ଏହି ଉପାଖ୍ୟାନରେ, ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ଘଟିଲା। ମହାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଋଷିମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମେ ଯାଅ; ସାତିଜଣ ପୁଅ ହେବେ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କମଧ୍ୟରୁ କେବଳ ଏକଜଣ ମଧ୍ୟ ଶୁଭ ହେବେ ନାହିଁ।” ଏପରେ ସମସ୍ତ ମହାନ ଋଷିମାନେ ଚାଲିଗଲେ। ଏହା ପରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ରାଣୀ ଗର୍ଭବତୀ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ସେଇ ରାଜା, ମହାପୁରୁଷଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ, ତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ରୋକିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ରୋକିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଏହି ଦୁଃଖରେ, ରାଜାର ମୃତ୍ୟୁ ହେଲା। ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ, ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ଘଟିଲା—ଅଗ୍ନିର ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ମାଂସପିଣ୍ଡ ପଡ଼ି ଜଳରେ ପଡ଼ିଲା। ଏହି ଭାବରେ, ଉତ୍ତମ ଓ ମନୁଙ୍କ ମଧ୍ୟବର୍ତୀ ସମୟରେ ସେମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏମିତି ଏହି ସାତିଜଣ, ଯେଉଁମାନେ ଗୀତ, ନୃତ୍ୟ ଓ ଖେଳରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ କଥା ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି। ପୁଅ ପାଇବା ଆଶାରେ, ରାଜା ନିଜ ମାଂସ ଓ ରକ୍ତ ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କଲେ। ଏହିପରି, ସେ ଏକପଟେ ନିଜ ଶୁକ୍ର ଓ ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ଗାଈଁ ମଧ୍ୟ ଦାନ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଏକ ଶବ୍ଦ ହେଲା—“ମୋତେ ଫିଙ୍ଗି ଦେବେ ନାହିଁ”—ତଥାପି ରାଜାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲା। ଏହାପରେ, ସେଇ ସାତିଜଣ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ ଓ କନ୍ଦିଲେ। ପରେ, ସେମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହେଇ, ମରୁତମାନଙ୍କୁ ବିଧିବଦ୍ଧ କରି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଏହି ଭାବେ, ରୈବତ କାଳରେ କିଏ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତାହା ମୁଁ କହିବି। ସେଠାରେ ଜଣେ ରିପୁଜିତ୍ ନାମକ ରାଜା ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର କୌଣସି ପୁଅ ଥିଲେ ନାହିଁ। ସେ ସୁରତୀ ନାମକ ଏକ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରି ଘରକୁ ନେଲେ। ଦୁଃଖରେ ଅତି କ୍ଷୁଦ୍ର ହୋଇ, ସୁରତୀ ନିଜ ଶରୀର ତ୍ୟାଗ କରିବାକୁ ଚିନ୍ତା କଲେ। ସମସ୍ତ ତପସ୍ବୀ ମନରେ ତାଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ ହେଲେ। ଏଭଳି ମନସ୍ତତ୍ୱରେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ଏହାପରେ, ସେମାନେ ଚାଲିଗଲେ ଓ ଅଗ୍ନିରୁ ସାତିଜଣ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେମାନେ ମରୁତମାନଙ୍କୁ ବିଧିବଦ୍ଧ କରି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଏବେ ଚାକ୍ଷୁଷ ମନୁଙ୍କ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଯାହା ଘଟିଥିଲା, ତାହା ଶୁଣ। ସାତ ସରସ୍ବତୀ ତୀରେ ସେ ମହାତପସ୍ୟା କଲେ। ସେଠାରେ ଏକ ସୁନ୍ଦରୀ ମହିଳା ନଦୀକୂଳକୁ ଆସି ତାଙ୍କୁ ବିଘ୍ନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ଏହାଦେଖି ମଙ୍କଣକ ନାମକ ଋଷି ତାହାକୁ ଶାପ ଦେଲେ—“ଏକ ଘୋଡ଼ା ଯଜ୍ଞସଭାରେ ତୁମକୁ ବିନାଶ କରିଦେବ।” ଏହିପରି, ସାତ ସରସ୍ବତୀ ରୁ ସାତିଜଣ ମରୁତ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ତାଙ୍କ ଜନ୍ମକଥା ଶୁଣିଲେ, ପାପ ନାଶ ହୁଏ ଓ ମହା ପୁଣ୍ୟ ଉଦୟ ହୁଏ। ଏହି ସମୟରେ, ପ୍ରହ୍ଲାଦ ମନ୍ତ୍ରଦାତା ଥିଲେ ଓ ଶୁକ୍ର ରାଜପୁରୋହିତ୍ ଥିଲେ। ସମସ୍ତ ସଭାମଣ୍ଡଳୀ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ। ସେ ସମସ୍ତ ଉଚ୍ଚଜନ୍ମ ଜ୍ୟେଷ୍ଠମାନେଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ—“ମୋ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ମଙ୍ଗଳମୟ କାହାକୁ କହିବେ?” ସମସ୍ତେ କହିଲେ, “ତୁମ ପାଇଁ ଯାହା ସବୁଠାରୁ ଶୁଭ, ଆମ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସେଇ ଉପକୃତିକର।” ଏହିପରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ତିନି ଲୋକରେ ଇନ୍ଦ୍ର ହେଲେ। ଦାନବନାୟକମାନେ ଦେଖିଥିବାବେଳେ, ସେ ନଖର ଦ୍ୱାରା ଚିରି ହତ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ପାଇଁ, ଶୂଳଧାରୀ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରାଯାଉଛି। ଏହିପରି, କୁଜମ୍ଭକୁ ବିଷ୍ଣୁ ତୁମ ଚକ୍ଷୁସାମ୍ନାରେ ମୃଗର ପରି ବିନାଶ କଲେ। ତୁମ ପିତା ବିରୋଚନ ମଧ୍ୟ ବଧ ହେଲେ—ଏହି କଥା ମୁଁ କହୁଛି। ଏହିପରି, ସେ ସମସ୍ତ ଦାନବମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ନେଲେ। ପଦାତି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସେନାମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଚାଲିଗଲେ। ସେନାର ମଧ୍ୟରେ ବଲି ଓ କାଳନେମି ସାମ୍ନାରେ ଦଢ଼ି ହୋଇ ଦଉଁଥିଲେ।