ଏକ ସମୟର କଥା, ଏକ ଉତ୍ତମ ମନ୍ୟ, ପାପ କିପରି ଦୂର କରାଯାଏ ବୋଲି ଜାଣିବାକୁ ଆଗ୍ରହ କଲେ । ସେ କହିଲେ, "ମୋ ପାପ ଯେପରି ଦୂର ହୁଏ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ସେପରି କର ।" ଏହା ଶୁଣି ବଡ଼ ଆତ୍ମା ଧାରଣ କରିଥିବା ଏକ ଋଷି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧ୍ୟାନ କରି, ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଚିତ; ପାପର ନିବୃତ୍ତି ନିଶ୍ଚିତ ଭଲ । ତୁମେ ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ପଚାର, ଯେମାନେ ଶିକ୍ଷା ଦେବାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି ।" ଏହିପରି ଚିନ୍ତାରେ ତାଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଅସ୍ଥିର ହୋଇ ଗଲା, "କିପରି ପାପ ଦୂର କରାଯିବ?" ସେ ପ୍ରତି ଷଷ୍ଠ ସମୟରେ ଏକ ପ୍ରାଣୀକୁ ଭକ୍ଷଣ କରୁଥିଲେ । ଏହି ସମୟରେ, ସେ ଏକ ଫଳାହାରୀ ବିଦ୍ୟାର୍ଥୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ଏଠାକୁ ଆସିଥିଲେ । ଜୀବନ ଉପରେ ଆଶା ହରାଇ, ସେ ସେଇ ରାତ୍ରିବାସୀଙ୍କୁ ମୃଦୁ କଥାରେ କହିଲେ, "ମୋ ପ୍ରତି ଆଶୀର୍ବାଦ ହେଉ, ମୁଁ ଏଠାରେ ଅଛି, ମୋତେ ଶିଖାଇଦିଅ ।" ସେ କହିଲେ, "ମୁଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖୀ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ପାପୀ, ଦୟାହୀନ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବିରୋଧ କରେ—ମୁଁ ଆଜି ଏଠାରେ ଆସିବି, ଗୁରୁଙ୍କୁ ଫଳ ଦାନ କରିବା ପରେ । ମୋର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଏଠାକୁ ଆସି, ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳିଛି ତାହା ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେବା । ଗୁରୁଙ୍କୁ ଫଳ ଦେଇ, ପୁଣି ଏଠାକୁ ଫେରିଆସିବି । ମୁଁ ଭାବୁଛି, ଏହି ପାପ ଜୀବିକାରୁ ଦେବତା ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତି ପାଇଯିବେ ।" ଏହାକୁ ଶୁଣି ରାକ୍ଷସ କହିଲେ, "ଯଦି ତୁମେ ଏହିପରି କରିବ, ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ତୁମକୁ ଛାଡ଼ିଦେବି ।" ବିଦ୍ୟାର୍ଥୀ କହିଲେ, "ହେ ରାକ୍ଷସ, ମୁଁ ମୋ ବ୍ରତ ଭଙ୍ଗ ନହୋଇ, ଯାହା ହେଉଛି ତାହା କରିବି । ଅବିଚାର କରି, ମୁଁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୁଷ୍କର୍ମ କରିଛି । ଏହି ପାପ ନାଶ କରି, କିପରି ମୁକ୍ତି ମିଳିବ, ମୋତେ କୁହ । ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଜନ୍ମ ପାଇଛି, ଏଠାରୁ ମୁକ୍ତିର ଉପାୟ କୁହ । ଏହା ପରେ, ମୋ ଭୁଖରେ ପୀଡିତ ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ତୁମକୁ ମୁକ୍ତି ଦେବି । ପ୍ରତି ଷଷ୍ଠ ସମୟରେ, ନିର୍ଦୟ ହୃଦୟ ହୋଇ, ମୁଁ ଭକ୍ଷଣ କରିଦେବି ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ବିଦ୍ୟାର୍ଥୀ ଭୟ ଓ ଚିନ୍ତାରେ ଡୁବିଗଲେ, କିଛି କହିପାରିଲେ ନାହିଁ । ଜ୍ଞାନ ଦେବା ବିଷୟରେ ତାଙ୍କ ମନରେ ଅତି ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା । ସେ ଭାବିଲେ, "ମୋ ବ୍ରତ ଭଲ ରହିଛି କି ନାହିଁ, ସପ୍ତଜ୍ୱାଳା ଅଗ୍ନି ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁ । ମୁଁ ସଦା ଦେବତାଙ୍କୁ ବୁଝେ, ଏହିପରି ଅଗ୍ନି ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁ । ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରେ, ତଥାପି ଅଗ୍ନି ମୋତେ ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷା କରୁ ।" ଏହି ସମୟରେ, ସପ୍ତଋଷିଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସରସ୍ୱତୀ ଦେବୀ ପ୍ରକଟ ହେଲେ । ସେ କହିଲେ, "ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ କନ୍ୟା, ଭୟ ପାଅନାହିଁ; ମୁଁ ତୁମକୁ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେବି । ମୁଁ ସବୁ କଥା କହିଦେବି; ତାପରେ ତୁମେ ମୁକ୍ତି ପାଇବ ।" ତାପରେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ, ରାତ୍ରିବାସୀଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପ ପରିଶୁଦ୍ଧି ଓ ପୁଣ୍ୟ ବୃଦ୍ଧିକୁ ଦେଇଥାଏ, ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସଦା ପାଠ କରିବା ଉଚିତ; ଯେଉଁମାନେ ପାଠ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶକ୍ତି ଓ ଶାନ୍ତି ପାଆନ୍ତି ।" ତାପରେ ସେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ, "ମୁଁ ବିଶ୍ୱର ନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ—ମୋ ପାପ ଦୂର କରନ୍ତୁ । ମୁଁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ—ମୋ ପାପ ଦୂର କରନ୍ତୁ । ମୁଁ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ—ମୋ ପାପ ଦୂର କରନ୍ତୁ । ଯିଏ ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ, ସେଉଁଠାରେ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ—ମୋ ପାପ ଦୂର କରନ୍ତୁ । ଭୂମିର ଧାରକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ—ମୋ ପାପ ଦୂର କରନ୍ତୁ । ଅତିଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ—ମୋ ପାପ ଦୂର କରନ୍ତୁ । ଶ୍ରୀଙ୍କ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ—ମୋ ପାପ ଦୂର କରନ୍ତୁ ।" ଶେଷରେ, ସେ କହିଲେ, "ମୁଁ ବର୍ଣ୍ଣନାତୀତ ବାସୁଦେବଙ୍କ ଚରଣରେ ଶରଣ ନେଇଛି ।