ଏକ ସମୟର କଥା, ମହାମୁନି, ଯେତେବେଳେ ଅନ୍ଧକ ନିଜ ସେନା ସହିତ ନଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ସେଠାରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦାଧାରୀ ଭଗବାନ୍ ବିଷ୍ଣୁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କର ଶାର୍ଙ୍ଗଧନୁରୁ ମୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିବା ବାଣମାନେ ଦ୍ୱାରା ଦାନବମାନଙ୍କର ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟଙ୍କୁ ବିଦ୍ରୂତ କଲେ। କେତେକଙ୍କୁ ଗଦା ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀରେ ପତିତ କଲେ, ଅନ୍ୟମାନେ ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ବିନାଶ କଲେ। କୃଷ୍ଣ ଅନ୍ୟମାନେ କୁହାଳ ଦ୍ୱାରା ନିକଟକୁ ଆଣି, ମୁଷଳ ଦ୍ୱାରା ଚୂର୍ଣ୍ଣ ବିଚୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ। ସେହିପରି, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ପ୍ରାଚୀନ ପିତାମହ, ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ଜଳରୁ ଗଠିତ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ସ୍ପୃଶିତ ହେଲେ। ଏହି ପବିତ୍ର ଓ ପାପନାଶିନୀ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ପୃଶିତ ହେଲେ। ତାଙ୍କର ନେତୃତ୍ୱରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନାଶ କରୁଥିବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦେଖି ମହାସୁରମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ବଳ ନାମକ ଦାନବମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଭୟଙ୍କର ଉତ୍ସାହରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେ ଦାନୁଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଜୟ ଥିଲେ। ତାହାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ବଜ୍ର ଘୁରାଇ ବଳଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଫିଙ୍ଗି ଦେଇ କହିଲେ, "ମୂର୍ଖ, ତୁମେ ନିହତ!" କିନ୍ତୁ ବଜ୍ର ଭାଙ୍ଗିଗଲା। ବଳ ଭୟରେ ପଳାଇଗଲେ, ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ପୃଷ୍ଠଦେଇ ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ର ଛାଡ଼ିଦେଲେ। ତାଙ୍କୁ ରୋକି ବଲିଗଲେ, "ତୁମେ ସମସ୍ତ ଚଳ ଅଚଳର ରାଜା। ରାଜଧର୍ମରେ ପଳାୟନର କଥା ନାହିଁ।" ଏହିପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ନିକଟକୁ ଯାଇ କହିଲେ, "ପ୍ରଭୁ, ମୋ ଉପରେ କୃପା କରନ୍ତୁ। ବିଷ୍ଣୁ, ଭୂତ-ଭବିଷ୍ୟତ୍ ନାୟକ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଛି। ଦୟାକରି ମୋତେ ଏକ ଅସ୍ତ୍ର ଦିଅନ୍ତୁ।" ତେବେ ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ, "ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରାର୍ଥନା କର, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଦେବେ।" ଏହିପରି ଇନ୍ଦ୍ର ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଶରଣ ନେଲେ, ଏବଂ ନାରଦ କହିଲେ, "ଏବେ ଜମ୍ଭକୁ ଡାକାଯାଉଛି, ତେଣୁ ମୋତେ ଅସ୍ତ୍ର ଦିଅ।" "ତୁମେ ଅହଂକାର ତ୍ୟାଗ କରି ମୋ ଶରଣ ନେଇଛ, ଏହିପାଇଁ..." ଏପରି ବିଭା ଧାରଣ କରିଥିବା ବିଷ୍ଣୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଏକ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚଲିଗଲେ। ଏହାପରେ ଶତ୍ରୁ ନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର ଜମ୍ଭ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ। କିନ୍ତୁ ରୋଷରେ ଜମ୍ଭ ଗଜପତିକୁ ପୃଥିବୀରେ ପତିତ କଲେ। ସେ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ବଜ୍ର ପଡ଼ିଲେ ଯେପରି ଭୂମିରେ ଢଳିଗଲେ। ମନ୍ଦରାଚଳ ପରିତ୍ୟାଗ କରି ସେ ଭୂମିକୁ ବିଲୀନ ହେଲେ। "ଶକ୍ର, ତୁମେ ଧଳିଯିବ ନାହିଁ, ଆଜି ଭୂମିରେ ରୁହ, ବାସବ!" ବୋଲି କହାଗଲା। ଇନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ମୋର ପଖ ନାହିଁ, କିପରି ମୁଁ ଶତ୍ରୁ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି?" ତେବେ ଉତ୍ତର ମିଳିଲା, "ଯୁଦ୍ଧ କର! ରଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ ତୁମକୁ ପଠାଯିବ।" ବାନର ପତାକା ଯୁକ୍ତ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ବାନରମାନେ ଘେରିଥିବା ରଥ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପଠାଯିବାକୁ ଦିଆଯିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ହେଲା। ତେବେ ଭିଷ୍ବାସୁ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦୂତମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ପଚାରିଲେ, "ମୁଁ କିପରି ଯୁଦ୍ଧ କରିବି? କିପରି ଘୋଡ଼ାମାନେକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବି?" ଉତ୍ତର ମିଳିଲା, "ଏଠାରେ ଘୋଡ଼ା ଅଛନ୍ତି, ତୁମେ ନିଜେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କର।" ଏହିପରି ଉତ୍ତର ପାଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମୁକୁଟ ଓ ବସ୍ତ୍ର ଖସିଗଲା, ସେ ଭୂମିରେ ଢଳିଗଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଢଳିଯିବା ଦେଖି ପୃଥିବୀ କମ୍ପିତ ହେଲା। ତାଙ୍କର ଜନାନୀ କହିଲେ, "ପ୍ରଭୁ, ଚାହିଁଥିଲେ ଶିଶୁକୁ ବାହାରେ ନେଉନ୍ତୁ।" ସେଉଁଠି ଆଉ କହିଲେ, "ପ୍ରଭୁ, ଜ୍ୟୋତିଷୀ କ’ଣ କହିଛନ୍ତି ଶୁଣନ୍ତୁ।" "ଯେଉଁଠି ବାହାରେ ରଖିବେ, ସେଠି ସବୁ ଦ୍ୱିଗୁଣ ହେବ," ମହାମୁନି। ଏହିପରି ଜାଣି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ସଂକୋଚ ବିନା ଶିଶୁକୁ ଶୀଘ୍ର ବାହାରେ ଫେଙ୍ଗିଦେଲେ। ଏହିପରି ନିର୍ଣ୍ଣୟରେ, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟ ଚାଲିଯାଇଛି, ଏବେ କେବଳ ଅର୍ଧ ଅପମାଦ ଘଟିବ।