ସେମାନଙ୍କର ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ଶୁଣି, ମେଘମାଳିନ ଭଗବାନ କହିଲେ, "ଏବେ ଶୁଣ; ମୁଁ ସବୁ କଥା ତୁମକୁ କହିବି, ଯେଉଁ କଥାମାନେ ମୋର ମହିମାକୁ ବଢ଼ାଏ। ନିନ୍ଦାର ଭୟରୁ ଏହି ଗୁପ୍ତ କଥା ମୁଁ ତୁମକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଛି। ଦୃଢ଼ ପ୍ରୟାସ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଏକ ଦେହ ଧାରଣ କରିବାକୁ ପଡିବ। ଚନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟ ଅର୍ପଣ ଯଦିଓ ଏକାଗ୍ର ମନରେ ଦିଆଯାଏ, ତଥାପି ଏଥିରୁ ମୋ ପ୍ରସନ୍ନତା ହୁଏ ନାହିଁ। ତୁମେ ଯେଉଁ ଭକ୍ତମାନେ ନରକର ଯୋଗ୍ୟ ମଧ୍ୟ, ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ମୋ ନାମର ଯଶ ପାଇଁ ରକ୍ଷା କରେ। ଯେପରି ହରଙ୍କ ଭକ୍ତମାନେ ତପସ୍ବୀ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ ନରକକୁ ପଡନ୍ତି, ସେହିପରି ଆଜି ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ନରକକୁ ନ ପଠାଏ। ଯେଉଁ ଭଗବାନଙ୍କ ଦେହ ସ୍ବେତ, ପୀତ, ରକ୍ତ ଓ କାଳିମିର ନିମ୍ନ ରଙ୍ଗର, ସେଇ ପୂଜ୍ୟ ଭଗବାନ ସଦାଶିବ ଏହି ସମସ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି।" ଏହା ସୁନି ସେମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, "ହେ ପ୍ରଭୁ, ସଦାଶିବଙ୍କର ବିଶେଷତା ଆମକୁ କହନ୍ତୁ।" ତେଣୁ ସେ ନିର୍ମଳ ସଦାଶିବଙ୍କ ରୂପକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ। ସେଠାରେ ଭଗବାନ ହଜାର ମୁହଁ, ପାଦ ଓ ବାହୁ ସହିତ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ଦଣ୍ଡରେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଲା। ସେ ହଜାର ଭୟଙ୍କର ଓ ବୈଷ୍ଣବ ଚିହ୍ନରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ। ସେ ପକ୍ଷୀ ଚିହ୍ନର ଧ୍ୱଜ, ବୃଷଭ ଉପରେ ଆସୀନ ଏବଂ ବୃଷଭ ଚିହ୍ନର ଧ୍ୱଜ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ଏହିପରି ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ବଡ଼ ବଡ଼ ପାଶୁପତ ଦେବଗଣ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରି ଜନ୍ମ ନେଲେ। କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ସେ ସ୍ବେତ, କ୍ଷଣେ ରକ୍ତ, କ୍ଷଣେ ପୀତ, କିମ୍ବା ନୀଳ ହେଇଯାଉଥିଲେ। କ୍ଷଣେ ସେ ରୁଦ୍ର, କ୍ଷଣେ ଇନ୍ଦ୍ର, କ୍ଷଣେ ଶମ୍ଭୁ କିମ୍ବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭାବେ ପ୍ରକଟ ହେଉଥିଲେ। ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଭାବରେ ଦେଖିଲେ। ସେଠାରେ, ଯେଉଁମାନେ ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଯାଇଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁ ହରି କହିଲେ, "ହେ ପୁଣ୍ୟଶୀଳମାନେ, ଏହି ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମମାନେ ପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ।" ସେମାନେ କହିଲେ, "ଯେଉଁ ଭିନ୍ନତାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ପାପ, ସେ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ଯାଉ।" ଅଦୃଶ୍ୟ ପ୍ରଭୁ ସମସ୍ତ ଦେବସେନାପତିମାନୋ ସହିତ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ। ଯେପରି ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ମନ୍ଦର ପର୍ବତ ମଧ୍ୟରେ ବିରାଜିଥାଏ, ସେପରି ହରଙ୍କ ବୃଷଭ, ଯାହା ଘନ କଳା ଚର୍ମରେ ଢକା ଏବଂ ଶରଦ ମେଘ ରଙ୍ଗର, ତାହା ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ଭାବେ ଉଦ୍ଭାସିତ ହେଉଥିଲା। ମନ୍ଦର ପର୍ବତ, ଯାହା ପ୍ରମଥମାନେ ବସିଥିବା ଗୁହାରେ ଅଛି, ଏବଂ ସେମାନେ ଉତ୍ସାହରେ ବିଭିନ୍ନ ସଙ୍ଗୀତ ରଣ୍ତ କରିଥିଲେ। ବିନାୟକ, ବିଘ୍ନର ନାୟକ, ବାୟୁପଥରେ ଯାଉଥିବାବେଳେ, ଏହି ଧ୍ୱନି ଶୁଣିଲେ। ସେ ମନ୍ଦର ପର୍ବତ ଓ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ପଚାରିଲେ, "ହେ ବିଶ୍ୱନାଥ, କାହିଁକି ଏଠାରେ ଅଚଳ ଅଛନ୍ତି? ଉଠନ୍ତୁ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ହୁଅନ୍ତୁ।" ତାଙ୍କ ପିତା କହିଲେ, "ମୁଁ ଏବେ ଅନ୍ଧକଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଯିବି; ଏଠାରେ ଜଗ୍ରତ ରୁହିବାକୁ ଏକଜଣ ରହିବା ଦରକାର।" ହରା ସ୍ନେହର ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖି କହିଲେ, "ଯାଅ, ଅନ୍ଧକଙ୍କୁ ଜୟ କର।" ବିନାୟକ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରଣାମ କରି ତାଙ୍କ ପାଦ ସମ୍ମାନରେ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ। ଏଠିରେ ଜୟା, ବିଜୟା, ଜୟନ୍ତୀ ଓ ଅପରାଜିତାଙ୍କୁ ବଡ଼ ଯତ୍ନରେ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ, ହେ ପାର୍ବତୀ, ଆଦେଶ ଦିଆଯିଲା। ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ମହାବଳଶାଳୀ ଶିବ, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଓ ବିଜୟ ଲାଗି ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ଘରରୁ ବାହାରିଲେ। ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ଜୟଧ୍ୱନି ଉଠାଇଲେ।