ଏହିପରି ଘଟଣାକ୍ରମରେ, ଶିବଙ୍କ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପ 'ରୁଦ୍ରକୋଟି' ନାମେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ସେଠାରେ ରୁଦ୍ରକୋଟିଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଶିବ ତାଙ୍କ ଯାତ୍ରା କୁରୁଜାଙ୍ଗଳ ଦିଗକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେ ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀରେ ବିଲୀନ ହୋଇ, ଦେବତାମାନେ ଏହାକୁ କିପରି ପୂଜା କରୁଛନ୍ତି ଦେଖିଲେ। ଦଶାଶ୍ୱମେଧ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି ସମ୍ମାନ ଦେଲେ। ପରେ ତାଙ୍କ ଗୁରୁ ଶୁକ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ସେ ସୋମତୀର୍ଥକୁ ଗଲେ। କ୍ଷୀରିକାବାସ ନାମକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ପହଞ୍ଚି, ଶିବ ତାଙ୍କ ସ୍ନାନ କରିଲେ। ପୁଣି କୁରୁଧ୍ୱଜକୁ ଦେଖି, ସେ ପଦ୍ମା ନାମକ ନଗରକୁ ଗଲେ। କୁମାରଧାରାରେ ପହଞ୍ଚି, ନିଜ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସ୍କନ୍ଦଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ପୂଜା କରି, ଶିବ ନର୍ମଦା ତୀରକୁ ଗଲେ। ସେଠାରୁ ପର୍ବତକୁ ଯାଇ, ଚକ୍ରଧାରୀ ବରାହଙ୍କ ଦର୍ଶନ କଲେ। ଏହାପରେ ଅର୍ବୁଦଦେଶକୁ ଯାଇ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦେହୀ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। କାଳିଞ୍ଜରକୁ ପହଞ୍ଚି, ଶିବଙ୍କ ନୀଳକଣ୍ଠ ରୂପ ଦର୍ଶନ କଲେ। ପ୍ରଭାସ ନାମକ ସମୁଦ୍ରତଟକୁ ଯାଇ, ସେଠାରେ ଲୋକନାଥ ସୋମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ଜଟାଧାରୀ ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରଭୁ। ଏଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଶଙ୍କର ଓ ବିଷ୍ଣୁ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ କରାଯାଇଥିଲା। ଏଠାରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଶିବ ଉତ୍ତର କୁରୁ ଦେଶକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ତିନି ଲୋକରେ ପୂଜିତ ଭୟାନକ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣୀକୁ ଗଲେ ଓ ସ୍ନାନ କରି ଦେବେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ପରେ କୁଣ୍ଡିନାକୁ ଯାଇ, ପିତୃଦେବତାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ଦେଇଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ। ମଗଧ ଅଟବୀକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେଠାରେ ଭୂମିପତିଙ୍କ ଦର୍ଶନ କଲେ। ମହାତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ମହାକୋଶ ନାମକ ସ୍ଥାନରେ ଭକ୍ତିସହିତ ହଂସ ନାମକ ମହାଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ସେଠାରୁ ତିବିଷ୍ଟପକୁ ଗଲେ, ଓ ସେଠାରେ ହରିଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ପୂଜା କରି କନଖଳ ତୀର୍ଥକୁ ଗଲେ। ସେଠାରୁ ଧନାଧିଶ ମେଘଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରି, ଗିରିବ୍ରଜକୁ ଯାଇ, କାମରୂପଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ପୂଜା କରିଲେ। ତାପରେ ମହାଖ୍ୟ ନାମକ ପ୍ରଧାନ ତୀର୍ଥକୁ ଯାଇ, ଏଠାରେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ଭକ୍ତିସହିତ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ଗଜେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦୂର କରୁଥିବା ପବିତ୍ର ମହାମନ୍ତ୍ର ପଢିଲେ। ସେଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ସୁନା ଦାନ କରି, ଭୟାନକ ଦଣ୍ଡକାରଣ୍ୟକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ, ମହାବିପଦ ଦୂରକର୍ତ୍ତା ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେଠି ମାଟିରେ ଶୁଇ ରହି, ସରସ୍ୱତୀ ସ୍ତୋତ୍ର ପଢିଲେ। ଦାନବ ହରିଙ୍କ ଦର୍ଶନକୁ ଗଲେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରନ୍ତି। ଏହି ଦୁଇଜଣ, ଯାହାକୁ ପ୍ରଭୁ ବରାହ ରୂପେ ଥିବାବେଳେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ଜନାର୍ଦନ। ଏହି ମହାଭକ୍ତ, ମୁନି, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମରେ ପୂଜା କରିଲେ। ଏହି ଗାନ, ଶ୍ରବଣ କିମ୍ବା ସ୍ପର୍ଶ କରିଲେ ମାନବମାନେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏହି ଚାରି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଘଟଣା, ଗଜେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମୋକ୍ଷ ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ, ମୋତେ କହ। ଏହି ମହାତ୍ମ୍ୟ ଶ୍ରବଣ, ପାଠ କିମ୍ବା ସ୍ମରଣ କଲେ ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ଵପ୍ନ ନଶ୍ୱର ହୁଏ। ଏହାପରେ, ସରସ୍ୱତୀ ସ୍ତୋତ୍ର, ଯାହା ପବିତ୍ର ଓ ପାପନାଶକ, ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଇଥିଲା। ତାପରେ, ପାହାଡ଼ରାଜା ସୁମେରୁଙ୍କ ପୁତ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସମୁଦ୍ର ଭେଦ କରି ଉଠିଲେ, ଏବଂ ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କ ସହ ଥିଲେ।