ଏହି ଦିବ୍ୟ କଥାରେ, ଚତୁର୍ଥୀ ରୂପେ ଏକ ନୀଳ ଶାଢ଼ି ପିଣ୍ଧିଥିବା ମହିଳା, ବୃଷଭ ଉପରେ ଆସୀନ ଥିଲେ । ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସେହି ଧଳା ରୂପାବଳୀକୁ ସରସ୍ୱତୀ ବୋଲି କୁହନ୍ତି । କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ସେ ଲାଲ ରଙ୍ଗ ଥିବା ଜୟଶ୍ରୀ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରନ୍ତି । ବୈଶ୍ୟମାନେ ସେ ହଳଦିଆ ପୋଷାକ ପିଣ୍ଧିଥିବା ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦେହ ଥିବା ମହିଳାଙ୍କୁ ସଦା ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜନ୍ତି । ଶୂଦ୍ରମାନେ ଗଭୀର ଭକ୍ତି ସହିତ ନୀଳ ଦେହ ଥିବା ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି । ଏପରି ଭାବରେ, ଚକ୍ରଧାରୀ ଭଗବାନ୍ ସେହି ସମସ୍ତାଙ୍କୁ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ରୂପରେ ବିଭକ୍ତ କରିଥିଲେ । ଇତିହାସ, ପୁରାଣ, ବେଦ ଓ ତାଙ୍କର ଶାଖା, ନିୟମିତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ, ମୁକ୍ତା, ସୁନା, ଚାନ୍ଦି, ରଥ, ଘୋଡ଼ା, ହାତୀ, ଓଳଙ୍କାର, ଗାଈ, ମହିଷ, ଗଧା, ଉଣ୍ଟ, ସୁନା ଭୂମି ଓ ବସ୍ତ୍ର — ଏସବୁ ବିଭିନ୍ନ ଜାତିରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମୂଳ ଏକଟି ଅଟୁଟ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଅଛି । ଏହି ସମସ୍ତ ମୂଳ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ ଉତ୍ତମ ମାନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ । ଏଥିରେ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି । ଦାନର ଅରଣ୍ୟରେ, ବଡ଼ ପଦ୍ମକୁ ଆଶ୍ରୟ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଦେଖାଯାନ୍ତି । ଏହିପରି ଲୋକମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥାଆନ୍ତି । ନ୍ୟାୟ ଓ ଅନ୍ୟାୟ ଖର୍ଚ୍ଚ ସହିତ ଜଡିତ ଲୋକମାନେ ବଡ଼ ନୀଳ ପଦ୍ମକୁ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତି । ଚୋରି ଓ ମିଥ୍ୟା କଥା କହୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଶଂଖକୁ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତି । ଏପରି ଭାବରେ ଦାନର ନିର୍ଣ୍ଣୟ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି । ଦାନର ଅରଣ୍ୟର ନାଥ, ମୋର ଏକ ବ୍ରତ ଅଛି, ଯାହା ସଦ୍ବ୍ୟବହାରୀ ଲୋକମାନେ ମଞ୍ଜୁର କରିଛନ୍ତି । ଏହି ତିନି ଲୋକରେ ତୁମ ସମ୍ମାନ କିମ୍ବା ଶକ୍ତିରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆଉ କେହି ନାହାନ୍ତି । ଯେଉଁପରି ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମର ପ୍ରାକ୍ରମ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜାଙ୍କୁ ଜୟ କରିଛ, ଏହା ଚମତ୍କାର ନୁହେଁ । ତୁମର ଅପୂର୍ବ ସାହସ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛ । ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଦାନବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବଳି, ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ନୁହେଁ । ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କ ପୂର୍ବଜ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଅତିକ୍ରମ କରିଛ । ଏପରି କଥା ବୋଲି, ସେ ବଳିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ । ତାଙ୍କ ପ୍ରବେଶ ପରେ, ସେହି ମହିଳାମାନେ ବିଧବା ଭଳି ହୋଇଯିବା ଦେଖାଗଲା । ତାଙ୍କର ତେଜ, ବୁଦ୍ଧି, ପ୍ରୟାସ, ଶ୍ରୀ, ଜ୍ଞାନ, ଆଚରଣ ଓ ଦୟା — ଏସବୁ ବଳିଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ସେଠାରେ ସ୍ଥିର ହେଲେ । ବଳି ଏକ ଯଜ୍ଞକାରୀ, ତପସ୍ବୀ, ସହିଷ୍ଣୁ, ସତ୍ୟବାଦୀ, ଦାତା, ନିଜ ଜନଙ୍କୁ ସମ୍ବଳ ଓ ସୁରକ୍ଷା ଦେଇଥିବା ରାଜା ଥିଲେ । ସେ ସଦା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ନିଜେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରେ ଓ ମାନବ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଭୋଗରେ ରତ ଥିଲେ । ଏହି ସମୟରେ, ଶଚୀପତି ଇନ୍ଦ୍ର ଦେବତାମାନେ ସହିତ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିବାସକୁ ଗଲେ । ସେଠାରେ ସେ ତାଙ୍କ ପିତା କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଋଷିମାନେ ସହିତ ବସିଥିବା ଦେଖିଲେ । ବ୍ରହ୍ମା, କଶ୍ୟପ ଓ ତପସ୍ଵୀମାନେ ସମ୍ମିଳିତ ଦେଖାଗଲେ । ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ, “ପିତାମହ, ବଳି ମୋର ରାଜ୍ୟ ଦଳି ନେଇଛନ୍ତି ।” ପଛରେ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ କଣ ଦୋଷ କରିଛି, କୃପାକରି କହନ୍ତୁ ?” ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, “ତୁମେ ଦିତିଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ତୁମେ ସେ ଶିଶୁକୁ ଅଶୁଚି ସମୟରେ ଖଣ୍ଡିତ କରିଥିଲ । ପରେ ତୁମେ ସେବକକୁ ମଧ୍ୟ ବଜ୍ରଦ୍ୱାରା ହତ୍ୟା କରିଥିଲ । ଏହି ପାପ ଓ ବିନାଶର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କ’ଣ, ଆମକୁ ଜଣାନ୍ତୁ ।” ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ପାଇଁ, ବିଶେଷ କରି ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ କ’ଣ ଉପକୃତିକର, ଏହି ଉପାୟ କ’ଣ ? ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କର; ସେ ତୁମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦେବେ । ଦେବତାମାନେ କହିଲେ, “ମାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତି କ୍ଷଣିକ ସମୟରେ ବଡ଼ ସମୃଦ୍ଧି ଆସେ ।