ସେଇ ସମୟରେ, ବଲିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଜଣେ ମହିଳା ଆସି, ନମ୍ର ସ୍ୱରରେ ପଚାରିଲେ, "ଆପଣ କିଏ? ମୋ ପାଖକୁ କିଏ ଆସିଛନ୍ତି, ଏହାର କାରଣ କ'ଣ?" ତାହାର ପ୍ରତିଉତ୍ତରରେ ସେ କହିଲେ, "ହେ ବଲି, ଶୁଣନ୍ତୁ, ମୁଁ ଏଠାରେ ରାଜ୍ୟରାଣୀ ଭାବେ ବଳପୂର୍ବକ ଆଣି ଦିଆଯାଇଛି। ମଘବାନ (ଇନ୍ଦ୍ର) ମୋତେ ତ୍ୟାଗ କରିଛନ୍ତି, ଏହି କାରଣରୁ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଛି।" ତାପରେ ସେ ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଲେ: ଜଣେ ଶ୍ୱେତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ଶ୍ୱେତମାଳା ଓ ଶ୍ୱେତ ଅଙ୍ଗରାଗ ଲଗାଇଛନ୍ତି। ଅନ୍ୟେ ରକ୍ତବସ୍ତ୍ର, ରକ୍ତମାଳା ଓ ଲାଲ ଅଙ୍ଗରାଗ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି। ତୃତୀୟେ ହଳଦିଆ ବସ୍ତ୍ର, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦେହ ଏବଂ ହଳଦିଆ ମାଳା ଓ ଅଙ୍ଗରାଗ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ଚତୁର୍ଥୀ ନୀଳବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ନୀଳ ମାଳା, ନୀଳ ଗନ୍ଧ ଓ ଅଙ୍ଗରାଗ ଲଗାଇଛନ୍ତି। ଯିଏ ଶ୍ୱେତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ପବିତ୍ର ଓ ଗୁଣବତୀ, ସେ ହାତୀରେ ବସିଛନ୍ତି। ଯିଏ ଲାଲ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ଅଶ୍ୱାରୋହିଣୀ, ସେ କାମନାର ଅଧିକାରିଣୀ। ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦେହ ଓ ହଳଦିଆ ବସ୍ତ୍ରଧାରିଣୀ ଚାରିଅଟ୍ରେ ବସିଛନ୍ତି। ଚତୁର୍ଥୀ, ନୀଳ ବସ୍ତ୍ରର ଗୁଚ୍ଛ ପରି, ବୃଷଭରେ ଅସୀନା। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏହି ଶ୍ୱେତ ରୂପାଣୀଙ୍କୁ ସରସ୍ୱତୀ ବୋଲି କହନ୍ତି। କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଲାଲ ଦେହ ଧାରିଣୀଙ୍କୁ ଜୟଶ୍ରୀ ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି। ବୈଶ୍ୟମାନେ ସଦା ହଳଦିଆ ବସ୍ତ୍ର ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦେହ ଧାରିଣୀଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି। ଶୂଦ୍ରମାନେ ଗଭୀର ଭକ୍ତିସହିତ ନୀଳବର୍ଣ୍ଣାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତ ନାରୀମାନେ ଚକ୍ରଧାରୀ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଭିନ୍ନ ଭାବେ ପରିଚୟ ପାଇଛନ୍ତି। ଇତିହାସ, ପୁରାତନ କଥା, ବେଦ ଓ ତାଙ୍କର ଶାଖା, ନିୟମିତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ; ମୁକ୍ତା, ସୁନା, ଚାନ୍ଦି, ରଥ, ଘୋଡ଼ା, ହାତୀ, ଭୂଷଣ; ଗାଈ, ମହିଷ, ଗଧା, ଉଠ, ସୁନା ଭୂମି ଓ ବସ୍ତ୍ର—ଏହି ସମସ୍ତ ଜାତିର ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ମୂଳ ଉତ୍ପତ୍ତି ଅଛି। ଏହି ସମସ୍ତ ଉତ୍ପତ୍ତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ହୁଏ। ମୁଁ ଏହା ବିଷୟରେ ଆପଣଙ୍କୁ କହିବି। ଦାନର ଅରଣ୍ୟରେ, ଯେଉଁମାନେ ମହାପଦ୍ମକୁ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶାନ୍ତି ଓ ସନ୍ତୁଷ୍ଟିର ଉଦାହରଣ। ଯେଉଁମାନେ ନୀଳ ପଦ୍ମକୁ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନ୍ୟାୟ ଓ ଅନ୍ୟାୟ ଖର୍ଚ୍ଚରେ ଲିପ୍ତ। ଯେଉଁମାନେ ଶଂଖକୁ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଚୋରି ଓ ମିଥ୍ୟା କଥାରେ ଲିନ୍। ଏପରି ଭାବେ ଦାନର ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଇଛି। ହେ ଦାନର ଅରଣ୍ୟର ପ୍ରଭୁ, ମୋର ଏକ ବ୍ରତ ଅଛି, ଯାହା ସଦ୍ଗୁଣୀମାନେ ମଞ୍ଜୁର କରିଛନ୍ତି। ଏହି ତିନି ଲୋକରେ କେହି ଆପଣଙ୍କ ସମାନ କିମ୍ବା ଆପଣଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାହାନ୍ତି। ଯେଉଁ ଶୂରତା ସହିତ ଆପଣ ଦେବେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଜିତିଛନ୍ତି, ଏହା ଦେଖି, ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ପ୍ରାକ୍ରମ ଦେଖି, ଏହା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ନୁହେଁ, କାରଣ ଆପଣ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କ ବଂଶର ଅନ୍ତର୍ଗତ। ଏହି ପ୍ରଭାବରେ ଦୈତ୍ୟପିତାମହ ମଧ୍ୟ ଆପଣଠାରେ ଅତିକ୍ରମିତ।" ଏପରି ଭାବେ ସେ ବଲିଙ୍କୁ କହିଲେ। ସେଉଁଠି ସେ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ନାରୀମାନେ ବିଧବା ପରି ହେଇଯାଇଥିଲେ। ତାପରେ ତେଜ, ବୁଦ୍ଧି, ପ୍ରୟାସ, ସମୃଦ୍ଧି, ଜ୍ଞାନ, ଆଚରଣ ଓ ଦୟା—ଏହି ସମସ୍ତ ଗୁଣ ବଲିଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରି, ଇଚ୍ଛାମୁତାବକ ଶାନ୍ତି ଲାଭ କରିଥିଲେ। ବଲି ଯଜ୍ଞ କରୁଥିଲେ, ତପସ୍ୱୀ, ମୃଦୁ, ସତ୍ୟବାଦୀ, ଦାତା, ପ୍ରଜାପାଳକ ଓ ସ୍ୱଜନଙ୍କ ରକ୍ଷକ ଥିଲେ। ସେ ସଦା ତେଜସ୍ୱୀ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ସଂଯମୀ ଓ ମନୁଷ୍ୟ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ଭୋଗବିଲାସର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରୁଥିଲେ। ଏପରି ସମୟରେ, ଶଚୀପତି ଇନ୍ଦ୍ର ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିବାସକୁ ଗଲେ। ସେଉଁଠି ତାଙ୍କ ପିତା କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଋଷିମାନେ ସହିତ ବସିଥିବା ଦେଖିଲେ।