ଦେବତାମାନେ ଦାନବମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ, ଏହି ସମୟରେ ବିଷ୍ଣୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ। ତାପରେ, ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ଦାନବ ତାଙ୍କର ଗଦା ନେଇ ଦେବତାମାନଙ୍କର ସେନାକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ସେ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଭାବରେ ଦେବସେନା ଉପରେ ଚଢ଼ିଗଲେ ଏବଂ ହଜାର ହଜାର ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରହାର କରି ଭୂମିରେ ଫେଲାଇଦେଲେ। ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ। ଏହାର ପରିଣାମ ହେଲା—ଦେବସେନା ଭିତରେ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନ ଓ ପ୍ରଭାବ ଦେଖାଗଲା; ତୁମ ସେନା ମଧ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ଯେତେବେଳେ ଜନାର୍ଦନ, ଦେବତାଙ୍କର ଦେବ, ବିଦାୟ ନେଲେ, ଅଧିକାଂଶ ଦେବତାମାନେ ନିରାଶ ହୋଇପଡ଼ିଲେ। ତିନି ଲୋକ ଜିତିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା ସମସ୍ତେ ପଛୁଆ ହେଇ ଦଢ଼ାଇଗଲେ। ସେମାନେ ସ୍ଵର୍ଗ ଛାଡ଼ି ବ୍ରହ୍ମାର ଲୋକକୁ ପହଁଚିଲେ। ବଳି, ତାଙ୍କର ପୁଅ, ଭାଇ ଏବଂ ନିଜ ଜନାନ୍ତୁ ସହିତ ଏହି ସ୍ଵର୍ଗର ଉପଭୋଗକାରୀ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ବରୁଣ ମାୟା ହେଲେ, ସୋମ ରାହୁ ହେଲେ, ହ୍ଲାଦା ହୁତାଶନ ହେଲେ। ଏହି ନିଯୁକ୍ତ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, ଏଠି ଶକ୍ର ମଧ୍ୟ ବଳିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହେଲେ। ବଳି, ଦଶ ଲୋକର ନାଥ, ଭୂର୍, ଭୁଵଃ ଓ ସ୍ଵର୍ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ଏଠି, ବିଶ୍ୱବାସୁ ନେତୃତ୍ୱରେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ବଳିଙ୍କର ପୂଜା କରୁଥିଲେ। ଯକ୍ଷ, ବିଦ୍ୟାଧର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସଙ୍ଗୀତ ଉପକରଣ ବଜାଇଥିଲେ। ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବଳି ନିଜ ମନରେ ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ତାଙ୍କର ପ୍ରପୂର୍ବଜ, ଉପରେ ଚିନ୍ତନ କଲେ। ସେ ନିମ୍ନଲୋକରୁ ଶୀଘ୍ର ଅବିନାଶୀ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଆସିଲେ। ହାତ ଯୋଡି ସମ୍ମାନରେ ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ ଚରଣ ପାଖରେ ବନ୍ଦନା କଲେ। ପ୍ରହ୍ଲାଦ ତାଙ୍କୁ ଉଠାଇ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆସନରେ ବସିଲେ। ଦେବତାମାନେ ପରାଜିତ ହେଲେ, ଶକ୍ରଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ବଳିଙ୍କ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବରେ ଅଧିକୃତ ହେଲା। ବଳି ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତିନି ଲୋକର ଶାସନ ଉପଭୋଗ କର, ମୁଁ ତୁମର ଦାସ ଭାବରେ ଆଗରେ ଦଢ଼ିଛି। ତୁମର ପାଦପୂଜାରେ ବ୍ୟସ୍ତ ହେଇ, ମୁଁ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଅନ୍ନ ଖାଉଛି।” ଏହି ଶିକ୍ଷକ ସେବାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ଦୃଢତା, ହେ ଭଗବନ, ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଧର୍ମ, କାମ ଓ ଅର୍ଥ ସଫଳ କରିଥିବା କଥା କହିଲେ। ଯେପରି ଜନକ ଚାହିଲେ ଦେଇଥିବା ଦାନ, ତେପରି ପୁଅମାନେ; ବଳି ବର୍ତମାନ ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସରେ ଲିନ ଅଛନ୍ତି। ଏହିପରି, ଏବେ ସଦା ଶିକ୍ଷକ ସେବାରେ ନିମଗ୍ନ ରୁହ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରାଜସିଂହାସନରେ ବଳି ଶୀଘ୍ର ବସିଲେ। ସିଂହାସନରେ, ଦାୟିତ୍ୟମାନଙ୍କର ନାଥ ବଳି ମଘବନ୍ ପରି ଚମକିଲେ। ପ୍ରହ୍ଲାଦ ତାଙ୍କୁ ମେଘର ଗର୍ଜନ ପରି ଗଭୀର କଥା କହିଲେ—“ତୁମେ ମୋତେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷ ବିଷୟରେ ଶିକ୍ଷା ଦିଅ। ଯଦି ଯଥାୟ, ହେ ବଳଶାଳୀ, ପରବର୍ତ୍ତୀ କଥା କହ।” ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କଥା କହିଲେ, ଯାହା ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥ ସହିତ ଯୁକ୍ତ। ଯେଉଁ ଅର୍ଥ ଉପାଧି ଧର୍ମକୁ ଭଙ୍ଗ କରିନାହିଁ, ଯାହା ଏଠି ଓ ପରଲୋକରେ ଉପକୃତି ଦେଇଥାଏ, ହେ ପୁଅ, ସେ କାର୍ଯ୍ୟ କର। ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟରେ କ୍ୟାନ ହାନି ନାହିଁ, ସେ କାର୍ଯ୍ୟ କର, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ। ଏହି ଉପାୟରେ ଆମ ଘର ଏକାଗ୍ର ଉପଭୋଗରେ ରହିପାରିବ। ଏକ ବୃଦ୍ଧ, ଏକ ନିଜଜନ, ଏକ ଗୁଣୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏବଂ ଯଶ ଓ କୀର୍ତ୍ତି, ଏବଂ ତୁମର ଶୁଭ୍ର ଆଚରଣ ଓ ପ୍ରୟାସରେ ତୁମେ ଜଗତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବ। ରାଜାମାନେ ଏଠି ନିଷ୍ଠାପୂର୍ଣ୍ଣ ସେବାର ଦୃଢତାରେ ଶ୍ରୀ ଲାଭ କରନ୍ତି। ତେଣୁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ହୋଇ, ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି; ହବନ ଧୂଆଁ ଦ୍ୱାରା ରାଜାଙ୍କର ଶାନ୍ତି ଲାଭ ହୁଏ।