ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ, ସପ୍ତ-ଗୋଦାବରୀ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସଦା ଉତ୍ତମ ମନାଯାଇଥିଲା। ଏହି ଉପଦେଶ ପାଇଁ, ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ‘ଏହା ହେଉ’ କହି, ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଅନୁକ୍ରମରେ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଯାଇଗଲେ। ରାଜାମାନେ ତାଙ୍କର ରାଣୀମାନେ ସହିତ ନିଜ ନିଜ ନଗରକୁ ଫେରିଗଲେ। ଏହିପରେ, କମଳନୟନୀ, ମହିଳାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋତେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରାଗଲା। ମୃଗନୟନୀଙ୍କୁ ମୂଦ୍ରା କରି ବିନୟପୂର୍ବକ ରାଜାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ପୃଥିବୀର ନାଥଙ୍କ ଶାପରୁ ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, କିନ୍ତୁ ଅଭିଲାଷାରେ ମନ ଅନ୍ଧା ହୋଇ, ଅନାଶା ଆଣିଲେ। ସେ ଏହି ଆଶ୍ରମ ଛାଡ଼ି ନିଜ ନଗରକୁ ଗଲେ। ଏପରେ, ସେ ଆଶ୍ରମ ଛାଡ଼ି ବାହାରେ ଦଃଖିତ ହୋଇ ଦଉଡ଼ିବାରେ ଦୃଢ଼ ହେଲେ; ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟା ରୋହିଣୀ ଭଳି, ମହାଗ୍ରହଣରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ମହାର୍ଷି ଶୁକ୍ର ନିମ୍ନଲୋକରୁ ଆକାଶର ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଆସିଲେ। ସେ ଗୋଧୂଳି ରଙ୍ଗରେ ଆକାଶରେ ଏକ ମেঘରେ ରେଖା ଭଳି ଦେଖାଗଲେ। କିଏ ବି ରୋଷ ସହିତ ବିଷାକ୍ତ ସାପ ସହିତ ଖେଳ କରିପାରିବ? ଅପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଏକ ଶୁଦ୍ଧାଚାରୀକୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ଦୁଷ୍ଟତା। ସେ ଦଃଖରେ, ଲଜ୍ଜାରେ, ଅନୁବାଦ କରି ଲୁଚି ଲୁଚି କଥା କହିଲେ—"ବଳପୂର୍ବକ ମୋତେ ଉଠାଇ ନେଉଛନ୍ତି, ମୁଁ କାନ୍ଦୁଛି, ଏବଂ ମୋତେ କଥା ଦେଉଛନ୍ତି।" ଶୁକ୍ର ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ପବିତ୍ର ହୋଇ କଥା କହିଲେ। ସମ୍ମାନ ଛାଡ଼ି, ସେ ଧର୍ମରୁ ବ୍ୟତିକ୍ରମ ହୋଇ ରାଣୀ ହେଲେ। ସାତ ରାତି ପରେ, ପାଥର ବର୍ଷାରୁ ଅଂଗାର ପ୍ରକଟିବ। "ଏଠାରେ ରୁହ, ଦୁଃଖିତେ, ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ତପସ୍ୟା କର," ଏହିପରେ ଶୁକ୍ର ନିଜ ଶିଷ୍ୟମାନେ ସହିତ ନିମ୍ନଲୋକ, ଦେମନମାନଙ୍କ ନିବାସକୁ ଗଲେ। ସାତ ରାତି ପରେ, ବଡ଼ ପାଥର ବର୍ଷା ଆସିଲା। ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ନିବାସ ଶିବ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ଥିଲା। ସେ ସାଧାରଣ ଲୋକମାନେ ଗୁଡ଼ିକୁ ଅଂଗାର କରି, ବଡ଼ ପରାଜୟ ଆଣିଲେ। ସାଧାରଣ ମହିଳା ମଧ୍ୟ ଜଳିପାରିବେ, ତେବେ ପାହାଡ଼ କନ୍ୟା କିପରି ଜଳିପାରିବେ? ସେ ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦେଖିବା ଦୁର୍ଲଭ; ସେଉଁଠି ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ଅତି ଦୁର୍ଲଭ। ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅନ୍ଧକା ରାକ୍ଷସ ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ କହିଲେ: "ଏକା, ଧର୍ମହୀନ, ଅଂଗାରରେ ରଙ୍ଗିତ ଦେହ।" ସେ କେମିତି, ବୃଷଭପତ୍ର ନୟନ, ମହିଳାର ମୁହଁର ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଭୟ କରିପାରିବ? "ତୁମେ କହିଥିବା କଥା ଠିକ୍ ନୁହେଁ; ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥର ବିପରୀତ।" ହାତୀ ଓ ମାଛି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଓ ପାଥର; ଏପରି ଆନ୍ତର ତୁମେ ଓ ହରାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ। ମହାତ୍ମା ଦେବର୍ଷି ଅସିତଙ୍କ କଥା ଶୁଣ। ନିଜ ରାଣୀରେ ଆନନ୍ଦ କରି, ଅନ୍ୟ ରାଣୀଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରିଥିବା ଲୋକ ଏହି ଜଗତରେ କିଛି ଭୟ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟର ରାଣୀକୁ ଚାହିଁଥିବା, ଉଚ୍ଚ କୁଳର ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଓ ପରଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ ନାହିଁ। ମନୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟପୁତ୍ର, ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ଥିଲେ; ଅଗସ୍ତ୍ୟ ନିଜ ରାଣୀରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିଲେ। ସମସ୍ତେ ତେଜସ୍ୱୀ, ଶାପ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଧୈର୍ୟ ଧରିଥିଲେ, ଦେବତା ଓ ସିଦ୍ଧମାନେ ପୂଜିଥିଲେ। ନାମୁଚି, ଦୁଷ୍ଟ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ କଷ୍ଟ ଦେଇଥିଲେ; ରାଜା ନହୁଷ ଅନ୍ୟଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ଚାହିଥିଲେ। ଯଦୁ ଓ ଉତ୍କମୌଜା, ଅନ୍ୟ କୁଳର ମହିଳା ସହିତ ମିଶିଥିଲେ—ଏମାନେ ପୁରାତନ କାଳରେ ଅଧର୍ମରେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲେ। ଧର୍ମହୀନ ପୁରୁଷମାନେ ବଡ଼ ନରକ ରୌରବକୁ ଯାନ୍ତି।