ସେଠାରେ ସେ ଜଗତ୍ନାଥ, ଚକ୍ରଧାରୀ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ, ତିନି ଜଗତ୍ର ମାଲିକ ତ୍ରିବିକ୍ରମଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ଏହି ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ର ଶ୍ୱାମୀ, ବଳିକୁ ବାନ୍ଧିବେ। କିନ୍ତୁ ଏହି ବଳିକୁ କେଉଁଠି ଏବଂ କିଏ ପାଇଁ ବିଷ୍ଣୁ ବାନ୍ଧିଥିଲେ? ଏହି ଘଟଣା କେବେ ଘଟିଥିଲା ଏବଂ କିଏଙ୍କୁ ସେ ଠକାଇଥିଲେ? ଏହି ବଳି ଏକ ଦାନବୀ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଥିଲେ। ସେ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଦେବତାମାନଙ୍କଠାରୁ ଅଜୟତ୍ୱ ଚାହିଁଥିଲେ, ଓ ନାରଦ, ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ସେ ଶୂରବୀର ଶ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ। ଧୁନ୍ଧୁ ନାମକ ଦାନବ ଏବଂ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଜୀବିତ ଥିବାବେଳେ ବି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସ୍ଥାନ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ସେ ମନ୍ଦରାଚଳ ପର୍ବତରେ ଧୁନ୍ଧୁଙ୍କ ଶରଣ ନେଇ ରହିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଦୁଃଖରେ ଅନୁଭୂତ ହେଉଥିଲେ। ତେଣୁ ଦାନବମାନେ କହିଲେ, "ଚଳ, ଆମ ପ୍ରବୀଣ ଭାଇଙ୍କ ସଭାକୁ ଯାଉ, ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଜୟ କରିବାକୁ। କେଉଁ ପଥେ ଆମେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରାଚୀନ ସିଂହାସନକୁ ପହଞ୍ଚିପାରିବୁ? ଏହି ରାସ୍ତା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ, ଏଠାରୁ ଆଗକୁ ଯିବା ଅତି କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ।" "ଯେଉଁମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେମାନେ ଦିଗ୍ଦର୍ଶନ କଲେ ଦାନବମାନେ ଓ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇଯାନ୍ତି। ମହାସୁର, ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଗୋମାତାମାନେ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଧୂଳି ଏଠାରେ ବିନାଶ ଆଣେ। ଯେଉଁଠି ପ୍ରଧାନ ସାଧ୍ୟମାନେ ଦଢ଼ିଛନ୍ତି, ମହାସୁର, ସେଠି ତାଙ୍କର ଶ୍ୱାସ ଓ ବାୟୁ ଆମ ପାଇଁ ଅସହ୍ୟ। ଯାହାର ନିବାସ ସତ୍ୟରେ ନାମିତ, ଦୟାଳୁ, ଦାତା, ସେ ତୁମର ନିବାସ। ତୁମ ସମାନ ଗୁଣୀ ଅସୁରମାନେ ଦୃତିରେ ଛୋଟ ହୋଇଯାନ୍ତି।" "ବିରାଜ ଲୋକ, ଯାହାକୁ ଧୁନ୍ଧୁ କୁହାଯାଏ, ସେଠାକୁ ମଣିଷମାନେ ଚଢ଼ିବା ସର୍ବଦା କଠିନ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିବାସକୁ ଯିବାକୁ ଚାହିଁ, ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରିବା ଇଚ୍ଛା କଲେ।" "ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ର କିପରି ଦେବତାମାନେ ସହିତ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ? ଆମେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଜାଣିନାହିଁ, ନିଶ୍ଚୟ ଶୁକ୍ର ଏହିଥିରେ ପାଣିପାତି ଅଛନ୍ତି।" ତେଣୁ ସେମାନେ ଶୁକ୍ରଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ: "କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସିଂହାସନ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ?" ଶକ୍ରଙ୍କ ପୌରାଣିକ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରାଚୀନ ଅଟୁଟ। ଦାନବନାୟକ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସ୍ଥାନ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ତେବେ, ସେ ଅସୁରମାନଙ୍କ ଆଚାର୍ୟ ଓ ସ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନବମାନେକୁ ଡାକିଲେ। ସେ ସମୟରେ, ପୃଥିବୀରେ ଆସି, ଭୂମିପତିମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବାକୁ ଚାହିଲେ। ଧନ-ରତ୍ନ ଆଣିବାକୁ ଓ ଯକ୍ଷମାନେକୁ ଖବର ଦେବାକୁ କହିଲେ। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ପହଞ୍ଚି, ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ ହେଲା। ସେ ଆନନ୍ଦରେ "ଏହିପରି ହେଉ" ବୋଲି କହିଲେ, ଧନାଧ୍ୟକ୍ଷମାନେ ଆଦେଶ ଦେଲେ। ଶୁକ୍ର, ଭୃଗୁମୁନିଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ବଳିଙ୍କୁ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଦୀକ୍ଷିତ କଲେ। ଶୁକ୍ରଙ୍କ ଅନୁମତି ଓ ତାଙ୍କର ପଣ୍ଡିତ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ, ଅସୁରମାନେ ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ହୋଇଥିଲେ ଲୋହିଆ କେଶଧାରୀ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମହାସୁର, ଅଶ୍ୱଙ୍କ ପଛରେ। ତାଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ଗନ୍ଧ ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଯିବାରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକରେ ବାୟୁ ଚାଲିଲା। ଏହା ପରେ, ଭୟଭୀତ ଦେବତାମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଜନାର୍ଦନଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ, ଯିଏ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ଓ ପରମ ଲକ୍ଷ୍ୟ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଭୟରେ କଣ୍ଠ ଅଟକି ଉପସ୍ଥାନ କଲେ। "ଆମର ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣ, ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦୁଃଖ ନାଶ କର। ବଳି, ତିନି ଲୋକର ନାୟକ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଜୟ କରି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି। ସେ ଏପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉଛନ୍ତି, ଯେପରି ଅବିହୃତ ରୋଗ ବଢ଼ିଯାଏ।