ଏକ ଦିନ, ଜଣେ ନାରୀ ଗାଈର ଭଳି ଉଚ୍ଚ ଏବଂ ଭୟାନକ କଣ୍ଠରେ କାନ୍ଦି ଉଠିଲେ। ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ମହାବଳଶାଳୀ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଉତ୍ସୁକ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ତୁରନ୍ତ ଏକତ୍ରିତ ହେଇ, "ଏହା କ’ଣ?" ବୋଲି ସଭାକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଅନ୍ଧକ ତାଙ୍କ ରଥରେ ଚଢ଼ି, ପାଞ୍ଚଥର ହଲକା ଭାବେ ନମସ୍କାର କଲେ। ଏହି ସଭାରେ ଜମ୍ଭ, କୁଜମ୍ଭ, ହୁଣ୍ଡ, ତୁହୁଣ୍ଡ, ଶମ୍ଭର, ବଲି, ଅୟଃଶୁଙ୍କୁ, ଶିବି, ଶାଳ୍ବ, ବୃଷପର୍ବ, ବିରୋଚନ, ଶରଭ, ଶଳଭ ଏବଂ ପ୍ରବଳ ବିପ୍ରଚିତ୍ତି ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଉତ୍ସୁକ ଭାବେ ନିଜ ନିଜ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଶସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ। କିନ୍ତୁ ସମୟର ପାଶରେ ବନ୍ଧା ଏବଂ ମନ ମୂଢ଼ ଥିବା ସେ ମହାନ୍ଦର ପର୍ବତ ପାଖକୁ ଗଲେ। ତାପରେ ମୁଁ, ଶୈଳାଦଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରିଲି। ପବିତ୍ରତାର ନିମିତ୍ତେ ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମହାପୁରୁଷ ଗଣପତିମାନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ। ସେମାନେ ତୁରନ୍ତ ଉଠି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ସେ ସମସ୍ତ କଥା ମହାତ୍ମା ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ। ଏହି ଗଣମାନେ ରୁଦ୍ର ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଏଗାର କୋଟି। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦ୍ୱାରପାଳ ଅଛନ୍ତି। ଏହିଠାରେ ଷଷ୍ଟି କୋଟି ସ୍କନ୍ଦ ନାମକ ଶିଶୁମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ। ସେମାନେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ନାମରେ, ବିଶାଖ ଓ ନୈଗମେୟ ଭାବେ ପରିଚିତ। ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କର ଏତେ ମାଆ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତେ ଶୈବ, ଭଗବାନଙ୍କ ନିଷ୍ଠାବାନ ଗଣପତି। ଏମିତି ଅସଂଖ୍ୟ ଗଣମାନେ ଆସି, ଭଗବାନଙ୍କ ସହାୟତା ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ହେଇଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଜଟାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଏହି ଭକ୍ତମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଏସିଛନ୍ତି। ନିରାଶ୍ରୟ ନାମକ ଗଣମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ। ଓଁ ଧ୍ୱଜଧାରୀଙ୍କ ଅବିନାଶୀ ଅନୁୟାୟୀବୃନ୍ଦ ପକ୍ଷୀ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଆସିଛନ୍ତି। ଭୈରବ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଏହି ଭକ୍ତମାନେ ଏକ ଭାବେ ପୂଜା କରିଛନ୍ତି। ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଗଣମାନେ ଭଗବାନଙ୍କ ଜଟାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛନ୍ତି। ସେମାନେ ସେବା ପାଇଁ ଏସିଛନ୍ତି, ଭଗବାନ ଯେପରି ଆଦେଶ ଦେବେ, ସେହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ। ପରମେଶ୍ୱର ତାଙ୍କୁ ହସ୍ତସ୍ପର୍ଶ କରି ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଲେ ଏବଂ ବସାଇଲେ। ସେମାନେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ମହାଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଗଣନାୟକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଇ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଦେଖିଲେ ଏବଂ ଅତି ଅବାକ ହେଲେ। ତାପରେ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ଗଣନାୟକ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାଥ ହସି ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, "ତୁମେ ଯେଉଁ ଆଲିଙ୍ଗନ ମହାପାଶୁପତମାନେ କୁ ଦେଇଥିଲ, ସେମାନଙ୍କ ରୂପ, ଜ୍ଞାନ ଓ ବିବେକ ବିଷୟରେ ମୁକ୍ତ ଭାବେ କହ।" ଏହିପରି ଗଣମାନେ ଅସ୍ତି ଓ ନାସ୍ତି ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ। ଯେଉଁମାନେ ଅହଂକାରରେ ମୂଢ଼ ହୋଇ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସ୍ଥାନକୁ ଅବମାନନା କରନ୍ତି—"ମୁଁ ସେହି ବିଷ୍ଣୁ, ବିଷ୍ଣୁ ମୁଁ, ଅବିନାଶୀ। ଏହିପରି ଭକ୍ତିଶୀଳ, ବାଘ ସମ ଶୂର ଗଣମାନେ ମୋତେ ସେବନ କରନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ତୁମେ ମନରେ ମୂଢ଼ ଥିଲେ, ମୋତେ ସଦା ଅବମାନ କର।" ଏହି ଉକ୍ତି ଶୁଣି, ଗଣମାନେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ କହିଲେ, "ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ନିର୍ମଳ, ନିର୍ମାୟ, ଶାନ୍ତ, ଧଳା ଓ ଦୋଷରହିତ।