ବିରୂପାକ୍ଷଙ୍କୁ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପୂଜା କରିବା ପରେ, ସେ ମହାସୁର ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଦୁଧର ଆକାରରେ ଖାଦ୍ୟ ଲାଭ କଲେ। ଏହାପରେ, ସେ ଅସୀମ ପୁଣ୍ୟ ଲାଗି ସେଇ ପରମ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥକୁ ଗଲେ। ପ୍ରହ୍ଲାଦ ପ୍ରଥମେ ସୁବର୍ଣ୍ଣାକ୍ଷଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ତାପରେ ନୈମିଶାରଣ୍ୟକୁ ଯାଇଥିଲେ। ସେ ତିନି ମଧ୍ୟରୁ—ଟୋମ୍ତୀ, କାଞ୍ଚନାକ୍ଷୀ ଓ ଗୁରୁଦାୟା—ଏହାର ମଧ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଏଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ। ନୈମିଶାରଣ୍ୟ ଅରଣ୍ୟରେ ବସିଥିବା ଋଷିମାନେଙ୍କୁ ସେ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ। ତାପରେ ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଗୟାକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଗୋପତିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେଠାରେ ପିତୃମାନେଙ୍କ ପାଇଁ ପୁଣ୍ୟମୟ ପିଣ୍ଡଦାନ କରିଥିଲେ। ଏହାପରେ, ସେ ଗଦାପାଣି ଓ ଗୋପତି ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ମହାନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ସେ ଶରୟୂ ନଦୀକୁ ଗଲେ। ଏକ ରାତି ଉପବାସ କରିବା ପରେ, ସେ ବିରଜାନଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ତାପରେ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏହି ଅତିଶୟ ପୁରୁଷ ଅଜିତଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ଛଅ ରାତି ବସି, ତାପରେ ଦକ୍ଷିଣ ମହେନ୍ଦ୍ର ପର୍ବତକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ଦେଖି, ପୂଜା କରି, ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ପୁଣି ଉତ୍ତର ମହେନ୍ଦ୍ରକୁ ଗଲେ। ଏଠାରେ ସେ ସୋମତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ସାହ୍ୟ ପର୍ବତକୁ ଯାଇ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦେବତା ଶମ୍ଭୁ, ଗୋପାଳ ଓ ସୋମପାନକୁ ଦେଖିଥିଲେ। ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ପ୍ରହ୍ଲାଦ ପାରିୟାତ୍ର ପର୍ବତକୁ ଗଲେ। କଶେରୁ ଅଞ୍ଚଳକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ବିଶ୍ୱରୂପଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ଏଠାରେ ଯୋଗବିଦ୍ୟାର ଜ୍ଞାତା ବିଶ୍ୱରୂପ ତାଙ୍କ ସ୍ୱରୂପକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ। ତାପରେ ପ୍ରହ୍ଲାଦ ସୁଗନ୍ଧିତ ମଲୟ ପର୍ବତକୁ ଗଲେ। ସେଠାରୁ, ଯୋଗୀ ଆତ୍ମା ସଦାଶିବଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତକୁ ଗଲେ। ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରି, ଅବନ୍ତୀ ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେଠାରେ ସେ ଶ୍ମଶାନରେ ବସିଥିବା ଦେହଧାରୀ ମହାକାଳଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ଏହି ଦମନଶୀଳ ଦେବତା କଳା ରୂପ ଧାରଣ କରି, ସଂହାର କରନ୍ତି। ସେ ଅନ୍ତକ—ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଜୀବନ ନେବାଳାକୁ—ଦହନ କରି, ସୁରକ୍ଷିତ ହେଲେ। ଅସଂଖ୍ୟ ପ୍ରମଥ ଓ ଅନେକ ଦେବତାଙ୍କରେ ଘିରିଥିବା ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ସେ ଦେଖିଲେ। ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଏଠାରେ ଯମ—ଯିଏ ସଂଯମ କରନ୍ତି, ମୃତ୍ୟୁଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ, ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଚମତ୍କାର—ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ସେ ନିଷାଧ ଦିଗକୁ ଗଲେ। ମହୋଦୟକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେଠାରେ ହୟଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ଶ୍ରୀଧରଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ପଞ୍ଚାଳ ଦେଶକୁ ଗଲେ। ପଞ୍ଚାଳେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖି, ସଂଯମଶୀଳ ପ୍ରହ୍ଲାଦ ପ୍ରୟାଗକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ବଟିଶ୍ୱର ରୁଦ୍ର ଓ ଯୋଗନିଦ୍ରାରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଥିବା ମାଧବଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ମାଘ ମାସରେ ଉପବାସ କରି, ସେ ବାରାଣସୀକୁ ଗଲେ। ସବୁଠାରୁ ପାପ ନାଶକ ସ୍ନାନ କରି, ପିତୃମାନେ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ଚଞ୍ଚଳ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେ ମଧୁବନକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ପୂଜା କରି, ତେଜସ୍ୱୀ ପ୍ରହ୍ଲାଦ ପୁଷ୍କର ଅରଣ୍ୟକୁ ଗଲେ। ଚନ୍ଦନ ଗନ୍ଧରେ ମଧୁର ପୁଷ୍କରରେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। କୋଟିତୀର୍ଥରେ, ସେ ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା ବୃଷଧ୍ୱଜ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ଧର୍ମାରଣ୍ୟ, ପୌଷ୍କର ଓ ଦଣ୍ଡକାରଣ୍ୟରୁ ଅନେକ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଏଠାରେ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ସେମାନେ ‘ମୁଁ ପ୍ରଥମେ, ମୁଁ ପ୍ରଥମେ’ ବୋଲି ବିବାଦ କରୁଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ, ଦୟାବଶତଃ ଭବା ଅନେକ ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।