ଏହି କଥାରେ, ଦେବତାମାନେ ମାରୁତ୍ଗଣଙ୍କୁ "କାନ୍ଦିବେ ନାହିଁ" ବୋଲି କହିଥିଲେ, ଏବଂ ସେହି ପୁଅମାନେ ମାରୁତ୍ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ। ଏହା କହି ହେବା ପରେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେବତାଙ୍କ ପାଖରେ ନେଇଗଲେ। ଏଭଳି ମାରୁତ୍ମାନେ ସ୍ୱାରୋଚିଷ ମନ୍ୱନ୍ତରରେ ଥିଲେ। ଉତ୍ତମ ବଂଶରେ ନିଷଧ ରାଜ୍ୟର ଏକ ରାଜା ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଜ୍ୟୋତିଷ୍ମାନ୍। ସେ ନୀତିରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ସଦ୍ଗୁଣରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ରାଣୀ ଦେବତାଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କ ଅତି ଭଦ୍ର କନ୍ୟା ଥିଲେ, ତିନି ନିଜେ ଫଳ, ଫୁଲ, ପାଣି, ଦରୁ, କୁଶ ଇତ୍ୟାଦି ଏକତ୍ର କରି ନିଜ ପତିଙ୍କ ସେବା କରୁଥିଲେ। ଏହି ସେବା ଓ ତପସ୍ୟାରେ ତିନି ଶରୀରରେ ଶୁଷ୍କ ହେଇଗଲେ, ନାଡି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଏହି ଭଳି ଦେଖି, ତିନି ତପସ୍ୟାରେ ଶରୀର ଶୁଷ୍କ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ ସୁନ୍ଦର ଥିଲେ। ତାପରେ ତିନି କହିଲେ, "ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଆମେ ଦୁଇଜଣ ତପସ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ।" ଏହି କଥା କହି ଏକ ଦିବ୍ୟ ସ୍ୱର ଆସିଲା, "ଚାଲିଯାଉ; ସାତି ପୁଅ ହେବେ, କିନ୍ତୁ କୌଣସି ଶୁଭ ସନ୍ତାନ ହେବେ ନାହିଁ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ମହାର୍ଷିମାନେ ଦୂରେ ଚାଲିଗଲେ। ଏକ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ରାଣୀ ଗର୍ଭବତୀ ହେଲେ, ଆଉ ଏହି ସମୟରେ ରାଜାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲା। ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ ବିରତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ନିବାରଣ କରିଲେ ନାହିଁ। ଏହାପରେ ଅଗ୍ନିର ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ମାଂସ ଖଣ୍ଡ ପାଣିରେ ପଡିଗଲା। ଏହି ଭଳି ମାରୁତ୍ମାନେ ଉତ୍ତମ ଓ ମନୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ଓଡ଼ିଆ କଥା କହିବି, ଯେଉଁମାନେ ଗୀତ, ନୃତ୍ୟ ଓ ଖେଳରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିଲେ। ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ରାଜା ନିଜ ମାଂସ ଓ ରକ୍ତ ଅଗ୍ନିରେ ଅର୍ପଣ କଲେ। ଏବଂ ରାଜା ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ନିଜ ଶୁକ୍ର ଓ ବିଭିନ୍ନ ଗୋମାନେ ଅଗ୍ନିରେ ଅର୍ପଣ କଲେ, ଯେପରି ଆମେ ଶୁଣିଛୁ। ଏକ ସ୍ୱର ଆସିଲା, "ମୋତେ ଫେଙ୍କିବେ ନାହିଁ," କିନ୍ତୁ ରାଜା ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ। ପିଲାମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଏବଂ କାନ୍ଦିଲେ। ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ର ହୋଇ, ମାରୁତ୍ପୁଅମାନେ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କଲେ ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଏବେ ଶୁଣ, ତପସ୍ୟାରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଋଷି, ରୈବତ ମନ୍ୱନ୍ତରରେ କିଏ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ତାଙ୍କୁ ରିପୁଜିତ୍ ନାମରେ ଜଣାଗଲେ, କିନ୍ତୁ ସେଙ୍କର କୌଣସି ପୁଅ ନଥିଲା। ସେ ସୁରତି ନାମକ ଅପରିଣୀତାକୁ ନେଇ ଘରକୁ ଗଲେ। ତିନି ଦୁଃଖରେ ଦେହ ଶୁଷ୍କ ହେଇ, ନିଜ ଆକୃତି ଛାଡ଼ିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ। ସମସ୍ତ ତପସ୍ଵୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ମନରେ ଆକୃଷ୍ଟ ହେଲେ। ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଏବଂ ଚାଲିଗଲେ। ଅଗ୍ନିରୁ ସାତି ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେମାନେ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହେଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ ମାରୁତ୍ମାନେ ଉପରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଏବେ ଶୁଣ, ଚାକ୍ଷୁଷ ମନୁଙ୍କ ମଧ୍ୟବର୍ତୀ କାଳରେ କଣ ଘଟିଲା। ସାତି ସରସ୍ୱତୀ ତୀରେ ସେ ବଡ଼ ତପସ୍ୟା କଲେ। ତାଙ୍କ ରାଣୀ ମଧ୍ୟ ନଦୀକୂଳକୁ ଯାଇ, ତାଙ୍କୁ ବିଘ୍ନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ମଙ୍କଣକ ଋଷି ତାହା ଦେଖି, ତାହା ଭ୍ରମିତ ନାରୀକୁ ଶାପ ଦେଲେ, "ଏକ ଘୋଡ଼ା ତୁମକୁ ବଳିସଭାରେ ନଷ୍ଟ କରିଦେବ।" ସାତି ସରସ୍ୱତୀ ତୀରରୁ ସାତି ମାରୁତ୍ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେମାନଙ୍କ ଜନ୍ମକଥା ଶୁଣିଲେ, ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ ଓ ମହାଧର୍ମ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ପ୍ରହାଦ ମନ୍ତ୍ରଦାତା ଥିଲେ, ଶୁକ୍ର ତାଙ୍କ ପୂରୋହିତ ଥିଲେ। ସମସ୍ତ ସଭା ଏକତ୍ର ହୋଇ, ଏହି କଥା ଦେଖିବାକୁ ଆସିଥିଲେ।