ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ କୁହାଯାଉଛି, ଯେଉଁଜଣ ଭକ୍ତିସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଖାଇବାକୁ ଦେଇଥାନ୍ତି, ବିଶେଷକରି ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ସମୟରେ ଉପରେ ଅଦା ଓ ଗୁଡ଼ ମିଶାଇ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେ ପରେ ସେମାନେଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଉଛନ୍ତି, ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳା ଦୁହିଁ ପାଇଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବସ୍ତ୍ର ଦେଇ ମାନ୍ୟ କରନ୍ତି। ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଏକ ଘୃତପାତ୍ର ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏପରି କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ତାରାମୟ ଓ ନିତ୍ୟ ଭାବେ ବିବେଚିତ ହୁଏ। ଏହି କ୍ରିୟା ପ୍ରଥମେ ଭୃଗୁ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ଏହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନାଶ କରିଥାଏ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳରେ ଶୋଭାମୟ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ସୁସଂଖଳିତ ହୁଏ। କେଶବ, ପିତା ଓ ମାତା ଉଭୟ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖକୁ ନାଶ କରନ୍ତି। ସେ ଅପାର ଆନନ୍ଦ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭାମୟ ରୂପ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ଉପାସନା କରାଯାଏ, ସେ ତାରାମୟ ପ୍ରଭୁ ଏହି ସମସ୍ତ ଫଳ ଦାନ କରନ୍ତି। ଅରୁନ୍ଧତୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୁଭାଗ୍ୟବତୀ ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କୀର୍ତ୍ତି ଲାଭ ହେଲା। ସେ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଉପାସନା କରି, ରେବନ୍ତ ନାମକ ପୁତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ରାଜା ପୁରୁର୍ବା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଏବଂ ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରିଥିଲେ। ଯେମାନେ ତାରାମୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ସମସ୍ତ ସୁଖ ଲାଭ କରିଥିଲେ। ଏଠି ତୀର୍ଥରେ ତାରାମୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିୟମ କଣ, ଏହିବେ ଶୁଣ। ଏଠି ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ଚୈତ୍ର ମାସର ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ଉପାସନା କରାଯାଇଥିଲା। ଦୈତ୍ୟମହାରାଜ ପ୍ରହ୍ଲାଦ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଗଲେ। ସେ ବେଦୋକ୍ତ ବିଧିରେ ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଦ୍ଧି କରି, ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଏଠାରେ ଜଣେ ଦାନବ ଗୋକର୍ଣ୍ଣକୁ ଗଲେ, ଅନ୍ୟ ଦାନବ ପୂର୍ବଦିଗକୁ କାମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଗଲେ। ପ୍ରହ୍ଲାଦ ବିଶାଳ ଜଳରାଶିରେ ପୁଣ୍ଡରୀକଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଗଲେ। ସେ ତିନି ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ପୁଣ୍ଡରୀକଙ୍କୁ ଉପାସନା କଲେ। ତାପରେ କୃଷ୍ଣତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ସେଠାରେ ତିନି ରାତି ରହିଲେ। ପରେ ସେ ପୟୋଷ୍ଣୀ ନଦୀକୂଳରେ ଅଖଣ୍ଡକୁ ଯାଇ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦର୍ଶନ କଲେ। ପରେ ସେ ବିତସ୍ତା ନଦୀକୂଳରେ କୁମାରିଳଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ଯେଉଁଠି ଉପାସନା କରାଯାଇଥିଲା, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ ହେଉଥିଲା। ଦେବତାମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଓ ଲୋକମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ସେ ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ। ତାପରେ ଦହି ଭୋଜନ କରି, ସେ ମଣିମନ୍ତକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ଶିବ, ବ୍ରହ୍ମା, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କଲେ। ସେଠାରେ ଛଅ ରାତି ରହି, ପରେ ମଧୁନନ୍ଦିନୀକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ଦାନବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୂଳବାହୁ ଓ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ଏଠି ବାସୁଦେବ ତ୍ରିଶୂଳ ଦେଖାଇଲେ; ଏହି ବିଷୟ ଅନ୍ତର୍ଗତ କଥା ତୁମେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହାଅ। ସେ ଏହି ବିଷୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ, ଯାହା ବିଷ୍ଣୁ ପୂର୍ବରୁ ଭବିଷ୍ୟତ୍ ମନୁଙ୍କୁ କହିଥିଲେ। ପ୍ରହ୍ଲାଦ ନିକଟରୁ ବିରଞ୍ଚିଙ୍କୁ ଉପାସନା କଲେ, ଏବଂ ସେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଏକ ବର ଦେଲେ। କିନ୍ତୁ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନଙ୍କର ଶାପରେ, ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ ଇଚ୍ଛିତ ବସ୍ତୁ ହାରାଇଗଲା, ଜଳ ଓ ଅଗ୍ନିରେ ସେ ନିଜ ଗୁଣ ହରାଇଲେ। ଏହି ଦୁଃଖରେ, ସେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଭ୍ରମଣ କଲେ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା ନାଶ କରିଦେଲେ। ସେ ଦେବମାନେ ସହିତ ହିମାଲୟକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠି ତ୍ରିନେତ୍ର ଶିବ ବସିଥାନ୍ତି। ସେଠାରେ ଦୁଇ ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠ, କ୍ରୂର କାର୍ଯ୍ୟରେ ସକ୍ଷମ, ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର ଅଦାନ-ପ୍ରଦାନ କଲେ। ତାଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁମାନେ ଅଜୟ୍ୟ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଦେଖି, ସେ ଭୟଭୀତ ଭାବରେ ନଦୀରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ମାନେ ମହାପ୍ରବାହରେ ଯେପରି। ସେଠାରେ ଦୁଇ କୂଳରେ ବାନରମୁଖ୍ୟମାନେ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଭାବେ ଲୁଚିତ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।