ଏହି କଥାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛି—ଏକ ଛଠଠି ସମୟରେ, କଠୋର ହୃଦୟ ହୋଇ, ମୁଁ ନିଷ୍ଠୁର ଭାବରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିଗଳି ଦେଉଛି। ଏହା ଦେଖି ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ଭୟ ଓ ଅଶାନ୍ତିରେ ପଡ଼ିଗଲେ, ଏବଂ କିଛି କହିବାକୁ ସମର୍ଥ ହେଲେନି। ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ, ଜ୍ଞାନ ଦାନ କରିବା ନେଇ ସେ ଗଭୀର ସନ୍ଦେହରେ ପଡ଼ିଗଲେ। ତେଣୁ ସେ ମନରେ କହିଲେ, “ସପ୍ତଜ୍ୱାଳା ଅଗ୍ନି ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ମୋର ବ୍ରତ ଭଲ ଭାବେ ପାଳନ ହେଉଥିବା କିମ୍ବା ନୁହେଁ। ମୁଁ ସଦା ଦେବତାମାନେ କ’ଣ ଚାହୁଁଛନ୍ତି ତାହା ବୁଝେଇପାରିବି; ତେଣୁ ଅଗ୍ନି ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ଯେଉଁଠିକି ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରିଛି, ତଥାପି ଅଗ୍ନି ସତ୍ୟବାନ୍ଧବ ଭାବେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।” ଏହି ସମୟରେ, ସପ୍ତର୍ଚିଙ୍କ ଆଦେଶରେ ସରସ୍ୱତୀ ଦେବୀ ଦେଖାଦେଲେ। ସେ କହିଲେ, “ଦ୍ୱିଜପୁତ୍ରୀ, ତୁମେ ଭୟ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ; ମୁଁ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେବି। ମୁଁ ସମସ୍ତ କଥା ତୁମକୁ କହିଦେବି; ଏହା ପରେ ତୁମେ ମୋକ୍ଷ ପାଇବା।” ଏଭଳି କହି, ସେ ଦୃଶ୍ୟ ହୀନ ହୋଇଥିବା ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା ଏକ ଚରିତ୍ରକୁ କହିଲେ—“ଯେଉଁ କଥା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ପବିତ୍ର କରେ ଓ ପୁଣ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି କରେ, ସେଥିପାଇଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଏହି ଶ୍ରୁତିକୁ ସଦା ପଢ଼ିବା ଉଚିତ। ଏହା ପଢ଼ିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଓ ଶାନ୍ତି ମିଳେ। “ମୁଁ ବିଶ୍ୱନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି; ସେ ମୋର ପାପ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ମୁଁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି; ସେ ମୋର ପାପ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ମୁଁ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ପତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି; ସେ ମୋର ପାପ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ଯିଏ ପ୍ରଶଂସିତ, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି; ସେ ମୋର ପାପ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ଯିଏ ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି; ସେ ମୋର ପାପ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁଧାରୀଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି; ସେ ମୋର ପାପ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ଶ୍ରୀଙ୍କ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି; ସେ ମୋର ପାପ ଦୂର କରନ୍ତୁ। “ମୁଁ ଅବର୍ଣ୍ଣନୀୟ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ବାସୁଦେବଙ୍କ ଶରଣ ଗହଣ କରିଛି। ଧ୍ୟାନୀମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ସେହି ବାସୁଦେବଙ୍କ ଶରଣ ଗହଣ କରିଛି। ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ ବାସୁଦେବଙ୍କ ଶରଣ ଗହଣ କରିଛି। କୃତ୍ୟର ସେଷରେ ଅବିନାଶୀ ଦେବଙ୍କ ଶରଣ ଗହଣ କରିଛି। ଯାହାଙ୍କୁ ଯୋଗୀମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରନ୍ତିନାହିଁ, ସେଉଁଠି ମୁଁ ଶରଣ ଗହଣ କରିଛି। ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଅବିନାଶୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶରଣ ଗହଣ କରିଛି। ପୁରାତନ ସ୍ୱାମୀ, ଯିଏ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଶରଣ ଗହଣ କରିଛି। ସୃଷ୍ଟି ସମୟରେ ଯିଏ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଭାବେ ବିରାଜିତ, ସେହି ନିତ୍ୟଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି। ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷ ବିଷ୍ଣୁ, ଯିଏ ଜଗତ ନାଶ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି। ମୂଳ ପ୍ରଭୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି; ଜଗତ ନାଶ କରନ୍ତି। ନିତ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁ, ଯିଏ ଯଜ୍ଞପୁରୁଷ, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି। ନିତ୍ୟ ରୁଦ୍ର, ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି। ରୁଦ୍ର ସ୍ୱରୂପ ଯିଏ ନୃତ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେହି ଭୂତନାଶକଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି। ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ପ୍ରଭୁ, ଯାହାଠାରୁ ସମସ୍ତ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି। ସମସ୍ତଙ୍କ ଅଂଶ ସ୍ୱରୂପ ଯିଏ, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି। ସମସ୍ତଙ୍କ ଏକମାତ୍ର ଅଂଶ ଯିଏ, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି। ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ଅନନ୍ତ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି। “ଏଭଳି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୋ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହେଉ। ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନଟ ହୋଇଥିବା ପାପ ମଧ୍ୟ ମୋ ପାଇଁ ନଶ୍ଟ ହେଉ। ଅନେକ ଜନ୍ମର କାର୍ମିକ ପାପ ମଧ୍ୟ ମୋ ପାଇଁ ନଶ୍ଟ ହେଉ। ଦିନର ସନ୍ଧିକ୍ଷଣରେ କାର୍ଯ୍ୟ, ମନ କିମ୍ବା ବାଣୀ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥିବା ପାପ...” ଏଭଳି ଭାବରେ, ଏହି ମହତ୍ କଥା ଏକ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତିର ସ୍ୱରରେ ଅଗ୍ରସର ହେଲା।