ସେ ବିରାଟ ପୁରୁଷ ନିଜ ଦମ୍ପତି ସହିତ ବସିଥିବା ପିନାକଧୃକ୍ଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ଶିବ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ଏବଂ ପାର୍ବତୀ ମାତା ଶୁଣୁଥିଲେ। ଶିବ କହିଲେ, "ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଛାଡିପାରିବିନି, ବନର ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଛାଡି। ତାଙ୍କୁ ଏଇଛା ଅନୁସାରେ ଯିବା ଦିଅ; ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ରୋକିପାରିବିନି।" ଶିବ ପୁନି କହିଲେ, "ବୀର, ଆଣ୍ଡହକଙ୍କୁ ଯାଇ ମୋ ଜ୍ଞାନମୟ ଉପଦେଶ କୁହ।" ଶିବ କହିଲେ, "ଯେଉଁଠି ଚୋଉପଟି ଖେଳ ହେବ, ଏହାରେ ଯେଉଁଠି ଜିତିବେ, ସେଉଁ ତାଙ୍କୁ ପାଇବେ।" ଏହିପରେ ସେ ଶର୍ବ ଓ ଗୌରୀଙ୍କ ଉଚ୍ଚାରିତ ବାକ୍ୟଗୁଡିକୁ ଏକଠା କରି କହିଲେ। ସେ ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କୁ ଡାକି ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ, "ଅସଦାଚାର ନାରୀକୁ ଯେପରି ମାରିବା ଯୋଗ୍ୟ, ତାଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ହୋଇ ଆଘାତ କର।" ଦୁର୍ଯୋଧନ ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବରେ ଆଘାତ କଲେ। ତାଙ୍କୁ ଏତେ ଦୁଃଖ ହେଲା ଯେ, ଗାଈର ପରି ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଚିତ୍କାର କଲେ। ଏହି ଦେଖି ଅନ୍ୟମାନେ ଶୀଘ୍ର ଏକଠା ହୋଇ, "ଏହି କ'ଣ?" ବୋଲି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ ଥିଲେ। ଆଣ୍ଡହକ ତାଙ୍କ ରଥରେ ଚଡ଼ି, ପାଞ୍ଚଥର କ୍ଷୁଦ୍ର ଭାବରେ ନମସ୍କାର କଲେ। ଜମ୍ଭ, କୁଜମ୍ଭ, ହୁଣ୍ଡ, ତୁହୁଣ୍ଡ, ଶମ୍ଭର, ବଲି; ଅୟଃଶୁଙ୍କୁ, ଶିବି, ଶାଳ୍ବ, ବୃଷପର୍ବା, ଵିରୋଚନ; ଶରଭ, ଶଳଭ ଓ ବଳଶାଳୀ ବିପ୍ରଚିତ୍ତି—ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଏଗିଆସିଲେ, ବିଭିନ୍ନ ଶସ୍ତ୍ର ଧରି। ସେ ଅବସ୍ଥାରେ, ସମୟର ଫାନ୍ଦରେ ବନ୍ଧିତ ଓ ଅବୋଧ ମନ ନେଇ, ମହାପର୍ବତ ମନ୍ଦରାର ନିକଟକୁ ଗଲେ। ଶୈଳାଦଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ମୁଁ ସମ୍ବୋଧନ କଲି। ଶୁଭ୍ର ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବ୍ୟକ୍ତି ଗଣପତିମାନେଙ୍କୁ ଚିନ୍ତନ କଲେ। ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଉଠି, ଦେବତାଙ୍କ ନାୟକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ସେ ସମସ୍ତ ଘଟଣା ମହାପୁରୁଷ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଅବଗତ କଲେ। ଏମାନେ ରୁଦ୍ର ଭାବରେ ପରିଚିତ, ଏଗାର କୋଟି ସଂଖ୍ୟାରେ ଅଛନ୍ତି। ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଦ୍ୱାରପାଳ ଭାବେ ଖ୍ୟାତି ଓ ମହିମାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏଉଁ ଅଟ୍ଠାଠି କୋଟି ଶିଶୁ, ଯେଉଁମାନେ ଶ୍କନ୍ଦ ନାମରେ ପରିଚିତ। ଏମାନେ ଭି ଵିଶାଖ ଓ ନୈଗମେୟ ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣଙ୍କୁ ଏପରି ମାତାମାନେ ଅଛନ୍ତି। ଏମାନେ ଶୈବ ଭାବରେ, ତୁମର ଗଣପତି ନାୟକ ଭାବେ ପରିଚିତ। ଏଉଁ ଅସଙ୍ଖ୍ୟ ଗଣମାନେ ତୁମକୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଏକଠା ହୋଇଛନ୍ତି। ତୁମର ଭକ୍ତମାନେ ତୁମ ଜଟାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ ଆସିଛନ୍ତି। ଏମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦୀର୍ଘ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ଥିବା ଗଣମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆସିଛନ୍ତି। ନିରାଶ୍ରୟ ନାମକ ଗଣମାନେ ଏକଠା ହୋଇଛନ୍ତି, ହେ ବିଶ୍ୱଗୁରୁ। ବୃଷଧ୍ୱଜ ଭକ୍ତମାନେ ଅବିନାଶୀ ଭାବରେ ପକ୍ଷୀ ଉପରେ ଆସିଛନ୍ତି। ଭୈରବ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଏକତ୍ୱ ଭାବରେ ଏହି ଭକ୍ତମାନେ ପୂଜା କଲେ। ଗଣମାନେ, ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ତୁମ ଜଟାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛନ୍ତି। ଏମାନେ ତୁମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଆସିଛନ୍ତି; ତୁମ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଏମାନେଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କର। ଭଗବାନ ତାଙ୍କୁ ହାତ ଦେଇ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଲେ ଏବଂ ବସାଇଲେ। ସେମାନେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ମହାପ୍ରଭୁ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ଏହି ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟଣା ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଗଣନାୟକ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଦେଖି ଭାବୁକ ଓ ଅଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଗଲେ।