ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ପ୍ରଥମେ ଏହା ଉଲ୍ଲେଖ ହେଉଛି ଯେ, ଏକ ସ୍ତ୍ରୀ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ପୂଜା କରିଥିଲେ, ତାହାରେ ସେ ରେବନ୍ତଙ୍କୁ ପୁଅ ଭାବେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ରାଜା ପୁରୁରବା, ଶ୍ରୀରୂପ ଓ ରାଜ୍ୟ ଦୁହିଁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭାମୟ ହେଲେ। ଯେଉଁମାନେ ରୂପଧାରୀ ନକ୍ଷତ୍ରନାୟକଙ୍କୁ ଭଜନ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ସଉଖ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ଏହିଠାରେ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ବିଷୟରେ ନକ୍ଷତ୍ରନାୟକଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିୟମକୁ ଶୁଣ, ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ। ଏହିପରେ ଏକ ସ୍ତ୍ରୀ ଚୈତ୍ର ମାସର ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଦାୟତ୍ୟମହାରାଜ ପ୍ରହ୍ଲାଦ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଗଲେ। ସେ ବେଦମତାନୁସାରେ ନିୟମିତ ପ୍ରକାରେ ସ୍ନାନ କରି, ଏକ ମହାପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ଗଲେ। ଏଠାରେ ଏକ ଦାନବ ଗୋକର୍ଣ୍ଣକୁ ଗଲେ, ଅନ୍ୟ ଦାୟତ୍ୟ ପୂର୍ବଦିଗକୁ ଯାଇ କାମେଶ୍ଵରଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କଲେ। ପ୍ରହ୍ଲାଦ ମହାସମୁଦ୍ରରେ ପୁଣ୍ଡରୀକଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କଲେ ଓ ତିନିଦିନ ସେଠାରେ ରହିଲେ। ପରେ କୃଷ୍ଣତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ତିନିରାତି ଅପରିଷ୍କୃତ ଭାବରେ ରହିଲେ। ଏହା ପରେ ସେ ପୟୋଷ୍ଣୀ ନଦୀର କୂଳରେ ଅଖଣ୍ଡକୁ ଯାଇ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କଲେ। ବିତସ୍ତା ନଦୀରେ କୁମାରିଳଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ। ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ପୂଜା ହେଉଥିଲା, ସେଠି ପାପ ନିବୃତି ହେଉଥିଲା। ଦେବତାଙ୍କ ସନ୍ତୋଷ ଓ ଜଗତର କ୍ଷେମାର୍ଥେ ସେ ଏହି ସବୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ। ନିୟମିତ ଭାବେ ଦହି ଭୋଜନ କରି, ସେ ମଣିମନ୍ତକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ଶିବ, ବ୍ରହ୍ମା, ଦେବତାନାୟକ ଓ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ଛଅ ରାତି ରହି, ସେ ମଧୁନନ୍ଦିନୀକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ଶୂଳବାହୁ ଓ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ଏଠି ଭାଗ୍ୟବାନ୍ ବାସୁଦେବ ମଧ୍ୟ ତ୍ରିଶୂଳ ଦର୍ଶନ କରାଇଲେ। ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ, ବିଷ୍ଣୁ ପୂର୍ବରୁ ଭବିଷ୍ୟତ୍ ମନୁଙ୍କୁ ଯାହା କହିଥିଲେ, ତାହା ଶୁଣିଲେ। ସେ ନିକଟରୁ ବିରଞ୍ଚିଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ, ଓ ସେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଅନୁଗ୍ରହ ଦେଲେ। କିନ୍ତୁ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନଙ୍କର ଶାପରେ, ପ୍ରହ୍ଲାଦ ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ହରାଇ, ଜଳ ଓ ଅଗ୍ନିରେ ନିଜ ଗୁଣକୁ ହରାଇଲେ। ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ସେ ପୃଥିବୀରେ ଘୁରିବାକୁ ଲାଗିଲେ, ଓ ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା ନାଶ କରିଦେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ସେମାନେ ସମେତ ପ୍ରଭୁ ହିମାଲୟ ପର୍ବତକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠି ତ୍ରିନେତ୍ରୀ ଶିବ ବାସ କରନ୍ତି। ସେଠି ଦୁଇ ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରବୀଣ, ନିଜ ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର ବଦଳ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ଶତ୍ରୁଘାତୀ ଓ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଭାବି, ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ନଦୀରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ନଦୀର ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱରେ, ବାନର ନାୟକମାନେ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ହୋଇ ଗୁପ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ। ଚାରିଦିଗରେ ଦୃଷ୍ଟି ପାତ କରି, ଭୟରେ କମ୍ପିତ ପ୍ରହ୍ଲାଦ ହିମାଲୟର କିଲ୍ଲାକୁ ଚଢ଼ିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦୁଇଜଣ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଦୃତ ଗତିରେ ଏଗିଯିବାକୁ ଲାଗିଲେ—ବିଷ୍ଣୁ ତ୍ରିଶୂଳ ଧାରଣ କରି, ପର୍ବତନାଥ ଚକ୍ର ଧାରଣ କରି। ପ୍ରହ୍ଲାଦ ସୁନା ରଙ୍ଗରେ ପର୍ବତରୁ ପଡ଼ିଲେ, ଜଣେ ଶୁଭ୍ର ତାରା ପରି ଆକାଶରୁ ପଡ଼ିଥିବା ପରି। ଏଠି, ହରଙ୍କ ପାଦ ହିମଶୀତଳ ପର୍ବତରେ ପଡ଼ିବାରୁ, ପାପନାଶିନୀ ବିତସ୍ତା ନଦୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଭକ୍ତିସହିତ ଉପବାସ କରି, ହିମବତ୍ ପାଦେ ଗୋପନ ଭାବେ ବିଷ୍ଣୁ ସମେତ ଶିବଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ସେ, ପ୍ରଶଂସିତ ହିମବତ୍ ପାଦେ, ଉଚ୍ଚ ବ୍ରୁଗୁଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ଏଠି, ମହାତ୍ମା ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଅସ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତି ପରୀକ୍ଷା ପାଇଁ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ତିନି ଖଣ୍ଡ କରିଦେଲେ। ଏଠି ଏକ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠିଲା—ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଚକ୍ର କାହିଁକି ଅସ୍ତ୍ର ଭାବେ ଦିଆଯାଇଥିଲା? ଏହି ଚକ୍ର ଦାନ ସହିତ ଏକ ଗାଥା ଅଛି, ଯାହା ଶିବଙ୍କ ମହିମାକୁ ବଢ଼ାଏ। ଏହିପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୃହସ୍ଥ, କ୍ରୋଧରହିତ ଭାବେ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।