ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ ପାଖରେ ବଳୀ ନମ୍ରତାର ସହ ଜିଜ୍ଞାସା କଲେ, “ଯଦି ଏହା ଉଚିତ ହୁଏ, ମହାବାହୁ, ଆପଣ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଶବ୍ଦ କହନ୍ତୁ।” ଏହା ଉପରେ ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଧର୍ମ ଓ ଧନର ସଂଯୋଗରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଉପଦେଶ ଦେଲେ। ସେ କହିଲେ, “ଧର୍ମକୁ ଭଙ୍ଗ କରିବା ବିନା ଯେଉଁ ଧନ ଅର୍ଜନ ହୁଏ, ଏହା ଉତ୍ତମ। ଏଠାରେ ଓ ପରଲୋକରେ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଉପକୃତ, ତୁମେ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ କର। ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟରେ କେହି ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହାରାଉନ୍ତି ନାହିଁ, ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ କର, ବୁଦ୍ଧିମାନ। ଯେଉଁ କାରଣରେ ଆମ ଘରରେ ସମସ୍ତେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୋଷରେ ବାସ କରନ୍ତି—ବୃଦ୍ଧ, ବନ୍ଧୁ, ଧର୍ମିକ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଓ କୀର୍ତି—ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ କର। ତୁମେ ଶୁଧ୍ଧ ଆଚରଣ ଓ ପ୍ରୟାସରେ ତୁମେ ବିଶ୍ୱରେ କୀର୍ତିମାନ୍ୟ ହେବା। ରାଜାମାନେ ଏଠାରେ ସେବାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି ଶ୍ରୀ ଅର୍ଜନ କରନ୍ତି। ଏହିପରି ଦ୍ୱିଜାତି, ଯେଉଁମାନେ ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରବୀଣ, ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି; ଯଜ୍ଞାଗ୍ନିର ଧୂଆଁରେ ରାଜାଙ୍କ ଶାନ୍ତି ଲାଭ ହୁଏ। ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଅଗ୍ରଗତି କରି କହିଲେ, “ଦୈତ୍ୟପତି, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଜନସମୂହକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେବାର କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତୁ। ବ୍ୟବସାୟ ଓ ବେଶ୍ୟା ଜୀବନ ଯାପନ କରୁଥିବାମାନେ ପଶୁଗୁଡିକୁ ପାଳନ କରନ୍ତୁ। ଶୂଦ୍ରମାନେ, ଦୈତ୍ୟମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସଦା ତୁମ ଆଜ୍ଞାକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତୁ। ଏପରି ହେଲେ ଧର୍ମ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବା; ଧର୍ମ ବୃଦ୍ଧି ହେଲେ ରାଜାମାନେ ଉଦୟ ହେବେ। ଏହି ବୃଦ୍ଧି ସହ ତୁମର ନିଜ ଶ୍ରୀ ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ; ଏହାର ଅବନତି ହେଲେ ହାନି ହୁଏ।” ବଳୀ ବଡ଼ ଋଷିଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଭାବେ କହିଲେ, “ତୁମେ ଯାହା ଆଜ୍ଞା ଦେବେ, ମୁଁ ସେ କରିବି।” ବଳୀ ସଦା ଧର୍ମ ଅନୁସୃତ ଥିଲେ, ତିନି ଲୋକର ଶାସନ କରିଥିଲେ। ସେ ନିଜର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚରିତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶରଣ ନେଲେ। ନିଜ ତେଜରେ ସେ ଦେବ ଦାନବ ଓ ନିଜ ରାଜ୍ୟକୁ ଚମକାଇଲେ। ଏହାରେ ଏକ ଦେବତା କହିଲେ, “ହେ ଦେବତାମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବଳୀଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ମୋର ସ୍ୱଭାବ ନଷ୍ଟ ହୋଇଛି। ତୁମର ନୁହେଁ, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଳୀ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କର ଶକ୍ତି ନେଇଛି। ବଳୀଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟମଧ୍ୟ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଛି। ହରି ଛଡ଼ା, ଯାହାର ହଜାର ମୁଣ୍ଡ ଓ ଦଶ ଶତ ପାଦ ଅଛି, ସେ ବଳୀଙ୍କୁ ଧର୍ମର ସଂପତ୍ତି ଆପସେ ନେବେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ନିରାଶ ହେବାକୁ ଦେଖି, ସେ ବିଭିତକା ଉଦ୍ୟାନକୁ ଗଲେ। ଏଠି ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣରେ ଧର୍ମ ଚାରି ପାଦରେ ବିଦ୍ୟମାନ ହେଲା, ନାରଦ। ଦୟା, ଦାନ, ଦିନ, ସେବା ଓ ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟ ବ୍ୟାପିଥିଲା। ବଳୀ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟ ପୁନଃପୁନଃ ଅନୁସୃତ ହେଲେ। ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ସଦା ନିଜ ଜନସମୂହର ସୁରକ୍ଷା ଓ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ଥିଲେ। ତିନି ଲୋକର ଶ୍ରୀ, ଦୟାଲୁ, ଦାନଦାତା, ବଳୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ। ସେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ତୁମେ କିଏ? ମୋ ପାଖକୁ କାହିଁକି ଆସିଛ?” ଶ୍ରୀ କହିଲେ, “ବଳୀ, ଶୁଣ, ମୁଁ ବଳପୂର୍ବକ ଏଠାକୁ ରାଣୀ ଭାବରେ ଆସିଛି। ମଘବନ୍ ମୋତେ ତ୍ୟାଗ କରିଛି, ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି।” ସେଠି ଚାରି ଶ୍ରୀ ଦେଖାଗଲେ—ଏକ ଶ୍ରୀ ସ୍ଫଳ ଶ୍ବେତବସ୍ତ୍ର, ଶ୍ବେତ ମାଳା ଓ ଅଙ୍ଗରାଗ ପରିଧାନ କରିଛି; ଦ୍ୱିତୀୟ ଲାଲବସ୍ତ୍ର, ଲାଲ ମାଳା ଓ ଅଙ୍ଗରାଗ ପରିଧାନ କରିଛି; ତୃତୀୟ ହଳଦୀବସ୍ତ୍ର, ସୁନା ରଙ୍ଗର ମାଳା ଓ ଅଙ୍ଗରାଗ ପରିଧାନ କରିଛି; ଚତୁର୍ଥ ନୀଳବସ୍ତ୍ର, ନୀଳ ମାଳା, ନୀଳ ଗନ୍ଧ ଓ ଅଙ୍ଗରାଗ ପରିଧାନ କରିଛି। ଶ୍ବେତବସ୍ତ୍ରା ଶ୍ରୀ, ଶୁଭ୍ର ଓ ଧର୍ମିକ, ହାତୀରେ ବସିଛନ୍ତି; ଲାଲବସ୍ତ୍ରା ଶ୍ରୀ, ଅଶ୍ୱରେ ବସିଛନ୍ତି, ରାଗରେ ଭରିଆ; ହଳଦୀବସ୍ତ୍ରା ଶ୍ରୀ, ସୁନା ପ୍ରଭାରେ ଚମକୁଛନ୍ତି, ରଥରେ ବସିଛନ୍ତି।