ଭକ୍ତମାନେ, ମହାଦେବଙ୍କ ଝଟାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ, ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ। ସେମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଦୃଢ଼-ବ୍ରତୀ ଗଣମାନେ ଥିଲେ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଚାଲିଆସିଥିଲେ। ନିରାଶ୍ରୟା ନାମକ ଗଣମାନେ ମଧ୍ୟ, ହେ ଜଗତ୍ଗୁରୁ, ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥିଲେ। ବୃଷଧ୍ୱଜ ଭଗବାନଙ୍କ ଅମର ଅନୁୟାୟୀମାନେ ଚିଡ଼ିଆ ଉପରେ ଚଢି ଏଠାରେ ଆସିଥିଲେ। ଏହି ଭକ୍ତମାନେ ଭୈରବ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଏକ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ରୂପରେ ଉପାସନା କଲେ। ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଗଣମାନେ ମହାଦେବଙ୍କ କେଶରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଥିଲେ। ସେମାନେ ମହାଦେବଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆସିଥିଲେ; ଏବେ ମହାଦେବ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ସେମାନେକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେବେ। ଭଗବାନ୍ ସ୍ନେହପୂର୍ବକ ତାଙ୍କ ହାତ ଦେଇ ସେମାନେକୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଲେ ଏବଂ ବସାଇଲେ। ଗଣମାନେ, ଏକାପରି ଅଙ୍ଗଲଗାଇ ମହେଶ୍ବରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଗଣନାୟକମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଲମ୍ବା ସମୟ ଦେଖିଥିଲେ ଓ ଭ୍ରମିତ ହୋଇଗଲେ। ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାୟକ ଭଗବାନ୍ ମହେଶ୍ବର ହସି କଥା କହିଲେ— “ତୁମେ ଯେଉଁ ମହାପାଶୁପତ ଭକ୍ତମାନେକୁ ଅଙ୍ଗଲଗାଇଥିଲ, ତାଙ୍କର ରୂପ, ଜ୍ଞାନ ଓ ବିବେକ ବିଷୟରେ ଆମକୁ ମୁକ୍ତମନେ କୁହ।" ତାଁପରେ ସେ ସେମାନେକୁ, ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ ଓ ଅସତ୍ ଉପରେ ଚିନ୍ତନ କରୁଥିଲେ, ସମ୍ବୋଧନ କଲେ। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଅହଂକାରରେ ମୁଗ୍ଧ ହୋଇ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପଦକୁ ନିନ୍ଦା କରୁଥିଲେ, ସେମାନେ ପ୍ରତି ଭଗବାନ୍ କହିଲେ— “ମୁଁ ସେହି ଭଗବାନ୍ ବିଷ୍ଣୁ, ବିଷ୍ଣୁ ମୁଁ ନିଜେ, ଅବିନାଶୀ। ଏହି ଭକ୍ତିଶୀଳ ସିଂହପ୍ରଭୃତି ଗଣମାନେ ମାଧ୍ୟମରେ ଏବଂ ତୁମେ ମନରେ ଭ୍ରମିତ ଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମୁଁ ସଦା ଉପେକ୍ଷିତ ହେଉଛି।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଗଣମାନେ ମହେଶ୍ବରଙ୍କୁ କହିଲେ— “ଆପଣ ନିର୍ମଳ, ନିର୍ଦ୍ଧୋଷ, ଶାନ୍ତ, ଧୌଳିଆ ଓ ନିର୍ମଳ।" ସେମାନଙ୍କ ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ଶୁଣି, ମେଘମାଳିନ ଭଗବାନ୍ କହିଲେ— “ଏବେ ଶୁଣ; ମୁଁ ସବୁ କଥା କହିବି, ଯାହା ମୋର ମହିମା ବଢ଼ାଏ। ନିନ୍ଦାର ଭୟରୁ ଏହି ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ତୁମକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଛି। ଦୃଢ଼ ପ୍ରୟାସରେ ଏକ ରୂପ ଧାରଣ କର। ସନ୍ଧାନ ମନରେ ଚନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପହାର ଦେଲେ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ସେତେ ଆନନ୍ଦ ମିଳେନାହିଁ। ତୁମେ ଯେଉଁମାନେ ନରକଯୋଗ୍ୟ ତଥାପି ଭକ୍ତିଶୀଳ, ତାଙ୍କୁ ମୋର କୀର୍ତ୍ତି ପାଇଁ ମୁଁ ସୁରକ୍ଷା କରେ। ଯେପରିକି ହରଙ୍କ ଭକ୍ତମାନେ ତପସ୍ବୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ କେବେ କେବେ ନରକକୁ ପଡ଼ନ୍ତି, ଏହିକାରଣରୁ ଆଜି ମୁଁ ତୁମକୁ ଅଦ୍ଭୁତ ନରକକୁ ପଠାଉନାହିଁ।" "ଯାହାଙ୍କ ରୂପ ଧଳା, ପିତା, ଲାଲ, ଏବଂ ମେହେନ୍ଦିର ମାନେ କଳା ଅଟୁଟ ରୂପରେ ଅଛି— ସେହି ଭଗବାନ୍ ସଦାଶିବ ଏହି ସମସ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି।" ଗଣମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ— “ହେ ପ୍ରଭୁ, ସଦାଶିବଙ୍କର ଭେଦ ଆମକୁ କହନ୍ତୁ।” ତାପରେ ଭଗବାନ୍ ନିର୍ମଳ ସଦାଶିବଙ୍କ ରୂପ ପ୍ରକାଶ କଲେ। ସେ ହଜାର ମୁହଁ, ହଜାର ପାଦ ଓ ହଜାର ବୁହାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ଦଣ୍ଡରେ ଦେବମାନେର ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ବିଦ୍ୟମାନ ଥିଲା। ଅନେକ ଭୟଙ୍କର ଓ ବୈଷ୍ଣବ ଚିହ୍ନରେ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲେ। ପକ୍ଷୀ ଧ୍ୱଜ ଧାରଣ କରି, ବୃଷ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଏବଂ ବୃଷଧ୍ୱଜ ଭାବେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ଏହିପରି ଭାବେ ଅନେକ ପାଶୁପତ ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସେ ଧଳା, ପରେ ଲାଲ, ପିତା କିମ୍ବା ନୀଳ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ। ପୁଣି ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସେ ରୁଦ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ର, ଶମ୍ଭୁ କିମ୍ବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୂର୍ଯ୍ୟ ରୂପେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ।