ନନ୍ଦି ଅଚେତନ ହୋଇ ପଡିଗଲେ, ଏବଂ ସେଠାରୁ ଶୀଘ୍ର ଚଲିଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ପାଞ୍ଚ ଟିଗର ସମାନ ଦୈତ୍ୟ ନନ୍ଦିଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, ଗଣନାଥ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଦୌଡ଼ିଆସିଲେ। ଏହି ଭୟଙ୍କର ଦୃଶ୍ୟକୁ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦେବତାମାନେ ଦେଖିଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, “ଏଇ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସଙ୍କଟପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ଦିଅ।” ତିନି, ଶିବଙ୍କ ସେନା ଆକାଶରୁ ବେଗରେ ଅବତରଣ କଲା, ଯେପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନଦୀମାନେ ମହାସାଗରକୁ ପଡ଼ିଯାନ୍ତି। ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଏବେ, ଭାର୍ଗବ ତାଙ୍କ ରଥରୁ ଏପରି ଜମ୍ପ କଲେ, ଯେପରି ସିଂହ ଏକ ଛୋଟ ପଶୁ ଉପରେ ଝାପ ଦେଇଥାଏ। ସେ ସମସ୍ତ ପାଳକମାନେକୁ ପରାଜିତ କରି, ଶୁକ୍ରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଖବର ଦେଲେ। ଏହାପରେ, ଶୁକ୍ରଙ୍କ ଦେହକୁ ତାଙ୍କର ଗଭୀର ଉଦର ଭିତରେ ରଖିଦେଲେ। ତାପରେ, ଏହି ମହାମୁନି ଶୁକ୍ର ଭକ୍ତିଭାବରେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ: “ପୁନଃପୁନଃ ଶଂକର, ତ୍ରିନେତ୍ରଧାରୀ ମହାଦେବ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। କାମାଗ୍ନି, କାଳଶତ୍ରୁ, ବାମଦେବ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମନ। ମହାଦେବ, ଶର୍ବ, ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।” ଶୁକ୍ର କହିଲେ, “ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆଜି ଏହି ଦୟା ଦିଅ—ମୁଁ ଏହି ଉଦରରୁ ପୁନଃ ବାହାରିପାରିବି।” ପ୍ରଭୁ ଏପରି କହିବା ସହିତ, ଭାର୍ଗବ ଦେବଙ୍କ ଉଦର ଭିତରେ ଚଳିତ ହେବାକୁ ଲାଗିଲେ। ସେଠାରେ ସମୁଦ୍ର, ପାତାଳ ଓ ସମସ୍ତ ଚରାଚର ଜୀବମାନେ ଦେଖିଲେ। ଯକ୍ଷ, କିମ୍ପୁରୁଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବସଂଘ, ଗଛ, ଜଡି, ପାହାଡ଼, ଲତା, ଫଳ, ମୂଳ, ଔଷଧି, ଚତୁଷ୍ପଦ ଓ ଦ୍ୱିପଦ ପ୍ରାଣୀ, ଚରାଚର—ସବୁ ଦେଖିଲେ। ଏହି ଉଦର ଭିତରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ କଟିଗଲା। ଶେଷରେ, ଭିକ୍ଷା ମାଗିବା ପାଇଁ, ସେ ମହାଦେବଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ। କହିଲେ, “ହେ ସହସ୍ରନେତ୍ର ମହାଦେବ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଶରଣକୁ ଆସିଛି। ଆପଣଙ୍କ ଦେହରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଦେଖି, ମୁଁ କ୍ଲାନ୍ତ ହୋଇ ଆପଣଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଛି।” ମହାଦେବ କହିଲେ, “ଏବେ ତୁମେ ମୋର ପୁତ୍ର, ଭାର୍ଗବବଂଶର ଚନ୍ଦ୍ର, ମୋର ଅଙ୍ଗ ମାର୍ଗରେ ବାହାରିଆ।” ଏପରି କହି, ଭଗବାନ୍ ଶୁକ୍ରଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଅଙ୍ଗ ମାର୍ଗରେ ବାହାର କଲେ। ଶୁକ୍ର ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଶୀଘ୍ର ଦାନବମାନଙ୍କ ସେନାକୁ ଯାଇ, ତାଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ, ବିଜୟ ଲାଗି ସଙ୍କଳ୍ପ କରି, ବଡ଼ ଉତ୍ତେଜନାରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଏଠାରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ବଳି ବୁଦ୍ଧିମାନ କୁମ୍ଭଧ୍ୱଜଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ; ବିରୋଚନ ନନ୍ଦିଶେନ ସହ ଲଡ଼ିଲେ। ରାକ୍ଷସମୁଖ୍ୟ ବନ ନୈଗମେୟ ବଳଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ଦୁର୍ୟୋଧନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘଣ୍ଟାକର୍ଣ୍ଣ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ହେ ଦେବମୁନି, ସେମାନେ ଛଉଶେ ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ। ପ୍ରବଳ ଦାନବ ଜମ୍ଭ ସେମାନଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିଲେ। କୁଜମ୍ଭ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ଯିଏ ଦାନବନାଶକ। ଦ୍ୱିମୁର୍ଧ ପବନ, ସୋମ, ରାହୁ, ମିତ୍ର, ଓ ବିରୂପଧୃତଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ଆଠ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନୁର୍ଧାରୀ ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରତିରୋଧ କରୁଥିଲେ। ବଟାପି ଓ ଚେଲ୍ବଳ, ଅନେକ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ରରେ ପାରଦର୍ଶୀ, ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ। ଏପରି ଦେବ-ଦାନବ ମହାସଂଗ୍ରାମ ଚାଲିଥିଲା।