ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ କଥାରେ, ଏକ ଅଭିନିୟ କଳ୍ୟାଣରେ, କେଶବଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ଦ୍ୱାରା ଶାପର ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିବା ଦିନ ଆସିଲା। ନିଶ୍ଚିତ ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରଶଂସା କରିଲେ, ମାନବ ଜନ୍ମର ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମ ପ୍ରଭୁ ହରି ଦୂର କରିଦେଇଥାନ୍ତି। ଏହି ଦିନରେ, ସଂୟମୀ ଓ ଶ୍ରୀମୟ ଜନ, ଶାଳଗ୍ରାମକୁ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଗଲେ। ସେ ଦିବ୍ୟ କ୍ରିୟାରେ ଭକ୍ତି ଉପରେ ଅଟୁଟ ରହି, ରାତିରେ ତପସ୍ୟା କରିଲେ। ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହେଲା, ଏବଂ ସେ ବିଷ୍ଣୁର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଲେ। ଏହି ପବିତ୍ର ପାଠ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମୁଖରେ ବସିଥିବା ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଠିକ୍ ଭାବେ ଉଚ୍ଚାରିତ ହୁଏ। ଯେଉଁଠି ଏହି ପ୍ରଶଂସାକୁ ପଢ଼ିବେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିବ। ଏହି ପ୍ରଶଂସାରେ, ଏକ ଭକ୍ତିମୟ ଜନ ପ୍ରଭୁ ଵାସୁଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ—“ହେ ଵାସୁଦେବ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ହେ ଅନେକ ରୂପର ଧାରୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି। ହେ ଶ୍ରୀନିବାସ, ହେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ହେ ଧୃଢ଼ ଧ୍ୱଜ ଧାରୀ, ହେ ସତ୍ୟ ଧ୍ୱଜ ଧାରୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି। ହେ ତଳପତ୍ର ଧ୍ୱଜ ଧାରୀ, ହେ ଭାରୀ ଧ୍ୱଜ ଧାରୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଜୟନ୍ତ, ଵିଜୟ, ଜୟାନନ୍ତ, ପରାଜିତ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ହେ ଆଦି ଅନାଦି, ଆରମ୍ଭ, ଶେଷ, ମଧ୍ୟ ନଥିବା, ହେ ପଦ୍ମଜଙ୍କ ଆତ୍ମୀୟ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଶୁଭଞ୍ଜୟ, ଧନଞ୍ଜୟ, ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ, ପଦ୍ମଗର୍ଭ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। କାଳନାଭ, ମହାନାଭ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଧର୍ମର ଆଶ୍ରୟ, ଜଳର ଆଶ୍ରୟ, ଶ୍ରୀନିବାସ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ହେ ସେନାପତି, ହେ କାଳର ନାଥ, ତୁମକୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର। ହେ ହରି, ଅରଣ୍ୟ ମାଳା ଧାରୀ, ଭୂମିର ଧାରୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଅନେକ ଚକ୍ର ଧାରୀ, ମହାଚକ୍ର ଧାରୀ, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଉତ୍ସ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ନୀଳ, ରକ୍ତ, ମହାନୀଳ ରୂପରେ, ଅନିରୁଦ୍ଧ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଅକାଶ ତୁମ ତତ୍ତ୍ୱ, ପରମ ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତ ଜୀବର ତତ୍ତ୍ୱ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ମୁଞ୍ଜ ଶିର ଧାରୀ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ନାଥ, ସମସ୍ତର ନାଥ, ମୋ ମନ ତୁମେ ଉପରେ ଅଟୁଟ ରହୁ। ଧଳା, ହଳଦୀ ଓ ନୀଳ ଅମ୍ବର ଧାରୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଗୋବିନ୍ଦ, ଆନନ୍ଦ ଦାତା, ହଂସ, ହଳଦୀ ଅମ୍ବର ପ୍ରିୟ। ବାମନ, ମଧୁ ନାଶକ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଧର୍ମର ଚକ୍ଷୁ, ମହାଚକ୍ଷୁ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଯଜ୍ଞ ଶୂକର, ମହାରୂପ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ବିଶ୍ୱରୂପ, ତୁମଠାରୁ ଏହି ବିଶ୍ୱ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି। ତୁମେ ଶାଖା, ପତ୍ର, ଅଙ୍କୁର, ଅଙ୍କୁର ରୂପ; ତୁମ ନାଭିରୁ ମଧ୍ୟ ଆକାଶ ଉତ୍ପନ୍ନ, ମନରୁ ଚନ୍ଦ୍ର; ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ଦ୍ୱିତିୟ ଦେବତା, ପଦରୁ ଶୂଦ୍ର; ତୁମ ନାଭିରୁ ମଧ୍ୟ ଆକାଶ, ମନରୁ ଚନ୍ଦ୍ର; କ୍ରୋଧରୁ ତ୍ରିନେତ୍ରୀ ରୁଦ୍ର, ମୁଣ୍ଡରୁ ଆକାଶ; କେଶରୁ ଉଦ୍ଭିଦ, ବିରାଜ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ତୁମେ ଓମ୍, ଵଷଟ୍, ବୌଷଟ୍, ସ୍ୱଧା ଓ ସୁଧା; ତୁମେ ରୂପ ଓ ଅରୂପ, ବେଦର ମୂର୍ତ୍ତି, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି। ତୁମେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ଜଳର ତତ୍ତ୍ୱ, ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ତତ୍ତ୍ୱ। ହଜାର ଧାରାର, ଶତ ଧାରାର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଏପରି ଭକ୍ତି ଓ ପ୍ରଶଂସାରେ, ମନୁଷ୍ୟର ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମ ଦୂର ହୋଇ, ମୁକ୍ତିର ପଥ ଉନ୍ମୁକ୍ତ ହେଇଯାଏ।