ତାଳଚିତ୍ରରେ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆକୃତି ଓ ଦୁର୍ଲଭ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ତିକୁ ଲାଭ କଲେ। ସେ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଅନେକ ସନ୍ତାନର ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଲେ। ଅପଙ୍ଗତାକୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ସେ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଓ ଶ୍ରୀବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ। ଏହି ଘଟଣା ତ୍ରେତା ଯୁଗର ଆରମ୍ଭରେ ଘଟିଥିଲା। ସେତେବେଳେ, ଶକଳା ନାମକ ଏକ ସୁପ୍ରସିଦ୍ଧ ନଗର ଥିଲା। ଏଠାରେ ଏକ ଧନୀ, ଧର୍ମିକ ଓ ରସିକ ବ୍ୟକ୍ତି ବସୁଥିଲେ, ଯିଏ ବିଭିନ୍ନ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ। ସେ ଏକ ବଡ଼ ଦଳ ଓ ବହୁ ପଣ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀ ସହିତ ଥିଲେ। ଏକ ରାତିରେ, ଏକ ଦୁଷ୍ଟ ଚୋର ତାଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲା। ସେ ଏକା ଏକା ମରୁଭୂମିରେ ଭ୍ରମଣ କରୁଥିଲେ, ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଥିଲେ ତଥାପି ପ୍ରାୟ ଭାବରେ ପାଗଳ ଭଳି ଲାଗିଥିଲେ। ଏହି ମରୁଭୂମିରେ ସେ ଜଣେ ଶାମୀ ଗଛକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ତାଙ୍କର ନିଜ ପରି ଏକ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଥିଲା। ତାପରେ, ସେ ଦେଖିଲେ ଏକ ପ୍ରେତାତ୍ମା ଅନେକ ଅନ୍ୟ ପ୍ରେତାତ୍ମାଙ୍କ ସହ ଆସୁଛି। ସେଠି ଦେଖିଲେ, ଅନେକ ଭୟଙ୍କର ଆକୃତିର ପ୍ରେତାତ୍ମା ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦୌଡ଼ି ଆସୁଛି, ପିଣ୍ଡ ଖାଇଁଉଛି। ଶାମୀ ଗଛର ତଳେ ସେ ଏକ ବଣିକ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ଛାୟାରେ ବସିଥିବା ବଣିକପୁତ୍ରଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ଜିଜ୍ଞାସା କଲେ ଓ ଉତ୍ତର ପାଇଲେ। ଏପରେ ବଣିକପୁତ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "ତୁମେ କେଉଁଠୁ ଆସିଛ, କେଉଁଠି ଯିବାକୁ ଚାହୁଁଛ? ସୁରକ୍ଷିତ ଆସିଛ, ସବୁ କଥା କହ।" ବ୍ରାହ୍ମଣ ସେ ତାଙ୍କର ଦେଶ ଓ ଧନ ହାରାଇବା ଦୁଃଖର କଥା ସବୁ କହିଦେଲେ। ଏହିପରେ, ପ୍ରେତାତ୍ମାଙ୍କ ନାୟକ ବଣିକପୁତ୍ରଙ୍କୁ ନିଜ ପରି ଆତ୍ମୀୟ ଭାବରେ କଥା କହିଲେ: "ଯଦି ଭାଗ୍ୟ ଶକ୍ତି ରହିଲେ, ତୁମେ ଆଉ ଧନ ଲାଭ କରିବ। ଯେଉଁ ଦେହ ଦୁର୍ବଳ, ସେ ଚିନ୍ତାରୁ ମୁକ୍ତି ନାହିଁ।" "ଆଜି ଏହି ଅତିଥିକୁ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ, ସେ ସଦା ମୋର ଆତ୍ମୀୟ। ତାଙ୍କର ଆଗମନରେ ପ୍ରେତାତ୍ମାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅତି ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଆନନ୍ଦ ଜନ୍ମ ନେଲା।" ବଣିକପୁତ୍ର ଚାହିଁଥିବାପରି ବଟି ଭରି ଦହି-ଭାତ ନେଇ ଆସିଲେ। ଏକ ଜଳଘଟ ମଧ୍ୟ ଆସି, ପ୍ରେତାତ୍ମାମାନଙ୍କ ପାଖରେ ରଖାଯିଲା। "ଉଠ, ବଣିକପୁତ୍ର, ତୁମର ଦୈନ୍ଦିନ କାର୍ଯ୍ୟ କର," ବୋଲି ସେ କହିଲେ। ବଣିକ ଓ ପ୍ରେତାତ୍ମାନାୟକ ଉଭୟ ଦୈନ୍ଦିନ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ। ପରେ ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରେତାତ୍ମାଙ୍କୁ ସେଇ ଭୋଜନ ବଣ୍ଟନ କଲେ। ପ୍ରେତାତ୍ମାନାୟକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭୋଜନ ଖାଇଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବଣିକପୁତ୍ର ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ହଠାତ୍ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ। ବଶୀ ଉତ୍ସୁକତାରେ ମୃତ୍ୟୁର ରକ୍ଷକଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "ଏହି ଭୋଜନ ଓ ଜଳଘଟ କେଉଁଠୁ ଆସିଛି? ତୁମେ କିପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ଶୁଭ ଦେହ ଲାଭ କରିଛ?" "ମୋତେ ସବୁ କଥା କହ, ତୁମେ କିଏ, ଏହି ଶାମୀ କିଏ?" ପ୍ରେତାତ୍ମାନାୟକ ଆଦିଠାରୁ ସବୁ କଥା କହିଦେଲେ। ସେ ବହୁଳାର ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସୋମଶର୍ମନ୍ ନାମରେ ପରିଚିତ। ତାଙ୍କର ନାମ ସୋମଶ୍ରବା, ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। "ମୁଁ ଦ୍ୱିଜାତିଙ୍କୁ କିଛି ଦେଇନି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭୋଜନ ଖାଇନି। ଏହିପାଇଁ ରାତିରେ ଭୟଙ୍କର ପୁରୁଷମାନେ ମୋ ଦେହକୁ ମାରନ୍ତି। ଏଠି ଏକ ଆତ୍ମୀୟ ମଧ୍ୟ ମୋ ସହ ନାହିଁ। ଏଭଳି ଅପରାଧୀ ହୋଇ, ମୁଁ ଏଠି ବହୁତ ନିର୍ଦୟ ଭାବରେ ବସୁଛି।