ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ର ସ୍ୱାମୀ, ଭଗବାନ୍, ମାରୁତମାନେଙ୍କ ଦଳକୁ ଶାନ୍ତ କରି, ସେମାନେ ଉପରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଚାକ୍ଷୁଷ ମନୁଙ୍କ ଅନ୍ତରାଳରେ ଯାହା ଘଟିଥିଲା, ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି, ଶୁଣ। ସପ୍ତ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ, ସେଠାରେ ଭଗବାନ୍ ମହାତ୍ମା ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଏକ ମହିଳା ମଧ୍ୟ ସରିତା ତୀରକୁ ଆସି, ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ବିଘ୍ନ ଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ତାହାଦେଖି, ମହାର୍ଷି ମଙ୍କଣକ ଏହି ମୂଢ଼ା ନାରୀଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ, "ତୁମକୁ ଏକ ଘୋଡ଼ା ବଳିସଭାରେ ବିନାଶ କରିଦେବ।" ସପ୍ତ ସରସ୍ୱତୀଠାରୁ ସପ୍ତ ମାରୁତ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ତାଙ୍କ ଜନ୍ମ କଥା ଶୁଣିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୁଏ ଏବଂ ମହାପୁଣ୍ୟ ଉଦୟ ହୁଏ। ଏହି ସମୟରେ, ପ୍ରହ୍ଲାଦ ମନ୍ତ୍ର ଦାତା ଥିଲେ, ଶୁକ୍ରାଚାର୍ୟ ବଂଶପୁରୋହିତ ଥିଲେ। ସମସ୍ତ ସଭାଗଣ ଏକାଠି ହେଲେ, ଦେଖିବାକୁ ଆଗ୍ରହ କଲେ। ତାପରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଉଚ୍ଚକୁଳୀନ ବୃଦ୍ଧମାନେଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, "ମୋ ପାଇଁ କି ସର୍ବୋତ୍ତମ କଳ୍ୟାଣକାରୀ?" ସମସ୍ତେ କହିଲେ, "ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ଏବଂ ଆମର ମଙ୍ଗଳ, ସେଇ କର।" ଏହିପରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ତିନି ଲୋକରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲେ। କିନ୍ତୁ ଦାନବ ନାୟକମାନେଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିସାମ୍ନାରେ, ସେ ନଖଦ୍ୱାରା ଚିରି ହତ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ମଙ୍ଗଳରେ, ମହାବଳୀ, ଆମେ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜିଲୁ। ଏହିପରି, ତୁମ ଦୃଷ୍ଟିସାମ୍ନାରେ କୁଜମ୍ଭକୁ ମଧ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁ ନିବୃତ୍ତ କଲେ, ପଶୁ ଭଳି। ବିରୋଚନ, ତୁମ ବାପା, ବିଧ୍ୱଂସ ହେଲେ—ମୁଁ ଏହା ତୁମକୁ କହୁଛି। ତାପରେ, ସେ ସମସ୍ତ ମହାସୁରମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ତୟାରି କରିଲେ। ଚର, ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦଳ ମଧ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯାଇଲେ। ସେନାର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ବଳୀ ଓ କାଳନେମି ଅଗ୍ରଭାଗରେ ଦଢ଼ି ହେଲେ। ଭୟଙ୍କର ତାରକ ଦକ୍ଷିଣ ପକ୍ଷରେ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ। ସେ ଦୈତ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ। ଭଗବାନ୍ ମାତଳିଙ୍କ ରଥରେ ଆରୋହଣ କରି, ସଦା ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଜ ନିଜ ଯାନରେ ଚଢ଼ି, ଯୁଦ୍ଧକୁ ଆଗ୍ରହୀ ହୋଇ ଚାଲିଗଲେ। ଭିଦ୍ୟାଧର, ଗୁହ୍ୟକ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ ଓ ନାଗମାନେ କେହି ହାତୀ, କେହି ରଥ, କେହି ଘୋଡ଼ା ଉପରେ ଚଢ଼ିଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଦୈତ୍ୟ ସେନା ଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଧାଇଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦେବମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବିଷ୍ଣୁ ଆରୋହଣ କରି ଅଗ୍ରସର ହେଲେ। ସମସ୍ତ ଉତ୍ତମ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ନମସ୍କାର କଲେ। ସହସ୍ରନୟନ ବିଷ୍ଣୁ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଥିଲେ, ପଛ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ। ଦକ୍ଷିଣ ପକ୍ଷରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଵରୁଣ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ, ପାଶ୍ୱ ରକ୍ଷା କଲେ। ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଉଠାଇ, ତାଙ୍କ ହସ୍ତ ଉଠାଇ ସେମାନେ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଶତ୍ରୁ ସେନା ସହିତ ମୁକାବିଲା କଲେ। ଏଠାରେ ବୃକ୍ଷ ନଥିଲା, ପକ୍ଷୀ ନଥିଲା—ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ସେଇ ପର୍ବତ ଶୃଙ୍ଗରେ, ପୂର୍ବରୁ ବାନର ଓ ହାତୀ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି ଯୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲା, ସେପରି ଘଟିଲା। ଆକାଶରେ ସଂଧ୍ୟାବର୍ଣ୍ଣ ମେଘ ଦେଖାଦେଲା, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଦିନ ଓ ରାତି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ 'କାଟ, ଭଙ୍ଗ' ଭାବରେ ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଯିବାକୁ ଲାଗିଲା। ରକ୍ତ ଧାରା ଧୂଳି ସହିତ ମିଶି, ଅସ୍ପଷ୍ଟତା ଉତ୍ପନ୍ନ କଲା। ସମସ୍ତେ ଜ୍ଞାନୀ ସ୍କନ୍ଦ ସହିତ ଏକାଠି ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ। ଦୈତ୍ୟମାନେ, ମାୟା ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୟଙ୍କର, ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରହାର କରିଲେ। ନାରଦ, ସେଠାରେ ଦେବତାମାନେ, ସ୍କନ୍ଦ ସହିତ, ଦୈତ୍ୟମାନେଙ୍କ ହାତରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାଜିତ ହେଲେ।