ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛି—ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତି, ଯେମିତି ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦମିତ ସର୍ପମାନେ ସହଜ ଓ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାନ୍ତି, ସେମିତି ମୋ ପାଇଁ ମଧୁର ଓ ଦୟାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ। ଭୂତ, ବିନାୟକ, କ୍ରୂର ଲୋକ, ଅଲସ୍ୟ ଆତ୍ମାମାନେ, ଏବଂ ପକ୍ଷୀମାନେ—ଏହି ସମସ୍ତେ ମଧ୍ୟ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଚକ୍ରର ଧ୍ୱନିରେ ମୋ ପାଇଁ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାନ୍ତୁ। ଯେମାନେ ଶକ୍ତି ଓ ଉର୍ଜା ଚୁରି କରନ୍ତି, ଛାୟା ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ସେହି କୁଷ୍ମାଣ୍ଡମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଚକ୍ର ଧ୍ୱନିରେ ନଶ୍ୱର ହେଉନ୍ତୁ। ଏହି ସମସ୍ତ ଭଲ କାମ ମୋ ପାଇଁ ହେଉ, କାରଣ ମୁଁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦେବତା ବାସୁଦେବଙ୍କ ସ୍ତୁତି କରେ। ଯିଏ ସେଇ ଅନନ୍ତ ଏବଂ ଅବିକାରୀ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ, ସେ କେବେ ବିପତ୍ରେ ପଡ଼େନାହିଁ। ଏହି ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ନାମର ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା, ମୋ ତିନି ପ୍ରକାର ଦୁଃଖ ଦୂର ହେଉ। ଏହିପରେ, ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାକ୍ଷସ ଥିଲେ, ସେ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏଗେଇ ଆସିଲେ। ତାଙ୍କର ପ୍ରଭାବ ହଠାତ୍ ଦୂରିଯିଲା ଏବଂ ସେ ଚାରି ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉପେକ୍ଷିତ ହେଲେ। ଯେତେବେଳେ ପାଠ ଶେଷ ହେଲା, ସେ ଏକ ରାତିରେ ଚଳିଥିବା ଜନକୁ ଦେଖିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେ ଦୟାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ ଏବଂ ସେଇ ରାତି-ଚରକୁ ଶାନ୍ତବନ୍ତନା ଦେଲେ। ନିଜ ସ୍ୱଭାବ ବୁଝିବାକୁ, ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ପୃଥିବୀକୁ ସୁରକ୍ଷା କଲେ। ତାପରେ, ସେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଦୟା କରନ୍ତୁ," କାରଣ ସେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖିତ ହେଉଥିଲେ। ସେ କହିଲେ, "ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଏବଂ ଛୋଟ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ନାଶ ମୋ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଯାଇଛି। ପାପ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ, ଦୟାକରି ମୋତେ ଧର୍ମ ଶିଖାନ୍ତୁ।" ଏହି ରାକ୍ଷସଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମନରେ ହଠାତ୍ ଧର୍ମ ମାର୍ଗ ନେଇ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ଇଚ୍ଛା ଜନ୍ମ ନେଲା। "ତୁମ ସଙ୍ଗରେ ଥିବାରୁ, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୋର ଅତ୍ୟୁଚ୍ଚ ବୈରାଗ୍ୟ ଜନ୍ମିଛି। ଯେଉଁ ସଙ୍ଗରେ ଏହି ବୈରାଗ୍ୟ ଆସେ, ସେଇପରି ମୋ ପାପ ଯେପରିକି ଦୂର ହେଉଛି, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କର।" ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦୀର୍ଘ ଚିନ୍ତା ପରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ଏହା ଉଚିତ, ପାପର ଶେଷ ହେବା ଉପକାରକ। ତୁମେ ସେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ପଚାର, ଯେଉଁମାନେ ଶିକ୍ଷା ଦେବାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି। କିପରି ପାପ ଦୂର କରାଯିବ?—ତାଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଚିନ୍ତାରେ ବିକ୍ଷୁବ୍ଧ ଥିଲେ।" ଏଭଳି, ସେ ପ୍ରତି ଛଅ ଦିନରେ ଗୋଟିଏ ପ୍ରାଣୀ ଭକ୍ଷଣ କରୁଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ସେ ଏକ ଫଳାହାରୀ ଛାତ୍ରକୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ଏଠାକୁ ଆସିଥିଲେ। ସେ ନିଜ ଜୀବନ ନେଇ ଆଶାହୀନ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେଇ ରାତି-ଚରକୁ ମୃଦୁ କଥା କହିଲେ, "ମୋତେ କହ, ତୁମ ଉପରେ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ; ମୁଁ ଏଠାରେ ଅଛି, ମୋତେ ଶିଖା।" "ଯିଏ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପାପୀ, ନିର୍ଦୟ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବିରୋଧୀ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ଆଜି ଏଠାକୁ ଆସିବି, ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ଫଳ ଦାନ କରିବା ପରେ। ମୋର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଏଠି ହେଉଛି, ଯେଉଁ ଫଳ ପାଇଛି, ତାହା ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ଦେବା। ଫଳ ଦାନ କରି ଆସିବି, ପୁନି ଏଠାକୁ ଫେରିବି। ଏହି ପାପ ଜୀବିକାରୁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବେ ବୋଲି ମୁଁ ଭାବୁଛି। ତୁମେ ଯଦି କହିଥିବା ପରି କର, ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ମୁକ୍ତି ଦେବି।" "ମୁଁ ସେଇ କଥା କରିବି, ଓ ରାକ୍ଷସ, ଯାହା ମୋର ବ୍ରତକୁ ଭଙ୍ଗ କରିନାହିଁ। ଅବିବେକୀ ମନ ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ସଦା ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛି। କିପରି, ଏହି ପାପ ନଶ୍ୱର କରି, ମୁଁ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କରିପାରିବି, ତାହା କହ। ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଜନ୍ମ ପାଇଛି, ଏଠାରୁ ମୁକ୍ତିର ଉପାୟ କହ, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ। ତାପରେ, ମୋତେ ଯେ ଭୂଖରେ ପୀଡ଼ିତ, ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ମୁକ୍ତି ପାଇବ।" ଏଭଳି, ଉଭୟର ଆତ୍ମାନ୍ତର ଅନୁତାପ, ଚିନ୍ତା ଓ ନିର୍ମଳ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଉପଖ୍ୟାନ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି।