ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର, ଯକ୍ଷ, ସିଦ୍ଧ, ଚାରଣ ଓ ନାଗମାନେ ମିଶି ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପକୁ ସୁନ୍ଦର କରିଥିଲେ । ଏହି ସ୍ଥାନଟି ନିଜେ ଜଙ୍ଗଲ ନର, ବନ୍ୟପଶୁ ଓ ରାଜା ହାତୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଆଲୋକମୟ ଭାବେ ଦିଗ୍ଦିଗନ୍ତରେ ଚମକୁଥିଲା । ମାଞ୍ଜି, ନିପ, କଦମ୍ବ, ଚନ୍ଦନ, ଅଗର ଓ ଚମ୍ପକ ଗଛମାନେ ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଉତ୍ତମ ଭାବରେ ଶୋଭା ଦେଉଥିଲେ, ଏବଂ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଗଛ ଚାରିପାଖରେ ରହି ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ମାନ୍ୟତା ଦେଇଥିଲେ । ଏହା ତିନିଟି ପ୍ରଶସ୍ତ ରିଡ୍ଜ ଥିବା, ଅତି ସୁନ୍ଦର ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏକ ସ୍ଥାନ । ଏଠାରେ ଅନେକ ପ୍ରାଣୀମାନେ ରହିଥିଲେ, ଚକୋରା ଓ ମୟୂରମାନେ ଏଠାରେ ତାଲ ଦେଇ ପ୍ରକୃତିକୁ ଗୁଞ୍ଜାୟମାନ କରୁଥିଲେ । ଏହି ସ୍ଥାନ ଅନେକ ଫୁଲ ଓ ବିଭିନ୍ନ ସୁଗନ୍ଧରେ ଭରିଥିଲା । ଏହା ହଳଦା ମେଘ ଓ ବରଫ ଦଳ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା । ତୃତୀୟ ଏହି ଉତ୍ତମ ଶିଖରଟି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିବାସ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ସ୍ଥାନ । ଏହି ଜଗତରେ ଯେଉଁମାନେ ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟା କରିନାହାନ୍ତି, ଅପରାଧ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବେ ନାହିଁ । ଏଠାରେ କାରଣ୍ଡବ ହଂସ ଓ ରାଜହଂସମାନେ ଏହି ଦୀଘିକୁ ଶୋଭା ଦେଇଥିଲେ । ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରେ ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ ପଦ୍ମ ଓ ସଂଖ୍ୟାଧିକ ପତ୍ର ଥିବା ନୀଳିନୀ ଫୁଲ ଏଠାରେ ଅଲଙ୍କୃତ ହୋଇଥିଲା । ଚାରିପାଖରେ ବାଁଶ ଓ କଣ୍ଡ ଦଳ ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ପରିବେଷ୍ଟିତ କରିଥିଲେ । ଏଠାରେ ଏକ ମହା ମଗର ରହୁଥିଲା, ଯାହା ହାତୀଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ଭାବରେ ସର୍ବଦା ଏକାଗ୍ର ଭାବେ ଶିକାର ଦେଖୁଥିଲା । ଏହି ମଗର ରୁତରେ ଭିଜା, ଜଳ ପାଇବା ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଭାବରେ ପାହାଡ଼ ଭଳି ଧୀରେ ଚାଲୁଥିଲା । ଏଠାରେ ଏକ ହାତୀ, କାଜଳ ଭଳି କଳା, ମଦରେ ଚକ୍ଷୁ ଅସ୍ଥିର, ନୀଳିନୀ ତଳରେ ନିଜ ଝୁଣି ସହିତ ଘୁଞ୍ଚିଘୁଞ୍ଚି ଚାଲୁଥିଲା । ହାତୀଣୀମାନେ ଦୁଃଖରେ ତାକୁ ଦେଖି ଚିତ୍କାର କରୁଥିଲେ । ହାତୀ ଜଳରେ ବସିଥିବା ଜଳଚର ଶିକାର ଫାନ୍ଦରେ ଆଟକି ଦୂର୍ବଳ ହୋଇପଡ଼ିଲା । ସେ ନିଜ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଦେଇ ହୋଇ ଗଜଗମ୍ଭୀର ଧ୍ୱନିରେ ଚିତ୍କାର କରି ଚେଷ୍ଟା କଲା । ଏହି ସମୟରେ, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିପଦରେ ପହଞ୍ଚି, ନିଜ ମନରେ ହରିଙ୍କୁ ଚିନ୍ତନ କଲା । ସେ ନିଜ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଦେଇ ଏହି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଉପରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଲା । ଅନେକ ଜନ୍ମର ସାଧନା ଦ୍ୱାରା, ଗରୁଡ଼ ଧ୍ୱଜଧାରୀ ମହାପ୍ରଭୁ ପ୍ରତି ଅନୁଗତି ରଖି, ହାତୀ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲା—ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦାଧାରୀ, ମଥି ନିକ୍ଷିପ୍ତ ନେକ୍ତର ଝାଗ ଭଳି ଦୀପ୍ତିମାନ । ବିପଦରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ଆଶାରେ, ହାତୀ ଏକ ସ୍ତୁତି ଆରମ୍ଭ କଲା— "ହେ ଦେବ, ଆପଣ ଆଶ୍ରୟ ନେଇନଥିବା, ଆପଣ ଚିତ୍ତରେ ଆକାଂକ୍ଷା ନାହିଁ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର । ପୁନଃପୁନଃ ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ, ଏକମାତ୍ର, ଅବ୍ୟକ୍ତ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର । ପୁନଃପୁନଃ ଅପରିମିତ, ଅଗାଧ, ତୁଳନାହୀନ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର । ପୁନଃପୁନଃ ନିତ୍ୟ, ପୁରାତନ, ଆଦି ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର । ପୁନଃପୁନଃ ଗୋବିନ୍ଦ, ଏହି ବିଶ୍ୱର ଆଧାର ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର । ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ଦିବ୍ୟ, ଶିବ ଓ ହରି ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର । ନାରାୟଣ, ଯିଏ ବିଶ୍ୱ, ଦେବମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆତ୍ମା, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର । ଧନୁ, ଚକ୍ର, ଖଡ଼ ଓ ଗଦାଧାରୀ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୁରୁଷ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର । ଅଚ୍ୟୁତ, ଦେବମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦାନଦାତା, ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ରୁଦ୍ର, ଋଷି ଓ ଦେବମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର । ଅବିନାଶୀ, ପୀତବସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ମଧୁ ଓ କୈଟଭ ନାଶକ, ବିଶ୍ୱର ଆପଣ, ସୁନ୍ଦର ମୁକୁଟଧାରୀ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର । ଦାନଦାତା, ସର୍ବୋତ୍ତମ ପ୍ରଭୁ, ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ମୁକୁଟ ଓ କଙ୍କଣ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର । ଦାନଦାତା, ଯୋଗୀମାନଙ୍କର ନାଥ, ଶୁଦ୍ଧ, ଦେବମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବଦା ପ୍ରସ୍ତୁତ ଶୌର୍ୟଧାରୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର । ନାରାୟଣ, ଯାହାଙ୍କ କର୍ମ ଆତ୍ମାର ଉପକାର ପାଇଁ, ମହାବରାହ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର । ଦେବମାନଙ୍କର ଦେବ, ପୁରାତନ ପୁରୁଷ, ଯିଏ କାଳର ଶେଷରେ ବସିଥାନ୍ତି, ଆପଣଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ନେଉଛି । ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆତ୍ମା ଓ ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞ ବାସୁଦେବ ଆପଣଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ନେଉଛି ।" ଏହିପରି ହାତୀ ନିଜ ମନ, ଶରୀର ଓ ଆତ୍ମା ଦେଇ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲା, ଆଶ୍ରୟ ନେଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଦର୍ଶନ ଅନୁଭବ କରି ସ୍ତୁତି କରିଲା ।