ଏକ ମହା ଯୁଦ୍ଧର ସମୟରେ, କେବଳ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଦୈତ୍ୟ ନିଜ ଗଦାରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲା। ତା’ପରେ ବଣ୍ଡର ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହୃଦୟ ଭେଦି ଗଲା, ତାହାର ପ୍ରାଣ ଯାଇଗଲା ଏବଂ ସେ ଭୂମିରେ ଢଳି ପଡିଲା। ତା’ପରେ ତପସ୍ବୀମାନେ ତା’ର ରଥ, ଉତ୍ତମ ପତାକା ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧୁରା ସହିତ, ତୁରନ୍ତ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲେ। ଦୈତ୍ୟ ନିଜ ଗଦା ଧରି ଦେବତାଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଆଗେଇଲେ। ଦୈତ୍ୟ ନାୟକ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଦଉଁଡି ଦେବମହାଦେବଙ୍କୁ ଯୁକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ, “ତଥାପି, ଆପଣଙ୍କୁ ମୁଁ ଅବଶ୍ୟ ଜିତିବି—ଆଜି ମୋର ପ୍ରତାପ ଦେଖନ୍ତୁ।” ତା’ପରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସହିତ ଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିଜ ଶରୀରରେ ରଖିଲେ। ଦୈତ୍ୟ କହିଲେ, “ଆସ, ଆସ, ଓ ତୃପ୍ତ ଜନ; ମୁଁ ଏକା ଦଉଁଡି ଦଣ୍ଡ ଦେବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।” ଦୈତ୍ୟ ତ୍ୱରିତ ଗତିରେ ଶଙ୍କରଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଦା ଉଠାଇ ଚାଲିଗଲେ।