ଏକ ସମୟର କଥା, ମୁଁ ସଂସାରର ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଅବିନାଶୀ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ମନରୁ ନମସ୍କାର କରେଉଛି, ସେହି ରୁଦ୍ର, ଯିଏ ଚେତନାର ମୂଳ ଏବଂ ତାହାର ନୃତ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଚରାଚର ନିମଗ୍ନ। ସେହି ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରେଉଛି, ଯାହାଠାରୁ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଛି। ସେହି ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୁନି ପ୍ରଣାମ, ଯାହାଙ୍କ ଅଂଶରେ ସମସ୍ତ ଜୀବ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ। ସେହି ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଅନନ୍ତ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରେଉଛି, ଯେଉଁଥିରେ ସମସ୍ତ ଏକ ଅଂଶ ମାତ୍ର। ସେହି ପ୍ରଭୁ ନିଜେ ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ବିରାଜିତ, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରେଉଛି। ଏହିପରି ଭାବେ ମୁଁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ମୋର ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ୱର କରିବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରେଉଛି। ଯେପରି ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନଟ ପାପ, ତାହା ମଧ୍ୟ ମୋ ପାଇଁ ନଶ୍ୱର ହେଉ। ଅନେକ ଜନ୍ମର କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ସଂଚିତ ପାପ, ତାହା ମଧ୍ୟ ନଶ୍ୱର ହେଉ। ଦିନର ସନ୍ଧିକାଳରେ କାମ, ମନ, ବାଚନା ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ପାପ ହୋଇଥାଏ, ଶରୀର, ମନ, ବାଚନା ଦ୍ୱାରା କୃତ ଯେଉଁ ଅଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ବାସୁଦେବଙ୍କ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ନଶ୍ୱର ହେଉ। ଅନ୍ୟଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବା ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ଦୋଷ ମହାପୁରୁଷଙ୍କୁ ଲାଗିଥାଏ, ସେହି ଦୋଷ ଜଳରେ ଲୁହି ହୋଇଯିବ ଭଳି ହେଉ। ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମର କିମ୍ବା ଏହି ଜୀବନର କୃତ କାର୍ଯ୍ୟ, ସେଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ଲୁହି ଭଳି ଜଳରେ ଲୟ ହେଉ। ମୁଁ ପୁନଃପୁନଃ ଜନାର୍ଦନ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଉଛି। ଯିଏ ଅରିଷ୍ଟ, କେଶୀ, ଚଣୂର ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିଲେ, ସେହି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ। ହୈହୟ ରାଜାଙ୍କର ଅହଂକାର କେଉଁଠି ଅନ୍ୟ କେହି ଦଳିପାରିବ? ଦଶଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ନଗର ସହିତ କିଏ ବଧ କରିପାରିବ? ସେହି ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବତା, ସେଉଁଠି ବଧ କରିବେ କିମ୍ବା ଶାସନ କରିବେ। ଜ୍ଞାନ କିମ୍ବା ଅଜ୍ଞାନରେ, ଇଚ୍ଛା କିମ୍ବା ଅନିଚ୍ଛାରେ, ଯେଉଁ ପାପ ମହା କିମ୍ବା ଉପପାପ ନାମରେ ଜଣାଯାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ କଚା ମାଂସ ଜଳରେ ଲୟ ହେବା ଭଳି ନଶ୍ୱର ହେଉ। ଏହି ନିୟମିତ ଦାନ କିମ୍ବା ପାଠ କରିଥିବା ଲୋକ ଉଭୟ ଫଳ ପାଆନ୍ତି। ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ—ଏହା ନିଶ୍ଚିତ। ଏହିପରି ଭାବେ ଭୟଭୀତ ଦାନବ ମୋତେ ଛାଡ଼ିଦିଅ। ତା'ପରେ ଇଚ୍ଛାରହିତ ଦ୍ୱିଜାତି ଆଉଥରେ ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା ଦାନବଙ୍କୁ କହିଲେ। ସରସ୍ବତୀ ରଚିତ ବିଷ୍ଣୁ ସ୍ତୁତି ସେଉଁଠି କହିଲେ, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶାନ୍ତି ଦେଇଥାଏ। ଏହି ସ୍ତୁତି କେଶବଙ୍କୁ କରିଲେ, ଶାପଜନିତ ପାପ ନଶ୍ୱର ହେବ। ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତିସହ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର, ତେବେ ତୁମେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲଭିବ। ଭକ୍ତିସହିତ ସ୍ତୁତି କଲେ, ହରି ନିଶ୍ଚୟ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରନ୍ତି। ସେହି ସମୟରେ, ଗୌରବଶାଳୀ, ନିୟମିତ ଆତ୍ମ-ସଂୟମୀ ଜଣେ ଶାଳଗ୍ରାମକୁ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଗଲେ। ଦିବ୍ୟ କ୍ରିୟାରେ ନିଷ୍ଠା ଧରି, ସେ ରାତିର ଭ୍ରମରୀ ଦାନବ ତପସ୍ୟା କଲେ। ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ସରସ୍ବତୀଙ୍କ ମୁଖରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମୁଖରେ ଉଚ୍ଚାରିତ ଏହି ସ୍ତୁତି ଯେଉଁଠି ନିୟମିତ ପଢ଼ାଯିବ, ସେଉଁଠି ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିବ। ଏହିପରି ଭାବେ, "ଓ ବାସୁଦେବ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଓ ଅନେକ ରୂପଧାରୀ, ତୁମକୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରେଉଛି। ଓ ଶ୍ରୀନିବାସ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ, ଜୀବସମୂହର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ।"—ଏହିପରି ଭାବେ ସମସ୍ତେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ତାଙ୍କ ଦୟା ଓ କୃପା ଲଭନ୍ତି।