ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ସଜ୍ଜନ ବ୍ୟକ୍ତି ହସି ହସି କଥା କହିଲେ। ସେ କହିଲେ, “ଏହି ସୁନ୍ଦରୀଙ୍କୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଲୋକକୁ ନେଯାଅ, ଏବଂ ବାସବଙ୍କୁ ଦିଅ।” ଏହିପରି, ଯୁବତୀ ଏବଂ ରୂପବତୀକୁ ସେ ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ। ଏହା ପରେ, ଦେବରାଜ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମନରେ କାମ, ମୋହ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭାବ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ସେ ବିଶ୍ମୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ସେ ସୁନ୍ଦରୀ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ, ପାତାଳ ଓ ମାନବ ଲୋକରେ ଚାଲିଗଲେ। ସେଇ ସମୟରେ, ପ୍ରହ୍ଲାଦ ନାମକ ଏକ ଦାନବ ପାତାଳର ରାଜା ହେବାକୁ ଅଭିଷିକ୍ତ ହେଲେ। ପୃଥିବୀରେ ରାଜାମାନେ ବିଧିବତ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିଲେ, ବୈଶ୍ୟମାନେ ଗୋପାଳନ ଓ ଶୂଦ୍ରମାନେ ସେବାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିଲେ। ଏହିପରି, ମୁନିବର, ଦେବତାମାନେ ନିଜ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପୁନଃ ଲାଗିଗଲେ। ତାପରେ, ଏକ ମହାପୁରୁଷ ନର୍ମଦା ନଦୀକୁ ସ୍ନାନ କରିବା ପାଇଁ ଏବଂ ଅକୁଳୀଶ୍ୱର ନାମକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ, କେକରଲୋହିତ ନାମକ ଏକ ବିଶାଳ ସର୍ପ ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ଧରିନେଲା। ଏବେ, ସେ ଅଚିରେ କମଳନୟନ ଭଗବାନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ, ଫଳରେ ସେ ବିଶାଳ ସର୍ପ ବିଷରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଗିଲା। ବିଷମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସର୍ପମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ସେଉଁଠି ଚ୍ୟବନଙ୍କୁ ଛାଡିଦେଲା। ଚ୍ୟବନ ଏବେ ସର୍ପକନ୍ୟାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଇ, ଚାରିପଟେ ଘୁରୁଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦାନବରାଜ ପ୍ରହ୍ଲାଦ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ମ୍ମାନ ଦେଇ, ବସାଇଲେ ଓ ତାଙ୍କ ଆଗମନ ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ଚ୍ୟବନ କହିଲେ, “ମୁଁ ଆଜି କେବଳ ସ୍ନାନ କରିବା ଓ ଅକୁଳୀଶ୍ୱରଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଆସିଛି। ମତେ ପାତାଳକୁ ନେଇଯାଇଯିବା ସହ, ଏଠାରେ ଆପଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲି।” ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ଯିଏ ଧର୍ମ ସମ୍ପନ୍ନ ବାଣୀ କହିବାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ଏଠି ରସାତଳରେ କେଉଁ କେଉଁ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି, ମତେ କହନ୍ତୁ।” ଏଉଁପରି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତରରେ, ଚ୍ୟବନ କହିଲେ, “ହେ ବାହୁଶାଳୀ, ରସାତଳର ଗଭୀରରେ ଚକ୍ରତୀର୍ଥ ବିଦ୍ୟମାନ ଅଛି ବୋଲି ସମସ୍ତେ ଜାଣନ୍ତି।” ଏହି କଥା ଦାନବମାନେ ଯିଏ ନେମିଷକୁ ଯିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣିଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, “ଆମେ କମଳନୟନ, ଅଚ୍ୟୁତ ଓ ପୀତାମ୍ବରଧାରୀଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଯିବା।” ବଡ଼ ପ୍ରସ୍ତୁତି ନେଇ ସେମାନେ ରସାତଳ ଛାଡ଼ି ଚଲିଗଲେ। ନେମିଷ ଅରଣ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ସ୍ନାନ କଲେ। ଏହିପରି ଘୁରୁଥିବାବେଳେ, ସେ ସୁଧା ପାଣି ଥିବା ପବିତ୍ର ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀକୁ ଦେଖିଲେ। ସେଉଁଠି, ସେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ତୀର ମୁହଁରେ ଅଟକି ଥିବା ଓ ଏକାଉଁଠି ଗୁଞ୍ଜି ଯାଉଥିବା ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଲେ। ଏହା ଦେଖି, ଦାନବରାଜ ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ। ସେଠାରେ, ଦୀର୍ଘ ଜଟାଧାରୀ ଏବଂ ତପସ୍ୟାରେ ଲୀନ ଦୁଇ ମହାପୁରୁଷ ଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଥିଲା ଶାର୍ଙ୍ଗଧନୁ, ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗାଈ ଓ ଦୁଇଟି ଅକ୍ଷୟ ତୀରଧାନ। ତାଁପରେ, ପ୍ରହ୍ଲାଦ ସେ ଦୁଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତପସ୍ୟା କେଉଁଠି, ଏହି ଜଟାଧାରଣ କେଉଁଠି, ଏବଂ ଏହି ଦୁଇ ଅଦ୍ଭୁତ ଅସ୍ତ୍ର କେଉଁଠି?” ସେଉଁଠି ଏହି ଉତ୍ତର ମିଳିଲା, “ଯେଉଁଠି ଜଣେ କ୍ଷମତାଶାଳୀ, ସେ ଯାହା କରନ୍ତି, ତାହା ସଫଳ ହୁଏ। ମୁଁ ଏଠି ଦାନବରାଜ, ଧର୍ମର ପୁଲ ତିଆରି କରୁଛି, ଏଉଁଠି ନର ଓ ନାରାୟଣଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ କେହି ସମର୍ଥ ନୁହଁନ୍ତି।” ପ୍ରହ୍ଲାଦ କହିଲେ, “ମୁଁ ଯେକୌଣସି ଉପାୟରେ ନର ଓ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟ କରିବି।” ଏହିପରି କହି, ସେ ଧନୁଷ ବାନ୍ଧି, ତାର ଟାଣି, ତାଙ୍କର ହାଥରେ ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ କରିଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ତୀର ଛାଡ଼ିଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ସେ ତୀରକୁ ସୁନା ମୁଣ୍ଡ ଥିବା ଅନ୍ୟ ତୀରରେ କାଟିଦେଲେ। କ୍ରୋଧିତ ପ୍ରହ୍ଲାଦ ମହାଧନୁଷ ମୋଡ଼ି ଆଉ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ତୀର ଛାଡ଼ିଲେ। ନର, ତାଙ୍କ ଧନୁଷରେ ରକ୍ଷିତ, ପ୍ରଥମେ ପାଞ୍ଚଟି, ପରେ ଛଅଟି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତୀର ଛାଡ଼ିଲେ।