ଏହି କଥାରେ, ମୁଁ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଗୁପ୍ତତମ ରହସ୍ୟ, ଯେଉଁଥିରେ ସେମାନେ ଅନନ୍ତ ପୁରୁଷକୁ ଚିହ୍ନିଥାନ୍ତି, ସେହି ଅନନ୍ତ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଶରଣଗତ ହେଉଛି। ଅପୂର୍ବ ଉତ୍ତମ ଗୁଣରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଶ୍ରୟ ଅନନ୍ତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି। ମୁଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବିଷ୍ଣୁ, ଜନାର୍ଦନ, ଯିଏ ବେଦମାନେର ଧନ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ, ତାଙ୍କୁ ଶରଣଗତ ହେଉଛି। ମୁଁ କେଶବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି, ଯିଏ ପୀତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ମାଳା ପରିଧାନ କରିଛନ୍ତି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଚମକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ। ଏହି ଅଚ୍ୟୁତ, ସଂଯମୀ ପ୍ରଭୁ, ଯାହାର ଶକ୍ତି ଆଦିତ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ଅଶ୍ୱିନୀ, ଓ ବସୁମାନଙ୍କ ସମାନ, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଶରଣ ନେଉଛି। ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଅଚଳ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଭୟହିନତା ଦାନ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୁଁ ଶରଣଗତ ହେଉଛି। ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଉଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଆସ୍କ୍ତି ଶୂନ୍ୟ ତପସ୍ବୀମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ଵିତୀୟ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି। ଭକ୍ତି ସହିତ ମୁଁ ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ରକ୍ଷକ, ଶରଣାଗତମାନଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଉଛି। ଯୋଗର ଆତ୍ମା, ମହାତ୍ମା ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ମୁଁ ଶରଣ ନେଉଛି। ସୂକ୍ଷ୍ମତମ ନାରାୟଣ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେର ପ୍ରିୟ, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ସଦା ଶରଣ ନେଉଛି। ସଦା ମୁଁ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ, ସୂକ୍ଷ୍ମତମ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଉଛି। ହଜାର ମୁଣ୍ଡି, ଅନନ୍ତ, ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି। ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲକ୍ଷ୍ୟ। "ହେ ସୁବ୍ରହ୍ମଣ୍ୟ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି; ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, ଯେଉଁଠି ମୁଁ ତୁମ ଶରଣ ନେଇଛି।" ବିଷ୍ଣୁ, ଶଙ୍ଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଧାରଣ କରିଥିବା, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ। ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ଗରୁଡା ଉପରେ ବସିଥିବା, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆଧାର, ତପସ୍ୱୀତାରେ ଧନୀ, ଅପାର ଆତ୍ମା ମଧୁସୂଦନ, ସେ ଶୀଘ୍ର ଗତିରେ ଉଠାଇଲେ। ସେ ନାଗରାଜଙ୍କୁ, ଯିଏ ଶରଣ ନେଇଥିଲେ, ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଥିବା ମଗର ଶ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲା। ସେହି ସଙ୍କଟ ମୂହୂର୍ତ୍ତରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହାତୀ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସମ୍ମିଳିତ ହେଲେ। ତାପରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥଙ୍କୁ ଦୁଇଜଣ ଯଥାୟୋଗ୍ୟ ପୂଜା କଲେ। ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ଭକ୍ତିଶୀଳ ଓ ଦୃଢ଼ ଚିତ୍ତ ହେବେ, ସେମାନେ ଏହି କଥାକୁ ସ୍ମରଣ କରିବେ। ସେମାନଙ୍କର ଦୁର୍ବାସନା ଶ୍ୱପ୍ନ ନଶ୍ଟ ହେବା ସହିତ ଉତ୍ତମ ଶ୍ୱପ୍ନ ଆସିବ। ନାରସିଂହ ଓ ନାଗରାଜ, ଯିଏ ସୃଷ୍ଟି ଓ ପ୍ରଳୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ ଓ ପୁଣ୍ୟର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ। ଭଗବାନ୍ ହାତୀ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବକୁ ତାଙ୍କର ହାତରେ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ। ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ, ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନିରନ୍ତର ଭକ୍ତି କରୁଥିବା, ତାଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଲେ। ପାପ ଓ ଶାପର ବନ୍ଧନର ଫଳରେ, ସେ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ — ଧରିବା ନିମିତ୍ତରେ। ଅବିଗ୍ୟାତ ମାର୍ଗର ଅଧିପତି, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ବିଷ୍ଣୁ, ତାଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ଉପାୟ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି, ଯାତ୍ରା କଲେ। ସେମାନେ ମହାତ୍ମା ନାରାୟଣ, ହରିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ବଡ଼ ଆଖି ଦେଖି, ସେମାନେ ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ହାତୀର ମୁକ୍ତି ଦେଖି, ସେ ଏହି ଶବ୍ଦ କହିଲେ — "ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସିଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ; ତାଙ୍କର ଦୁଷ୍ଟ ଶ୍ୱପ୍ନ ନଶ୍ଟ ହେବା ସହିତ।" ଏଠାରେ ହାତୀର ମୁକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ଏକ ଜଣ ତୁରନ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ। ଏହି କଥା ପଠିଲେ, ନିଶ୍ଚୟ ଅନେକ ପାପର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ, ଯେପରି ହାତୀ ମୁକ୍ତି ପାଇଥିଲା। ମୁଁ ସେହି ଦିବ୍ୟ, ଗୁପ୍ତ, ପୁରାତନ ପୁରୁଷ, ଜଗତର ନାଥ, ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି। ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି, ଶୁଣିବା, ଚିନ୍ତନ କଲେ, ଏକ ଜଣ ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମର ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରିପାରିବ। ଏହି ଅନ୍ତର୍ଗତ କଥାରେ, ଏକ ଜଣ ଅନ୍ୟମାନେର ଅନ୍ତ କରିବାରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ, ନିମ୍ନ ଚରିତ୍ର ଓ ନିଷ୍ଠୁର ନିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠତାରେ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଜୀବନ ଶେଷ ହେଉଥିଲାବେଳେ, ଏକ ଭୟଙ୍କର ରାତିରେ ଜନ୍ମ ନେଲା। ସେ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଜୀବିକା ଚାଲାଇଥିଲେ, ଏହି ଦାନବୀୟ ସ୍ୱଭାବର ଫଳରେ।