ଦେବତାମାନଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ଗଣମାନଙ୍କର ନେତୃତ୍ୱକାରୀ ମହାଦେବ ସ୍ମିତ ମୁଖେ କଥା କହିଲେ। ସେ ମହାପାଶୁପତମାନଙ୍କୁ ଯେ ଆଲିଙ୍ଗନ ଦେଇଥିଲେ, ତାହା ସ୍ମରଣ କରି, ସେ ଗଣମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏହି ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାନବମାନେ, ତୁମେ ତାଙ୍କର ରୂପ, ଜ୍ଞାନ ଓ ବିବେକ ବିଷୟରେ ମୋତେ ଖୋଲାମେଳା କଥା କହ।” ମହେଶ୍ୱର ସମସ୍ତ ଗଣମାନଙ୍କୁ, ଯେଉଁମାନେ ଭାବ ଓ ଅଭାବ ଉପରେ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ, ସମ୍ବୋଧନ କଲେ। ଏହା ସହିତ, ଯେଉଁମାନେ ଅହଂକାରରେ ମୁଗ୍ଧ ହୋଇ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସ୍ଥାନକୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ସେହି ପ୍ରଭୁ ବିଷ୍ଣୁ, ବିଷ୍ଣୁ ମୁଁ ନିଜେ, ମୁଁ ଅବିନାଶୀ। ଏହିଠାରୁ, ଏହି ବାଘ ସଦୃଶ ପୁରୁଷମାନେ, ଭକ୍ତି ଯୁକ୍ତ ଗଣମାନେ, ଏବଂ ତୁମେ, ଯେଉଁମାନେ ମନରେ ମୋହିତ ହେଉଛ, ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସଦା ନିନ୍ଦିତ ହେଉଛି।” ଏମିତି କଥା ଶୁଣି, ଗଣମାନେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଆପଣ ନିଶ୍ଚଳ, ନିର୍ମଳ, ଶାନ୍ତ, ଧଳା ଓ ଦୋଷ ଶୂନ୍ୟ। ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଶୁଭବାଦ ଦେଉଛୁ।” ସେମାନଙ୍କର ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ଶୁଣି, ମେଘ ସଦୃଶ ଦେହଧାରୀ ପ୍ରଭୁ କହିଲେ, “ଏବେ ଶୁଣ, ମୁଁ ମୋର ମହିମା ବଢ଼ାଇଥିବା ସମସ୍ତ କଥା କହିବି। ନିନ୍ଦାର ଭୟରୁ ଏହି ଗୁପ୍ତ ବିଷୟ ତୁମକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଛି। ଦୃଢ଼ ପ୍ରୟାସରେ ତୁମେ ଏକ ରୂପ ଧାରଣ କର। ଚନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପହାର ମୋତେ ଦିଆଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୋର ସନ୍ତୋଷ ହୁଏ ନାହିଁ। ତୁମେ ଯେଉଁମାନେ ନରକର ଯୋଗ୍ୟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ମୋର କୀର୍ତ୍ତି ପାଇଁ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରେ। ଯେପରି ହରଙ୍କର ଭକ୍ତମାନେ ତପସ୍ୱୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ନରକକୁ ପଡ଼ନ୍ତି, ସେହିପରି, ଆଜି ମୁଁ ତୁମକୁ ଅଦ୍ଭୁତ ନରକକୁ ନ ଦେଉଛି।” “ଯେଉଁଠାରେ ଧଳା, ହଳଦିଆ, ଲାଲ ଓ କାଳା (କଜଳ ସଦୃଶ) ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ପ୍ରଭୁ ସେଇ ଭଗବାନ ସଦାଶିବ ଏହି ସମସ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ସଦା ପୂଜ୍ୟ। ଗଣମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: ‘ହେ ପ୍ରଭୁ, ସଦାଶିବଙ୍କର ବିଶେଷତା ଆମକୁ କୁହନ୍ତୁ।’ ତେଣୁ ସେ ନିର୍ମଳ ସଦାଶିବଙ୍କର ସେଇ ରୂପ ଦେଖାଇଲେ। ପ୍ରଭୁ ହଜାର ମୁହଁ, ପାଦ ଓ ବୁହା ଧାରଣ କରି ଦେଖାଗଲେ। ଦେବତାମାନଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ସେଉଁଠି ତାଙ୍କର ଦଣ୍ଡରେ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଲା। ସେ ହଜାର ଭୟଙ୍କର ଓ ବୈଷ୍ଣବ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ସେ ପକ୍ଷୀ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ବୃଷଭ ଚଢ଼ିଥିଲେ, ବୃଷଭ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ସେଠାରୁ ଅନେକ ପାଶୁପତ ଦେବତାମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସେ ଧଳା, ପୁଣି ଲାଲ, ହଳଦିଆ, କିମ୍ବା ନୀଳ ହେଲେ। ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସେ ରୁଦ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ର, ଶମ୍ଭୁ କିମ୍ବା ତେଜସ୍ବୀ ସୂର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ। ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ଦେଖି, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଗଣମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ୟଚକିତ ହେଲେ। ସେମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବ, ସଦାଶିବଙ୍କୁ ଅଖଣ୍ଡ ଭାବେ ଦେଖିଲେ। ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁମାନେ ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଏବେ ଅଖଣ୍ଡ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ପ୍ରଭୁ ହରି କହିଲେ: “ମୁଁ ଏହି ଜ୍ଞାନରେ ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ। ଦ୍ୱିତୀୟତାର ଭାବନାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ପାପ ଆମଠାରୁ ଦୂର ହେଉ। ଅବ୍ୟକ୍ତ ପ୍ରଭୁ ସମସ୍ତ ଗଣପତିମାନଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ। ଯେପରି ଶାସ୍ତ୍ରରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ମାନ୍ଦର ପର୍ବତ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ବସି ଯାଏ, ସେପରି ହରଙ୍କ ବୃଷଭ, ଅଶ୍ୱିନ ମେଘ ସଦୃଶ କଳା ଚର୍ମ ଧାରଣ କରି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉଛି। ମାନ୍ଦର ପର୍ବତ, ଯାହା ପ୍ରମଥମାନଙ୍କର ଗୁହା ନିବାସ ସ୍ଥାନ, ସେଠାରେ ପ୍ରମଥମାନେ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ ଅନେକ ସଙ୍ଗୀତ ଉପକରଣ ବଜାଇଲେ।