ନାନ୍ଦିନାକୁ ସମ୍ମୁଖରେ ରଖି, ଦେବତାମାନେ ଦାନବମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଲେ। କାର୍ତ୍ତସ୍ୱରାଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗଣମାନେ ପଛକୁ ଫେରିଯିବା ଆରମ୍ଭ କରିଲେ। ନନ୍ଦିଷେଣ, ବ୍ୟାଘ୍ରମୁଖ, ଓ ବେଗବାନ ମଧ୍ୟ ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ସଂଘର୍ଷ ଥଳରୁ ପଛକୁ ହଟିଗଲେ। ନାରଦ ମୁନି, କାର୍ତ୍ତସ୍ୱରା ତାଙ୍କ ଗଦା ହାତରେ ନେଇ ଫେରିଯିଲେ। ଦାନବ ନାୟକ ତାଙ୍କ ଭାଲାକୁ ଘୁରାଇ ଦେଇ, କାର୍ତ୍ତସ୍ୱରାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଭୟଙ୍କର ଚିତ୍କାର କରି ଆଘାତ କଲେ। ଏପରେ ସେ ଗଣମାନଙ୍କ ନାୟକ ଓ ନନ୍ଦିଷେଣଙ୍କୁ ଭାଲାରେ ବାନ୍ଧିଦେଲେ। ତାଉପରେ, କପିପୁତ୍ର ବିଶାଖ ଭାଲା ହାତରେ ଧରି ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଆଗକୁ ଆସିଲେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବ ଶୂର ବିଶାଖ, ଯିଏ କୁକୁଡ଼ ଧ୍ୱଜ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ। ଶାଖ ଓ ନୈଗମେୟ ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ଶତ୍ରୁପକ୍ଷରେ ଆକ୍ରମଣ କରିଲେ। ସେମାନେ ଶମ୍ବରାଙ୍କୁ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଗଣମାନେ ଦେଖିଥିଲେ। ଶମ୍ବରା ଏକାକ୍ଷଣରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ, ମନେ ହେଲା ପୃଥିବୀ ଆକାଶରେ ଲିନ ହୋଇଗଲା। ଏହାପରେ, ଦେବମୁନି, ଏକ ଯୁବକ ଦିଗଦିଗକୁ ମୁହଁ ଦେଇ ଦାନବ ସେନାକୁ ପ୍ରହାର କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଜନା ଭୟରେ କ୍ଷୀଣ ଦେହ, କ୍ଷୀଣ ଅଙ୍ଗ ଓ ଭୟକ୍ରାନ୍ତ ମନେ ଶୁକ୍ରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଅଶ୍ରୟ ନେବାକୁ ଗଲେ। ଏପରେ ଅନ୍ଧକ ଶୁକ୍ରଙ୍କୁ ଆସି କହିଲେ— ଦ୍ୱିଜମୁନି, ତାଙ୍କ ସହ ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅସୁର ଓ କିନ୍ନରମାନେ ମଧ୍ୟ ଡାକିଲେ। ଯେପରି ବେପର୍ଦା ନାରୀ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଜନ୍ତ୍ରଣ ହୋଇ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରେ, ସେହିପରି ଏହି ଅଶେଷ ଦାନବମାନେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରର ଫଳ ପରି ଅସୁରକ୍ଷିତ। ଯେପରି ଆମେ ଅନ୍ୟମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ କରୁଛୁ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ତୁମର ଉପକାର ନିମିତ୍ତେ ମୁଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବି ଓ ତୁମକୁ ଖୁସି କରିବା ପାଇଁ କାମ କରିବି। ଏପରେ, ଶୁଧ୍ଧ ନିୟମରେ ଶୁକ୍ର ଶାସ୍ତ୍ରପଦ୍ଧତି ଅନୁଯାୟୀ କ୍ରିୟା କରିଲେ। ଯେଉଁ ଦାନବମାନେ ପ୍ରଥମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ପୁନଃ ଜୀବନ୍ତ ହୋଇଯିବା ଆରମ୍ଭ କରିଲେ। ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଯୋଧାମାନେ ଆସିବା ସମୟରେ, ନନ୍ଦୀ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ କହିଲେ— "ମୃତମାନେ ପୁନଃ ଜୀବନ୍ତ ହେବା ଅକଳ୍ପନୀୟ ଓ ଅସହ୍ୟ।" ଭାର୍ଗବଙ୍କ ଜ୍ଞାନରେ ସେମାନେ ପୁନଃ ଜୀବନ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଶୁକ୍ରଙ୍କ ଜ୍ଞାନର ଶକ୍ତି କିଛି କମିଯାଇଛି। ପ୍ରଭୁ ଆଶିର୍ବାଦ ଭାବରେ ଉତ୍ତର ଦେଇ, ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଉପାୟ କୁ ଦ୍ୱାରା ଖୋଲିଦେଲେ— "ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଉଚିତ ଭାବରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବି, ଏକଠା ହେଇ।" ପରେ, ସେ ଦୈତ୍ୟ ସେନାକୁ ଆସି, ଶୁକ୍ରଙ୍କୁ ଧରିବା ଇଚ୍ଛାରେ ଆଗକୁ ଆସିଲେ। ସେ ଜଙ୍ଗଲରେ ସିଂହ ପରି ଜନ୍ତୁର ମାନେ ଉପରେ ପଥ ବନ୍ଦ କରିଦେଲେ। ଏହାପରେ ସେ ଅଚେତ ହୋଇ ପଡିଗଲେ, ନନ୍ଦୀ ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ସେଠାରୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ। ପଞ୍ଚଟି ବ୍ୟାଘ୍ର ସମାନ ଦୈତ୍ୟ ନନ୍ଦୀଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଆଗକୁ ଆସିଲେ। ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ ଯୁଦ୍ଧରେ ଗଣନାୟକ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ଦେବମାନେ, ପିତାମହଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଥିଲେ। "ଏହି ଗଭୀର ସମୟରେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ସହଯୋଗ ଦିଅ"— ବୋଲି ଉପସ୍ଥିତ ଦେବମାନେ କହିଲେ। ଏହାପରେ ଶିବଙ୍କ ସେନା ଆକାଶରୁ ବେଗରେ ଅବତରିଲେ, ପ୍ରବଳ ନଦୀ ମହାସାଗରକୁ ବହିଯିବା ପରି। ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ଦୁଇ ସେନାର ଯୁଦ୍ଧ ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଭାର୍ଗବ ତାଙ୍କ ରଥରୁ ସିଂହ ପରି ଛୋଟ ପଶୁ ଉପରେ ଲାଉଛି, ଏଭଳି ଉପସ୍ଥିତ ରକ୍ଷକମାନେକୁ ବଧ କରି, ଶୁକ୍ରଙ୍କୁ ଖବର ଦେଲେ।