରଭଦ୍ର ଓ ଶଙ୍କୁକର୍ଣ୍ଣିକାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ଉପେନ୍ଦ୍ର, ଗୋବିନ୍ଦ ଓ ପଦ୍ମପ୍ରିୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ କାଳାଗ୍ନି, ରୁଦ୍ର, ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ ଓ ଚର୍ମଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ସହସ୍ରନୟନ, କୋକନଦ ଓ ହରିଶଙ୍କରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ନିତ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବ୍ରହ୍ମରେ ପରମ ଉତ୍କୃଷ୍ଟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ଧର୍ମରାଜ ଓ ଗରୁଡ଼ାରୁଢ଼ ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ମହାଯୋଗୀ, ଅବ୍ୟକ୍ତ ଓ ପାପନାଶକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ପାପନାଶକ, ଶରଣଦାତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ, ଯାହାଁକୁ ମୁଁ ଶରଣ ନେଇଛି। ଏହି ନାମଗୁଡ଼ିକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ, ସ୍ମରଣ କିମ୍ବା ଶ୍ରବଣ କଲେ, ଲୋକେ ଶୁଭ, ଖ୍ୟାତି ଓ ଅନେକ ପାପର ନାଶ ପାଇଥାନ୍ତି। ଏଉଁ ସମୟରେ, ବିରୋଚନପୁତ୍ର ବାଲି କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ଆସିଥିଲେ। ଭାର୍ଗବ ବଂଶୀ ଶୁକ୍ର ମହାର୍ଷି ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କଲେ। ତାପରେ କୌଶିକ ଓ ଅଙ୍ଗିରସ ଋଷିମାନେ କୁରୁ ଓ ଜଙ୍ଗଳ ଦେଶ ଛାଡ଼ି ଚଲିଗଲେ।