ଏକ ଅପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ ଯେଉଁଠି ଦେହ, ମନ କିମ୍ବା ବାଣୀ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଯାଇଛି, ସେସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ ବାସୁଦେବଙ୍କର ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ନଶ୍ୱର ହେଉ। ଯେଉଁ ଦୁଷ୍କର୍ମ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ କ୍ଷତି ପହଞ୍ଚାଇ ନିନ୍ଦା ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ, ଏହା ଯଦି ମହାପୁରୁଷଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରାଯାଏ, ସେହି ନିନ୍ଦା ଜଣେ ଲୋକ ଜଳରେ ଲୁହା ଗାଡ଼ି ଭଳି ଗଲିଯିବ। ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ କିମ୍ବା ଏହି ଜନ୍ମରେ ଜେଉଁ କିଛି କରାଯାଇଛି, ସେସବୁ ଦୁଷ୍କର୍ମ ମଧ୍ୟ ଜଳରେ ଲୁହା ଗାଡ଼ି ଭଳି ହରାଯିବ। ପୁନଃପୁନ୍ଃ ମୁଁ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ଜଣାଉଛି। ଯିଏ ଅରିଷ୍ଟ, କେଶୀ, ଚଣୂର ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କର ସତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥିଲେ, ସେହି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। କେ ଅନ୍ୟ ଏମିତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯେ, ହୈହୟ ରାଜାଙ୍କ ଅହଂକାରକୁ ଦଳନ କରିପାରିବେ? କେ ଦଶଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ନଗର ସହିତ ବିନାଶ କରିପାରିବେ? ସେହି ଭଗବାନ୍, ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବ, ନିଜେ ହିଁ ବିନାଶକ ଓ ଶାସ୍ତା। ଯେଉଁ କିଛି ଜ୍ଞାନ କିମ୍ବା ଅଜ୍ଞାନରେ, ଇଚ୍ଛିତ କିମ୍ବା ଅନିଚ୍ଛିତ ସଙ୍ଗରେ, ମହାପାପ କିମ୍ବା ଉପପାପ ଭାବରେ ହେଉ, ସେସବୁ ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଜଳରେ କଚା ମାଂସ ଭଳି ଗଲିଯିବ। ଯିଏ ଏହି ଦାନ କରିବେ କିମ୍ବା ପ୍ରତିଦିନ ପାଠ କରିବେ, ସେ ଦୁଇଟି ଫଳ ତାଳେଇବେ। ସେ ବିଷ୍ଣୁର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ—ଏହା ନିଶ୍ଚୟ ମୁଁ କହୁଛି। ଏହି ସମୟରେ, ଭୟଭିତ ଦାନବ କହିଲେ, “ମୋ ଶରୀରରେ ଭୟ ଛାଇଯାଇଛି, ମୋତେ ଛାଡ଼ିଦିଅ।” ତାହାପରେ ନିଷ୍କାମ ଦ୍ୱିଜ ନିଶାଚରଙ୍କୁ ପୁନଃ କଥା କହିଲେ। ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ବିଷ୍ଣୁ ସ୍ତୁତି, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶାନ୍ତି ଦେଉଛି, ସେଇ ସ୍ତୁତି ସରସ୍ୱତୀ କହିଲେ। ତୁମେ ଏହି ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା କେଶବଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ ପ୍ରସନ୍ନ କର, ତେବେ ଶାପ ଜନିତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିବ। ଭକ୍ତିସହିତ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର, ତେବେ ତୁମର ପାପ ଦୂର ହେବ। ଯେତେବେଳେ ଭକ୍ତି ସହିତ ହରିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରାଯାଏ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରିଦିଅନ୍ତି। ଏହିପରେ, ଗୌରବମୟ, ସଂଯମୀ ନିଶାଚର ଶାଳଗ୍ରାମକୁ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଗଲେ। ଦେବୀୟ କ୍ରିୟାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ସେ ତପସ୍ୟା କଲେ। ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସେ ବିଷ୍ଣୁଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ସରସ୍ୱତୀ ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମୁଖରେ ବସି ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଏହି ସ୍ତୁତି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିଲେ, ଯିଏ ଏହି ସ୍ତୁତି ପଢ଼ିବେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ। ଏହିପରେ, ଏହିପରି ସ୍ତୁତି ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି: “ଓ ବାସୁଦେବ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ଓ ବହୁରୂପୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ। ଓ ଶ୍ରୀନିବାସ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ତୁମେ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଧୃଢ଼ ଧ୍ୱଜଧାରୀ, ସତ୍ୟଧ୍ୱଜଧାରୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ତଳପତ୍ର ଧ୍ୱଜଧାରୀ, ଭାରୀ ଧ୍ୱଜଧାରୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଜୟନ୍ତ, ବିଜୟ, ଜୟାନନ୍ତ, ପରାଜିତ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଆଦି, ମଧ୍ୟ, ଅନ୍ତ ଓ ମଧ୍ୟ ନଥିବା, କମଳାସନ ପ୍ରିୟ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଶୁଭଞ୍ଜୟ, ଧନଞ୍ଜୟ, ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ, ପଦ୍ମଗର୍ଭ, କାଳନାଭ, ମହାନାଭ, ଧର୍ମଧାମ, ଜଳଧାମ, ଶ୍ରୀନିବାସ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ସେନାପତି, କାଳପତି, ଅବିରତ ନମସ୍କାର। ଓ ହରି, ବନମାଳୀ, ଭୂଧର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।” ଏହିପରି ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତିସହିତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କଲେ, ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ୱର ହୁଏ ଓ ଅମୃତ ଲୋକକୁ ଲାଭ କରାଯାଏ।