ସେ ତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟମାନେ ସହିତ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ନିବାସ, ଅଧୋଲୋକକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ, ସେ ସତରାତି ପରେ ଏକ ବଡ଼ ପାଥର ବର୍ଷା କରିଲେ। ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ନିବାସ ଦେବତା ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିଲା। ସେ ସାଧାରଣ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ଭସ୍ମ କରିଦେଲେ ଏବଂ ଏକ ବଡ଼ ପରାଜୟ ଆଣିଲେ। ସାଧାରଣ ଜନାଣୀ ମଧ୍ୟ ଜଳିପାରେ, ତେଣୁ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା ମାତେ କିପରି ଜଳିପାରିବ? ସେ ଅପାର ଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ, ଦେଖିବା ମଧ୍ୟ କଷ୍ଟକର—ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ତ କିପରି ସମ୍ଭବ? ଏହି ସମୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅନ୍ଧକ ରାକ୍ଷସ ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ କହିଲେ। ସେ ଏକା, ଧର୍ମବିହୀନ, ତାଙ୍କର ଦେହ ଭସ୍ମରେ ରଙ୍ଗିତ। ତାଙ୍କର ବୃଷଭ ପତ୍ର ପରି ଆଖି ଥିବା ଏହି ଲୋକ କିପରି ଜନାଣୀର ମୁହଁର ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଭୟ କରିବ? ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ତାହା ଠିକ୍ ନୁହେଁ; ଏହା ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥ ର ବିପରୀତ। ହାତୀ ଓ ମଶା, ସୁନା ଓ ପଥର—ଏପରି ତୁମେ ଓ ହରାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତଫାତ। ବଡ଼ ଆତ୍ମା ଦେବର୍ଷି ଅସିତଙ୍କର ଉପଦେଶ ଶୁଣ। ଯିଏ ନିଜ ଜନାଣୀରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରେ ଓ ଅନ୍ୟ ଜନାଣୀଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ଏହି ଜଗତରେ କୌଣସି ଭୟ ନାହିଁ। ଯିଏ ଅନ୍ୟର ଜନାଣୀକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରେ, ସେ ଉଚ୍ଚ କୁଳର ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଓ ପରଲୋକରେ ଶାନ୍ତି ନାହିଁ। ମନୁ, ସୂର୍ୟପୁତ୍ର, ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ଥିଲେ; ଅଗସ୍ତ୍ୟ ନିଜ ଜନାଣୀରେ ମନସ୍କ ଥିଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ତେଜସ୍ୱୀ, ଶାପ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଧୈର୍ୟ ଧରିଥିଲେ, ଦେବତା ଓ ସିଦ୍ଧମାନେ ସେମାନେକୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ। ନାମୁଚି, ଦୁଷ୍ଟ ଯିଏ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିଥିଲେ, ଓ ରାଜା ନହୁଷ, ଯିଏ ଅନ୍ୟର ଶକ୍ତିକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରିଥିଲେ—ଯଦୁ ଓ ଉତ୍କମୌଜା, ଯିଏ ଅନ୍ୟ କୁଳର ଜନାଣୀଙ୍କ ସହିତ ମିଶିଥିଲେ—ଏହି ସମସ୍ତେ ପୁରାତନ କାଳରେ ଅଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ନଶ୍ଟ ହୋଇଥିଲେ। ଧର୍ମବିହୀନ ଲୋକମାନେ ବଡ଼ ନରକ ରୌରବକୁ ଯାନ୍ତି। ଏପରି ଅଧର୍ମ ଏହି ଜଗତ ଓ ପରଲୋକରେ ପତନ ଆଣେ। ଏହା ସମସ୍ତ କୁଳ ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ଧର୍ମ, ଅନ୍ଧକ। ଏହି ଅଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସେ ବହୁ ଯୁଗ ଧରି ଭୟଙ୍କର ରୌରବ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି। ସେ ଗରୁଡ଼ ଓ ଅରୁଣଙ୍କୁ ଧର୍ମର ନିୟମ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ। ଅନ୍ୟର ଜନାଣୀ ଠକା ଓ କୌଶଳି ଲୋକଙ୍କୁ ବିନାଶ ଆଣେ। ତୁମେ ଏକା ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା; ମୁଁ ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରେନି। ଶମ୍ବରା, ତୁମେ ପାହାଡ଼ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାଣ୍ଡରାଙ୍କୁ ଯାଉ, ଶଙ୍କରଙ୍କ ସହିତ କଥା କର। କହ, ଏହି ଯାହାକୁ ତୁମେ ଉପଭୋଗ କରୁଛ, ଏହା କିଏ ଦେଇଛି? ତେବେ ତୁମେ ମୋତେ ଅନାଦର କରି ଏଠି କିପରି ବସୁଛ, ମାଣ୍ଡରା? ଏହି ଜନାଣୀ ଯାହା ତୁମର ପତ୍ନୀ—ତାଙ୍କୁ ଏଉଁ ସମୟରେ ମୋତେ ଦେଇଦିଅ। ସେ ପିନାକଧୃକ୍ ତାଙ୍କର ସଂଗୀନୀ ସହିତ ବସିଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ। ହରା ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା ଶୁଣୁଥିଲେ। ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଶୀତଳବୃକ୍ଷର ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଆଦେଶ ବିନା ଦେଇପାରିବିନି। ତାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଯିବାକୁ ଦିଅ; ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିପାରିବିନି। ଅନ୍ଧକକୁ ମୋ ଜ୍ଞାନମୟ ଶବ୍ଦ କହିଦିଅ। ଯିଏ ଚଉସା ଖେଳରେ ଜିତିପାରିବ, ସେ ତାଙ୍କୁ ପାଇବ। ସମସ୍ତେ ଏକଠା ହେଇ, ଶର୍ବ ଓ ଗୌରୀଙ୍କର କଥା କହିଲେ। ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ଡାକି, ତାଙ୍କୁ କହିଲେ—ଅସଦାଚାରିଣୀ ଜନାଣୀ ପରି ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କର। ସେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଓ ଉତ୍ସାହ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଭଳି ଆକ୍ରମଣ କଲେ।