ଏକ ସମୟର କଥା, ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ଋଷିମାନେ ଏକ ଶାନ୍ତ, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ବସି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଉତ୍ତମ ଦେବତାଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ଏହି ପରମ ଦେବତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଜଣାଇ କହିଲେ: “ତୁମେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଓ ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତାଙ୍କୁ ଦାନ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ଦାନର ଦାତା। ହେ ପରମ ବ୍ରହ୍ମ, ହେ ଶବ୍ଦରେ ବ୍ରହ୍ମ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ତୁମେ ଅବିକଳ ବୁଦ୍ଧି, ତୁମେ ବୁଦ୍ଧିର ଅର୍ଥ, ତୁମେ ଜ୍ଞାନ ନିଜେ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ତୁମେ ରକ୍ଷକ, ତୁମେ ପାତ୍ର, ତୁମେ ଶୁଧ୍ଧିକାରୀ ଓ ପବିତ୍ରତାର ଦାତା; ଓଁ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ତୁମେ ନିକ୍ଷେପକ, ନେତୃତ୍ୱଦାତା, ପ୍ରବଳ ଦିଗଦର୍ଶକ, ସମ୍ମାନିତ, ପ୍ରଥମ, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଉପଧାରକ। ତୁମେ ଯଜ୍ଞର ପାତ୍ର, ଏକ, ଅନେକ, ଏବଂ ତ୍ରିମୂର୍ତ୍ତିର ରୂପ। ତୁମେ ଜ୍ଞାନୀ, ଜ୍ଞେୟ, ଜ୍ଞାନ ନିଜେ, ଧ୍ୟାନର ବସ୍ତୁ, ଧ୍ୟାନୀ ଏବଂ ପ୍ରଭୁ। ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ଯୋଗର ଅଙ୍ଗ, ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପି; ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ତୁମେ ଦୀକ୍ଷା, ଯଜ୍ଞର ପିଠା, ଯଜ୍ଞ ପଶୁ, ଏବଂ ପଶୁର ବହକ। ତୁମେ ମହାପୁରୁଷ, ତୁମେ ପଥ, ତୁମେ ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରର ରୂପଧାରୀ। ହେ ସମ୍ସାରର ଚକ୍ରାଧିଶ, ହେ ଭବର ନାଥ, ହେ ପରମ ପୁରୁଷ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟର ନାଥ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ନାଥ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ନାଥ; ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ତୁମେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ରୂପ, ତୁମେ ନିରାକାର, ନିର୍ମଳ, ପରମ। ତୁମେ ଉପରର ସୃଷ୍ଟିକାରୀ, ଉପରର ରୂପ, ଉପରକୁ ବହୁଥିବା ଶକ୍ତି; ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ମୁଁ ସମସ୍ତ ପାପରେ ଅସହାୟ, ତୁମେ ମୋର ଶରଣ। ଏହି ମହାପ୍ରଭୁ ବାରାଣସୀରେ ଏଠି ଏକ ଋଷିଙ୍କୁ କହିଥିଲେ। ଏପରେ ରୁଦ୍ର, ପାପରେ ଅଭିଭୂତ ହୋଇ, ଶାନ୍ତ ହେଲେ। ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଶାନ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ। ଯେଉଁଠି ଏହି ବନ୍ଦନା ସଠିକ୍ ଭାବେ ପଠାଯିବ, ସେଠି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ପାପ ନଶ୍ଟ ହେବ। ମୁଁ ହୟଶୀର୍ଷ, ଭବ, ବିଷ୍ଣୁ, ତ୍ରିବିକ୍ରମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ନାରାୟଣଙ୍କୁ, ଗରୁଡଉପରେ ବସିଥିବା ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ଅଖଣ୍ଡ ଫଳର ରୂପ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ହଂସ, ଶମ୍ଭୁ, ପ୍ରଜାପତିସହିତ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ଶିବ, ବିଷ୍ଣୁ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଚକ୍ଷୁ, ଗୋନାଥ, ପିତାମ୍ବରଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ଅର୍ଧନାରୀଶ୍ୱର, ପାପ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ବିଶ୍ୱର ରୂପ, ମଧୁର ଗନ୍ଧ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ସଦାମଙ୍ଗଳ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ପଦ୍ମନୟନ, କେଶବ, ଦୁଧର ଗନ୍ଧ ଧାରଣ କରୁଥିବା ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ଶାନ୍ତ, ମାର୍କଣ୍ଡେୟ, ଜମ୍ବୁକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ କାର୍ତ୍ତିକେୟ, ବାହ୍ଲିକ, ଚୂଡାଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ଲଙ୍ଗଳୀଶ, ଶ୍ରୀନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ତିନିଗୁଣା ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ଚନ୍ଦ୍ର ଶୋଭିତ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ କପର୍ଦିନ, ସମସ୍ତ ରୋଗ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ପଦ୍ମନାଭ, ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ, ଅବିନାଶୀ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ସଦା ହଂସଙ୍କୁ, ଉତ୍ତମ ଅର୍ପଣ ରୂପ ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ଶ୍ରୀନିବାସ, ପରମ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ଉଦ୍ଭିଦ୍ ନାଥ, ପଶୁପତି, ଅଚଳ ନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ଦୋଷହୀନ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ, ଗୌରୀଶ, ନାଗନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ଯଶୋଧର, ବଳବାହୁ, କୁଶା ମୂଳର ପ୍ରିୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ଭଦ୍ରାକ୍ଷ, ବୀରଭଦ୍ର, ଶଙ୍କୁକର୍ଣ୍ଣିକାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ଉପେନ୍ଦ୍ର, ଗୋବିନ୍ଦ, ପଦ୍ମରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ଏପରି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତିରେ ଏହି ବନ୍ଦନା କଥା ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ, ମନ ଶାନ୍ତ ହୋଇଥାଏ, ଏବଂ ପରମ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଇ ଜୀବନ ମଙ୍ଗଳମୟ ହୁଏ।