ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଦୁଃଖରେ ପୀଡ଼ିତ ଥାନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ ଦୈତ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଏକଠା ହେଇ କହିଲେ, "ଆସ, ଆମ ଭାଇଙ୍କର ସଭାକୁ ଯିବା—ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ବିଜୟ କରିବା।" କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଚିନ୍ତା କଲେ: "କେଉଁ ପଥରେ ଆମେ ପ୍ରାଚୀନ ପିତାମହଙ୍କ ଆସନକୁ ପହଞ୍ଚିପାରିବୁ? ଏହି ମାର୍ଗ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ, ଏବଂ ତାହାପରେ ଥିବା ରାସ୍ତା ଅପରିମାପ କଠିନ।" ଏଠିରେ ଦୈତ୍ୟମାନେ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଆଜ୍ଞା ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୈତ୍ୟମାନେ ଓ ତାଙ୍କର ସହଯୋଗୀମାନେ ସମେତ ଦହିଯାନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ ଦୈତ୍ୟମାନେ କହିଲେ, "ଓ ମହାସୁରେଶ୍ୱର, ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଗୋମାତାମାନେ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଧୂଳି ମାତ୍ରରେ ଏଠାରେ ବିନାଶ ଆସେ।" ଯେଉଁଠି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାଧ୍ୟମାନେ ଦଢ଼ ଭାବେ ଦଢ଼ିଛନ୍ତି, ସେଠି ତାଙ୍କର ଶ୍ୱାସ ଓ ପବନ ଦୈତ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଅସହ୍ୟ। ସେଠି ଯେଉଁଠି ସତ୍ୟନାମ ଭବନ ଅଛି, ଓ ଯିଏ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେଠି ତୁମର ନିବାସ ଅଟୁଟ। ତୁମ ସମାନ ଗୁଣ ବିଶିଷ୍ଟ ଅସୁରମାନେ ମଧ୍ୟ କ୍ଷୀଣ ହୋଇଯାନ୍ତି। ବିରାଜଙ୍କ ଧୁନ୍ଧୁ ନାମକ ଅଞ୍ଚଳ ପୁରୁଷମାନେ ପାଇଁ ସଦା କଠିନ ଅଟୁଟ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଭବନକୁ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ସେ ଦେବତାମାନେ ଓ ତାଙ୍କର ଅଧିପତିମାନେ ଉପରେ ବିଜୟ ଚାହିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଦୈତ୍ୟମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କଲେ, "ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର କିପରି ସେଠାକୁ ଦେବତାମାନେ ସହ ଯାଇଥିଲେ?" ସେମାନେ କହିଲେ, "ଆମେ ସେଠି ଘଟିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ଜାଣିନାହୁଁ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶୁକ୍ର ଏହି କଥା ଜାଣନ୍ତି।" ତେଣୁ ସେମାନେ ଶୁକ୍ରଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ: "କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆସନ ପ୍ରାପ୍ତ କରାଯାଏ?" ଶୁକ୍ର କହିଲେ, "ଶକ୍ର, ଭୃତ୍ର ନିହନ୍ତାଙ୍କର ପୌରାଣିକ କାର୍ଯ୍ୟ ଅତି ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଓ ଦୈତ୍ୟପତି, ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆସନ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ।" ତାପରେ ଦୈତ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କର ଆଚାର୍ୟ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନବମାନେ ଉପସ୍ଥିତ କଲେ। ସେମାନେ ଏହି ସମୟରେ ପୃଥିବୀକୁ ଆସି, ପୃଥିବୀର ଅଧିପତିମାନେ ନିକଟକୁ ଯିବାକୁ ଚିନ୍ତା କଲେ। ସମସ୍ତ ଧନର ଭଣ୍ଡାର ଖୋଲିବାକୁ ଏବଂ ଯକ୍ଷମାନେକୁ ସୂଚନା ଦେବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ପହଞ୍ଚି, ସେମାନେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିବା ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଲେ। ତେବେ ଧନାଧ୍ୟକ୍ଷମାନେ ଆଦେଶ ଦେଲେ ଏବଂ ଶୁକ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଶ୍ୱମେଧର ଦିକ୍ଷା ହେଲା। ଶୁକ୍ରଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ପ୍ରଶିକ୍ଷିତ ଶିଷ୍ୟମାନେ ସହିତ, ଦୈତ୍ୟପତି ଅସୁରମାନେ ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ। ଅଶ୍ୱଙ୍କ ପଛରେ ଲୋହ ରଙ୍ଗର କେଶ ଥିବା ମହାସୁର ଚଲିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ସୁଗନ୍ଧ ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଥିଲା, ଏହାର ପ୍ରଭାବ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲା। ଏହା ଦେଖି, ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ଭୟଭୀତ ହୋଇ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ, ଯିଏ ସମସ୍ତଙ୍କର ଶରଣ ଓ ପରମ ଲକ୍ଷ୍ୟ। ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଭୟରେ କଣ୍ଠ ଅଟକିଯାଇ କହିଲେ, "ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ଆମ ଅନୁରୋଧ ଶୁଣ, ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ଦୁଃଖରେ ଅଛନ୍ତି, ତାହା ନଶ୍ୱ କର।" "ବଲି, ତିନି ଲୋକର ନାୟକ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ବିଜୟ କରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି। ସେ ଏପରି ଶକ୍ତି ଆର୍ଜନ କରୁଛନ୍ତି, ଯେପରି ଅବହେଳିତ ରୋଗ ବଢ଼ିଯାଏ। ଶୁକ୍ରଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ସେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞରେ ଦିକ୍ଷିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ସେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି ଏବଂ ଦେବତାମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ବିଜୟ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି। ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବୁ, ତାହା ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ବିନାଶ କରୁ।" "ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେକୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ଏହି ମହାସୁର ଅଜୟ ଜାଣି, ସମସ୍ତେ ଅନ୍ୟପଥକୁ ଚଲିଯାନ୍ତି।" ଏହି ସମୟରେ, ପୁଣି ଭଗବାନ୍ ଶ୍ରୀହରି ବାମନ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ। ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ତଳକୁ ପଡ଼ି ଏବଂ ପୁନି ଉଠିଲେ, ତାଙ୍କର କେଶ ଖୋଲା ଥିଲା। ଏହା ଦେଖି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏହି ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କଲେ। ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ପୁରୋହିତ, ଯଜମାନ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଋତ୍ୱିଜମାନେ ମଧ୍ୟ ବିମୁଢ଼ ହୋଇଯାଇଥିଲେ। ତେବେ ସେମାନେ ପଚାରିଲେ, "କେଉଁ କାରଣରେ ତୁମେ ଏଠାରେ ତଳକୁ ପଡ଼ିଛ? କିଏ ତୁମକୁ ଏଭଳି ଅବସ୍ଥାକୁ ଆଣିଛି? ଆମକୁ କହ।" ତାପରେ ଧୁନ୍ଧୁ ତାଙ୍କର ଅନୁସରଣକାରୀମାନେ ସହିତ ଉତ୍ତର ଦେଲେ: "ଏଠି କାରଣଟି ଶୁଣ।