ହଜାର-ହଜାର ଫଳଦାୟକ ବୃକ୍ଷ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ହରଙ୍କ କୃପାରେ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ପଦାର୍ଥ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲା। ଫୁଲ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଅବିନାଶୀ ପ୍ରଭୁ ଶିଶିର ପର୍ବତକୁ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ, ଚର୍ଚ୍ଚିତ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ, ଏବଂ ସେ ମହାଧନୁ ଅନଙ୍ଗକୁ ଧାରଣ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଗନ୍ଧର୍ବ ହସିକି କହିଲେ, "ଏଠାରେ ବସ।" ବସନ୍ତ ତ୍ୱରିତ ଚିନ୍ତାରେ ପଡ଼ିଗଲେ, ମହାମୁନି। ଭାଗ୍ୟବାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ବସନ୍ତଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଏଠାକୁ ଆସ, ଏଠାରେ ରୁହ।" ସେ ତାଙ୍କର ଜଂଘାରୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦେହର ଏକ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ତିଆରି କଲେ। ଏପରେ କାମଦେବ ଚିନ୍ତା କଲେ, "ଏଉଁ କିଏ? ଏହି କି ମୋ ପ୍ରିୟା ରତି?" ସେ କନ୍ୟାର ନାକ ସୁନ୍ଦର, ଠୋଠ ଥିଲା ଶୋଭାମୟ, ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ଦୃଷ୍ଟି ଲାଗି ଏକାଗ୍ର ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ପୁର୍ଣ୍ଣ ଉରସ୍ଥଳ ଦୁଇଜଣ ମିତ୍ର ମିଶିଥିବା ପରି ଏକଠି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୀପ୍ତିମାନ୍। ତାଙ୍କର ସମତଳ ନାଭି ଉପରେ ସୂକ୍ଷ୍ମ କେଶରେ ଶୋଭିତ। ସେ ଏମିତି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହେଉଥିଲେ, ଯେପରି ମଧୁମକ୍ଷୀକ ଏକ ଝୁଣ୍ଡ ନଦୀ ପାର୍ ଛାଡ଼ି ଅମ୍ବୁଜ ସରୋବରକୁ ଯାଉଛି। ଯେପରି ସମୃଦ୍ଧିର ସାଗର ମନ୍ଦରା ପାହାଡ଼କୁ ନାଗ ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧି ମଥାଯାଏ। ତାଙ୍କର ରୂପ ଏମିତି ଚମକୁଥିଲା, ଯେପରି ପଦ୍ମର ରେଣୁକଣ୍ଡ। ତାଙ୍କର ପାଦ ଲାଲ ଲାକରେ ରଞ୍ଜିତ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍। ଏପରି ରୂପକୁ ଦେଖି କାମଦେବ ଅତି ଆକୁଳ ହେଲେ—ଏହି ଆଗ୍ରହ କିଏ ଦମନ କରିପାରିବ? କି ଏଠାରେ କାମଦେବଙ୍କ ରାଜଧାନୀ ତିଆରି ହୋଇଛି? ସୂର୍ଯ୍ୟର ତାପରୁ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ସେ ଶରଣ ଦେଖି ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି। ଏହାଦେଖି ମାଧବ ମୁନି ପରି ଧ୍ୟାନରେ ବ୍ୟସ୍ତ ହେଲେ। ଏହା ଦେଖି, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ବ୍ୟକ୍ତି ହସିକି କହିଲେ, "ଏହି କନ୍ୟାକୁ ଦେବଲୋକକୁ ନେଉ, ଏବଂ ଏହି କୁବେଳୀକୁ ବାସବଙ୍କୁ ଦିଅ।" ସେ ତାଙ୍କୁ, ଯିଏ ଯୌବନ ଓ ରୂପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସହସ୍ର ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, କାମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭାବ ଦେବରାଜଙ୍କ ମନରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଓ ସେ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ଏହି କନ୍ୟା ପୃଥିବୀ, ପାତାଳ ଓ ଅଷ୍ଟଦିଗ ମଧ୍ୟରେ ଯାଇଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ପ୍ରହ୍ଲାଦ ନାମକ ଏକ ଦାନବ ରାଜା ହେଲେ। ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନେ ବେଦୋକ୍ତ ରୀତିରେ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ। ବୈଶ୍ୟମାନେ ଗୋରଖ୍ୟାରେ ଲାଗିଥିଲେ, ଶୂଦ୍ରମାନେ ସେବାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିଲେ। ଏହିପରି ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କ-ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିୟୋଜିତ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ସେ ନର୍ମଦା ନଦୀ ଓ ପବିତ୍ର ଅକୁଳୀଶ୍ୱର ତୀରେ ସ୍ନାନ ପାଇଁ ଗଲେ। ସେ ନଦୀରେ ଅବତରଣ କରୁଥିବାବେଳେ କେକରଲୋହିତ ନାମକ ଏକ ନାଗ ତାଙ୍କୁ ଧରିଲା। ଏବେ, ସେ ଅନ୍ତଃକରଣରେ କମଳନୟନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ, ତେବେ ଏହି ମହାନାଗ ବିଷମୁକ୍ତ ହେଲା। ବିଷରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାଗ ଚ୍ୟବନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେଲା। ଚ୍ୟବନ ଚାରିପଟେ ନାଗକନ୍ୟାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଉଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦାଇତ୍ୟରାଜ ପ୍ରହ୍ଲାଦ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ତାଙ୍କୁ ଆସନ ଦେଇ, ସମ୍ମାନ କରି, ଏଠାକୁ କାହିଁକି ଆସିଛନ୍ତି ତାହା ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ଚ୍ୟବନ କହିଲେ, "ମୁଁ ଆଜି କେବଳ ସ୍ନାନ ଓ ଅକୁଳୀଶ୍ୱର ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଆସିଛି। ମୁଁ ପାତାଳକୁ ଆଣିଦିଆଯାଇଛି, ଏଠାରେ ଆପଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲି।" ତାଙ୍କର ମଧୁର ବାଣୀରେ ଧର୍ମ ଭରିଥିଲା। ପ୍ରହ୍ଲାଦ କହିଲେ, "ଆପଣ ମୋତେ କହନ୍ତୁ, ରସାତଳରେ କେଉଁଠି କେଉଁ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି?